Leuk dat je luistert naar deze aflevering van Helen's Choice. Als jij de vorige aflevering hebt geluisterd, dan heb je mijn besluit meegekregen. Het besluit dat ik heb genomen voor mijn eigen bedrijf. Het is geen klein besluit, voor mij niet in ieder geval. En het is om te stoppen met de marketing voor ondernemers trajecten. Als je denkt, waar heb je het over? Ik help twee doelgroepen. En ik doe dus ook de marketing voor twee verschillende doelgroepen.
Dus voor carrièresvitchers en voor ondernemers. Dat doe ik al jaren zo. Maar ik heb deze week besloten dat ik stop met de marketing voor die ondernemers. Toen ik die aankondiging maakte in de vorige aflevering, had ik dat besluit net genomen. Een paar uur daarvoor was dat definitief knoop doorgehakt. Maar ik wist nog niet helemaal hoe dat zich verder zou uit cristalliseren. Want als je besluit om ergens mee te stoppen, dan wordt pas echt concreet van oké, maar wat doe je dan hiermee?
Wat doe je dan daarmee? En dat kan me eigenlijk daarna pas. En ik heb dus ook daarna nog besluiten genomen. Het is eigenlijk ten gevolge van dat eerste besluit om de marketing te stoppen. Want wat ik vervolgens ook heb gedaan, is dat ik de knoop heb doorgehakt over de trajecten zelf. Dus de ondernemers trajecten zelf, zoals ik die eigenlijk al jaren aanbiedt. Daar ga ik dus ook mee stoppen. Dus het gaat niet alleen maar over de marketing daarvoor.
Maar ik stop überhaupt met die ondernemers trajecten voor onbepaalde tijd, voor tenminste 2025. En weer ligt er voor nog veel langer of helemaal in deze vorm. En ja, want die vraag kwam natuurlijk bij mijzelf ook daarna op. Van oké, maar wat doe ik daar verder mee? Want ik riep natuurlijk in die vorige aflevering van, nou, dat de ondernemers die met mijn werk hoeven daar geen zorgen over te maken. En dat is nog steeds zo. Want ik heb meerdere mensen die net in een traject zijn gestapt.
En daar gaan we gewoon vol voor in 2025. En sterker nog, doordat ik het besluit heb genomen om geen nieuwe clienten meer in een traject te laten stappen, in ondernemers trajecten, heb ik veel meer ruimte en tijd om echt actief de verdieping en de kwaliteitslag te maken, de verdieping op te zoeken in de trajecten die ik nu heb lopen met ondernemers. Want ik kreeg ook de vraag van, ja, maar heb je dan nog wel tijd voor mij? En ik snap die vraag helemaal.
Ik heb namelijk een paar mensen met wie ik nog heel graag zou willen werken en met wie ik ook al gesprekken heb gevoerd daarover. En die heb ik benaderd met deze mededeling. Maar ook de vraag van, ja, weet je, als je het echt wil, laat het me dan weten. Want dan kan dat deze maand nog besproken worden. En vanaf 1 januari kan dat niet meer.
En toen kreeg ik dus de vraag van, ja, maar heb je dan wel tijd voor me als je het juist afstoot, omdat er zo veel werk is, om met twee doelgroepen de marketing te doen enzovoorts. En toen heb ik ook uitgelegd van, ja, juist wel. Want juist door het besluit om geen nieuwe clienten meer aan te nemen voor de ondernemers, dan heb ik ook niet tenijging om überhaupt iets aan marketing te doen. Want dat hoeft natuurlijk niet meer.
Ik heb ook niet meer de behoefte om dan tenijging om nieuwe dingen te creëren. Ik heb namelijk altijd heel veel soort van nieuwe ideeën. Dat ik denk, oh, maar dat zou gaaf zijn als ik dat ging maken, dat ging maken. En weet je, dan kan ik de doelgroep misschien nog beter aanspreken en meehelpen enzovoorts.
En nu hoeft dat niet, omdat er gewoon geen nieuwe deelnemers meer komen vanuit de ondernemershoek en kan ik die ruimte, die tijd, die hetspees, die creativiteit, die kan ik gewoon inzetten om juist te kijken bij de lopende ondernemers trajecten van, oké, hoe kan ik het beter maken? Hoe kunnen we de verdieping meer opzoeken? Wat kan ik, wat kan ik ze bieden om betere resultaten te behalen? En ja, dat maakte me wel heel erg blij toen ik me dat heel goed realiseerde.
