รู้อะไรก็ไม่สู้รู้อริยสัจ

เราไม่ต้องรู้ทั้งหมดในพระไตรปิฎก แต่ขอให้ใส่ใจ ตั้งใจ เพื่อจะรู้ในพระสูตรคำสอน อันเนื่องด้วยอริยสัจสี่ก่อน ส่วนพระสูตร คำสอน ประกอบอื่นๆ ยังไม่ต้องรู้ ยังจำไม่ได้ ก็ไม่เสียหาย

แต่ถ้าเรารู้พระสูตร คำสอนมากมายในพระไตรปิฎก แต่กลับเข้าไม่ถึงอริยสัจสี่ ความรู้เหล่านั้นก็เปล่าประโยชน์ เพราะความรู้นั้นจะเป็นไปเพื่อความยึดมั่น ถือมั่นว่า อย่างนี้ดี อย่างอื่นไม่ดี อย่างนี้ใช่ อย่างอื่นไม่ใช่

ความรู้นั้นจะเป็นไปเพื่อยกตน และเพ่งเล็ง ตำหนิคนเหล่าอื่น ออกจากความยึดมั่น ออกจากอัตตา ไม่ได้เลย