در عهد پادشاه خطابخش جرم‌پوش ۲۸۵

«««««🍷می‌بهـا»»»»»

غزل نمره ۲۸۵

مفعول و فاعلات و مفاعیل و فاعلان

در عهد پادشاه (عطا) خطابخش جرم‌پوش

حافظ قرابه‌کش شد و مفتی پياله‌نوش

صوفی ز کنج صومعه با پای خم نشست

تا ديد محتسب که سبو می‌کشد به دوش

احوال شيخ و قاضی و شرب‌ (مدام) اليهودشان

کردم سوال صبحدم از پير می‌فروش

گفتا نه گفتنی‌ست سخن گر چه محرمی

درکش زبان و پرده نگه دار و (سر بپوش) می بنوش

ساقی بهار می‌رسد و وجه می نماند

فکری بکن که خون دل آمد ز غم به جوش

عشق است و مفلسی و جوانی و نوبهار

عذرم پذير و جرم به ذيل کرم بپوش

تا چند همچو شمع زبان‌آوری کنی

پروانه‌ی مراد رسيد (رسد حافظا) ای محب خموش

ای پادشاه صورت و معنی که مثل تو

ناديده هيچ ديده و نشنيده هيچ گوش

چندان بمان که خرقه‌ی ازرق کند قبول

بخت جوانت از فلک پير ژنده‌پوش