Dat dat de consequentie is onder andere van het stoppen met het aannemen van nieuwe ondernemers. En ja, ik heb het met een paar mensen, heb ik het al medegedeeld, want ik stopte mee per 1 januari om daar nieuwe klienten in toe te laten. Ik weet niet voor hoe lang het is en of dat voor altijd is, maar in ieder geval voor 2025 en mogelijk gewoon, ik eert dat helemaal niet terug in deze vorm.
Want ja, ik zie mezelf echt nog wel met ondernemers werken, alleen zal dat heel anders zijn dan ik misschien tot nu toe doe. Maar de tijd zal dat uitwijzen. En ik ben heel blij dat ik dit besluit heb genomen. Ik merk aan mezelf dat door ergens mee te stoppen, want natuurlijk aan de ene kant heel spannend is, want je kunt je voorstellen dat een groot deel van ook mijn omzet daar vandaan komt, door deze groep ook te helpen en daarmee te werken met die ondernemers trajecten.
Maar het voelt als het juiste om te doen op dit moment. En doordat je heel resoluut eigenlijk dat besluit neemt, gaan de andere deuren gelijk open. En het is toch wel heel bijzonder. En ja, ik merk gewoon dat mijn aandacht daardoor ook naar dingen gaan waar eerst geen ruimte voor was. En nu ga ik serieus de verdieping opzoeken, want daar heb ik heel erg behoefte aan. Dus aan de ene kant had ik nodig dat ik meer headspace had.
Dus gewoon minder ballen in de lucht te houden, zodat ik gewoon meer ruimte heb om creatief te zijn en te creëren. Maar ik merk dat ik die creatiekracht eigenlijk wil gebruiken om de dingen die er zijn waar ik mee bezig ben, om die nog een stap verder te brengen en een niveauje verder. Er zijn dingen ook voor de ondernemers die nu mijn traject zitten. Nu komen er echt concreet dingen boven dat ik denk van, oh weet je, ik ga daar mee aan een slag. Dit ga ik neerzetten.
Met carrièresvitches denk ik, oh weet je, ik wil mensen die carrièresvitches willen maken, die wil ik ook gewoon bij elkaar kunnen brengen, gewoon fysiek, op een fysieke bijeenkomst. En ja, dat soort dingen, die gedachte heb ik wel eerder gehad. En nog veel meer hoor. Maar omdat ik wist dat ik al heel veel ballen in de lucht te houden had, was er gewoon geen ruimte om het ook serieus te plannen en uit te voeren. Want ik deed al heel veel.
En nu ik dit besluit heb genomen, komt in één keer, is de weg vrij, omdat wel door te pakken. En ja, dat betekent gewoon dat de dingen die je doet, dat die dan in een ander dag ligt komen te staan, dat je gaat ontdekken waar je nog meer kan groeien en waar je nog meer van dienst kunt zijn voor de mensen met die je werkt. Dus dat is heel fijn, dat geeft mij echt een hele andere energie, een nieuwe energie. Dus dat doet me onwijs goed.
En waar ik het in deze aflevering ook over wilde hebben, is een aanleiding van een bezoek aan een fysiotherapeut, een aanleiding van een klacht van mij. En ik kom straks tot het punt natuurlijk. Maar ik denk dat dit voor iedereen relevant kan zijn. En dat maakt niet uit waarvoor en of het nou op werkgebied is of misschien iets anders. Ik denk dat je dit kan vertalen naar verschillende levensgebieden en verschillende uitdagingen die je misschien tegenkomt.
En om je een stukje context te geven, ik heb last van mijn heup. En dat heb ik op dit moment, ik denk iets van vier weken. Het is begonnen na een kickbox-training. En ik hou heel erg van erg gespierpijn. Dat klinkt heel raar, maar ik wil gewoon weten, voelen dat ik het alles heb gegeven. En daar hoort ook gewoon bij dat je dus goed spierpijnen hebt. Want dan ben je natuurlijk wel tot het uiterste gegaan. En in ieder geval verder dan je comfortabele zone, zal ik maar zeggen.
Maar ik werd wakker na die training en ik had niet alleen maar spierpijn. Ik had gewoon pijn. En de eerste dagen kocht gewoon bijna niet meer lopen. En heel moeilijk de auto in en uit stappen en heel vervelend. Nou ben ik zelf niet zo van de dokter bezoeken bijvoorbeeld. En behalve als het niet anders kan, als het erg genoeg is. Dus in dit geval was het wel erg genoeg om er iets mee te doen.
En wat ik heb gedaan is, ik had eerst een behandeling gehad waarbij... werd gekeken van oké, waar in je lichaam dus welke spieren en op welke punten. En zit er misschien iets vast wat ook nog eens invloed kan hebben op het veroorzaken of verergeren van de pijn in de heup. En ik heb toen echte behandeling gehad wat gewoon pijnlijk was. En wat voor mij zo een eye-opener was, was dat er zoveel dingen waren waarvan ik me niet eens bewust was... dat die pijn daar zat en dat er iets vast zat.
En eigenlijk bracht ik dus voor het eerst mijn bewuste aandacht naar die plekken toe. Omdat iemand anders dat dan heeft gevonden. En dan weet je gewoon van oké, dat dat niet voor niks dat er daar zit. Dus er is wel iets wat dat veroorzaakt heeft. Maar gisteren ging ik dus voor diezelfde heupklacht naar een fysiotherapuit. En dit is een fysiotherapuit die echt gespecialiseerd is in de heup. En die hele praktijk is gewoon sowieso gespecialiseerd in orthopedie.
Het doet alleen maar orthopedie en de een is gespecialiseerd in de arm of de schouder en de ander in de heup. En die afspraak daarbij werd van alles uit gevraagd natuurlijk. Waar ik pijn had, hoe ik pijn had enzovoorts. Maar ik moest ook een paar houdingen aannemen. Ik moest bijvoorbeeld gaan staan. Ik moest op één been gaan staan, op het andere been gaan staan. Op één been door mijn knieën zakken en dan het andere been ook. Die heuppijn dat is aan één kant.
En hetzelfde moest ik doen met recht zitten. Dat was ook een oefening. En ik zat al recht voordat hij de instructie eigenlijk gaf. En toen zei hij de fysiotherapuit. Je gaat maar recht zitten. Dus ik zei meteen van nou als ik zit al recht. Dus als je vindt dat ik nog recht moet gaan zitten weet ik eigenlijk niet hoe ik moet gaan zitten. En daar zat dus de kruks. Want hij zei toen ok, als dit recht zitten is voor jou. Ja, dit is niet recht zitten.
Want jij overstretst waardoor je een holle rug hebt. Wat jij associeert met recht zitten. Want hetzelfde doe ik dus ook met staan. Hetzelfde doe ik dus ook als ik met kickboek een trap wil geven. Dan sta ik met een holle rug in plaats van een rechte rug. En het verschil is dat je bekken dan niet gekanteld zijn. Dat is even technisch. Maar dat is even een klein nuwalsen verschil. Hij liet me stukjes lopen. Heen en weer. Hij liet me lopen terwijl ik ook door mijn knieën moest.
En wat hij toen aangaf was dat de oorzaak van mijn pijn was niet de dingen die ik eigenlijk vermoedde. Ik dacht misschien door hormonale veranderingen sowieso in mijn lichaam die ik kan merk. Dat dat dus een weerslag heeft op wat ik aankan met het sporten. En hij gaf eigenlijk aan van nou dat is niet waar ik de oorzaak in zie. Het is een coördinatie probleem doordat je basishouding niet goed is. En dan ga je het dus overcompenseren met je spieren.
En hij heeft het echt kunnen laten zien met hoeveel, hoe zeg je dat, wat je kan doen met het bewegen van je lichaam en van je romp als je je bekken wel hebt gekanteld. En als je dat niet doet, dus in de houding waarin ik denk dat ik normaal sta, kon ik eigenlijk geen kant op verder met die met dat draaien. En dat ga je dus compenseren met speerkracht. En als ik dus bijvoorbeeld hard wil trappen tegen een zak, dan moest ik eigenlijk overcompenseren dat ik die heup, die bekken niet goed gebruikte.
En dat is dus de oorzaak van dat ik daar last van kreeg. Maar voor mij vielen er zoveel kwartjes. Want waar dit eigenlijk over gaat, want ik trok het ook meteen in andere stukken, dus dat ging niet alleen maar over het fysieke en het bewegen. Maar je bent zo gewend om op een bepaalde manier dingen te doen. En dat is jouw normaal terwijl dat niet jouw meest effectieve manier is om dingen te kunnen doen.
Want wat ik me zo goed realiseerde was van he, maar als ik dus goed leer lopen, en ik maak dus goed gebruik van die bekken, dan kost het me dus veel minder speerkracht, veel minder energie terwijl het resultaat hetzelfde is. Dus als ik dan wel meer energie gebruik, of even veel als voorheen, dan is de kracht die eruit komt, is natuurlijk veel groter. Dus het resultaat is daarmee ook anders en groter. Met minder moeite.
Dus ik was wel eigenlijk ook helemaal blij om te bedenken van oh, dus eigenlijk mijn trap technieken bij de kickboxer, daar vind ik sowieso van, die zijn gewoon niet goed. Maar dat komt ook doordat ik mijn balans niet kon houden, want toen hij mij de oefening gaf om op één been te staan, en ik moest ook nog eens door mijn knie op dat ene been, überhaupt op één been staan, dat is een oefening, dat heb ik zo vaak moeten doen bij Kung Fuul toen ik dat deed. En ik val altijd bijna om of ik val om.
Maar ik kan niet helemaal stil blijven staan op één been. En toen hij mij dat nog een keer liet doen, maar dan door de bekken te kantelen, dus eigenlijk je navel in te trekken, het is een hele kleine aanpassing, die van de buitenkant ook moeilijk zichtbaar is, maar zelf voel je dat verschil wel. Maar toen ik dat deed, toen kon ik wel rustig op één been staan.
En toen dacht ik, jeemig, hoeveel energie heb ik eigenlijk gebruikt, wat niet nodig was om al die dingen gewoon te doen en ook nog eens goed te kunnen doen. En feitelijk gebeurt dat ook in hoe je je werk doet, hoe je onderneemt, hoe je communiceert met je partner, hoe je communiceert met je familie. Je hebt bepaalde dingen die je gewend bent om op die manier te doen, terwijl wanneer je weet dat dat anders kan en moeitelozer kan en veel effectiever kan en je leert dat.
Ja, dat scheelt het je zoveel, dat scheelt je zoveel energie en heb je ook nog eens betere resultaten. Dus dit gaat echt over hoe belangrijk het is dat je basis goed is, dat je fundament goed is van wat dan ook. Of het nou van jou aanbod is als ondernemer of als jij in je werk belangrijke stukken moet schrijven. Weet je, dat kan je natuurlijk heel mooi proberen te schrijven en misschien bijna poëklisch of wat dan ook.
Er is een bepaald fundament, gewoon een kern, wat het allerallen belangrijkste is en als dat echt goed in elkaar steekt, dan is dat al effectief. En dan hoef je daar nog niet eens mooie woorden voor te gebruiken, maar dan komt de boodschap gewoon over die je wilt overbrengen en dan komt die ook over zoals je hem bedoelt.
En dat vond ik zo een mooi moment gister, waarbij er zoveel kwartjes tegelijk vielen, dat ik ook dacht van, oh, misschien is het daarom wel dat ik vaak ook rugpijn heb in mijn onderrug, omdat ik gewoon de hele tijd met een holle rug zit en sta. En dus, en dat was een beetje chanant niet, maar toch wel confronterend, ik moest leren lopen. En hij zei ook tegen mij van je moet met je hersenen gaan lopen, dus als je loopt, moet je erover nadenken.
En toen dacht ik, oké, dus ik ging dat doen, maar het is zo raar. Voor mij voelt het alsof ik als een soort, ja, ik weet niet, als een loom iemand aan het lopen ben of zo. En omdat ik niet inzacht dat mijn rechte houding, geen rechte houding was, hij liet het heel overdreven zien hoe ik liep.
En ja, weet je, dat is eigenlijk een beetje als een eent, dus een beetje raar gezegd, maar omdat hij dat ging uitvergroten, hij zei, dit is gewoon zwaar overdreven, zo ziet het er echt niet uit, maar dit is wel een beetje je houding. En toen ik dat zag van een afstand, want ja, zelf merk je dat gewoon niet, toen dacht ik, ja, dat is niet echt recht, weet je wel. Maar dat is ook precies wat er in de coachings trajecten gebeurt.
Het maakt niet uit of je nou in een traject zit om een carrière switch te maken of voor iets anders, of wel om anders te communiceren, maar doordat je iemand hebt als klankbord, als spiegel, die jou laat zien van, oké, jij denkt dat je neutraal communiceert, maar dit is wat er eigenlijk gebeurt.
Dat is de kracht van coaching en dat is de kracht van iemand die jou een spiegel voorhoudt en de kracht van ook openstaan om het te zien, om het aan te horen, om te accepteren dat dat op dit moment zo is en openstaan voor het feit dat je dat kunt veranderen. En dat heb je niet in de één keer veranderd. We hebben heel vaak haast bij dingen en dat moet allemaal vandaag, anders of morgen, maar het is gewoon een proces.
En zoiets simpels als lopen lijkt zo makkelijk, maar als je jaren of je leven lang anders hebt gelopen, wat voor jou normaal is, dan moet je daar gewoon wat meer bewustte tijd en energie aanschenken, aandacht aanschenken om het op die andere manier te doen. Dus ja, ik moet gewoon elke dag oefenen, dus ik ben nu echt aan het nadenken over hoe ik uitlopen ben en ik moet volgende week terugkomen en een week daarna weer en dan kijken hoe het gaat.
En ja, ik heb wel helemaal een soort van fantasiebeelden van hoe ik zo meteen op de zak gaat trappen, zeg maar, als ik eenmaal wel mijn balans kan houden, dan mag ik voorlopig niet doen, maar dan denk ik, oh, dat is lekker, zeg. Want ergens was ik toch bang dat ik gewoon niet meer op die manier zou mogen trainen. Maar ik begrijp nu dat ik veelste veel kracht gebruik, waarbij het resultaat eigenlijk maar matig was, want zo hard kon ik helemaal niet trappen en technisch ook helemaal niet goed.
En nu is in één keer dat wel een mogelijkheid. In één keer heb ik de mogelijkheid om wel gewoon goed te kunnen trappen als ik deze vaardigheden eerst goed onder de kniek krijg. En dat is wat we niet altijd bereid zijn om te doen.
Maar juist als je andere resultaten wil, dan kan je best je laten inspireren door het beeld van wat als het straks gebeurd is, wat als ik straks mijn droombaan heb, wat als ik straks mijn eigen bedrijf heb of zo ver ben met mijn bedrijf, laat het je zeker inspireren, maar sla nooit, nooit over wat je in de basis te doen hebt. Dus kijk ook echt naar waar je nu staat. En idea liter laat iemand je dat spiegelen die dat ook gewoon neutraal kan doen.
Kan ook iemand in je omgeving zijn die jouw goede vraag stelt en jou durft terug te geven, kan terugkoppelen wat hij bij jou ziet. Want als je weet waar jij in de basis iets doet, wat bovenmatig veel inspanning, niet drive inspanning en moeite kost en willskracht, dat kan echt op een andere manier. Ergens klopt dat niet. Dan ben je het op een manier aan het doen die van jou vraagt dat je dus overcompenseert.
Ik heb wel eens klanten in een traject gehad die helemaal gefrustreerd raakte omdat ze wel actienemers zijn, maar die acties leiden tot weinig. Dus ze waren helemaal bereid om bijvoorbeeld koud te bellen en dat ook veel te doen, maar keer op keer kwam daar eigenlijk niet zoveel uit. En dan kan je er natuurlijk op gericht zijn om het zo te blijven doen en het nog meer te doen en jezelf te pushen.
Maar wat veel effectiever is, is om te kijken van heen maar wat gebeurt er dan eigenlijk als je dat doet, als je dat gesprek aangaat, wat gebeurt er bij jou gewoon in je hoofd voordat je die telefoon opneemt. Wat is de energie waarmee je erin stapt?
Want dat kan je heel veel vertellen over waar je mogelijk beter op een andere plek iets kunt doen om dat resultaat wel te krijgen en dan gaat het met minder moeite niet dat het helemaal moeiteloos is, want natuurlijk je moet nog steeds buiten je comfortzone af en toe de dingen doen om te blijven ontwikkelen en groeien. Maar soms focus je en bijtje je vast in dingen die je helemaal niet verder brengen.
En misschien herken je dat gevoel dat je gewoon keihard werkt aan iets, maar dat het je niet echt verder brengt, alsof je gewoon de hele tijd tegen een muur aan het duwen bent. Nou en als dat bij jou het geval is, neem dan even een stapje terug, want dan werk je mogelijk aan het verkeerde probleem en moet je echt kijken naar wat de werkelijke oorzaak is van het feit dat dat zo gaat.
En dat was wat ik met jou wilde delen vandaag en dat na aanleiding van een bezoek aan de visio kan je het voorstellen. Dus dat was voor mij gewoon echt een hele mooie sessie, gewoon in meerdere opzichten. En dat leek me heel goed, omdat met je te delen vandaag. En ik ben ook heel benieuwd wat je hier uithaalt als je dit zo aanhoort. Misschien herken je dat dat gevoel van het duwen en keihard werken, maar niet verder komen. Ja, deel het met me als je dat wil en stel je vraag.
Je kan me via de mail. Kan je me bereiken of op social media. Ik dank je wel voor het luisteren en denk jij dat iemand anders hier iets aan heeft. Stuur het dan gerust door en heb je zoiets van nou ik wil nog wel gebruik maken van het aanbod om een ondernemerstraject in te gaan. Nou wist je dat snel bij, want ik ben ook nog eens twee weken vrij in december. Dus ik hoor dan heel graag van je. Oké, dank voor het luisteren. Bye bye.