Vicky’s eerste schooldag

Dit is een podcast van Zeppelin en Avro Tros. Hoi, ik ben Zeppi. Stel je even voor, jongens. Ik ben Lien, de poes. En ik ben Bingo, de flamingo. Ik ben Roof, de giraffe. Ik ben Ineke Inksvis. En ik ben Olly, de olifant. Luisteren jullie mee naar een nieuw verhaal? Dit verhaaltje heet... Vicky's eerste schooldag. Het is vroeg in de ochtend. Eina, iedereen slaapt nog, maar Zeppie wordt wakker gebeld. Slaapbrug neemt hij op. Hallo?

Met Zeppie. Zeppie, met Boer Kinko. Boer Kinko, goedemorgen. Wat belt u vroeg? Vroeg? Hoezo? Het is al zes uur. Ik heb al een koei aangemaken en een kippen eten gegeven. Ja, maar ik lag nog te slapen. Wat kan ik voor u doen, boer Kinkel? Nou, ik wil u wat vragen. Voor Vicky Twarkie, weet je wel. Die hier bij mij woont. Ja, tuurlijk. Is alles goed met Vicky?

Zeker, zeker. Heel goed zelfs. Ze groeit als kool. Als boerenkal. Goed zo. Sterker nog, ze is al zo hard gegroeid dat ze vandaag voor het eerst naar school mag. Oh, wat fijn voor haar. Zeker, zeker. Alleen, ik moet bij de koeien en de kippen blijven. En ik moet nog met de tractor het land op. Zou jij haar misschien naar school kunnen brengen? Ze weet de weg nog niet. Oh, eh, ja, ja, ja, natuurlijk.

Oh, fijn, Zeppie. Ik wist dat ik op jou kon rekenen. Dankjewel, Wask. Dan zie ik je zo, hè. Ja, ja. Tot zo, boer Kinkle. Zeppie kleedt zich snel aan en gaat naar de boerderij. Even later is hij samen met Vicky het varken op weg naar school. Oh Zeppie, ik vind het zo spannend. Volgens mij is school echt heel fijn.

Ik ben blij dat je zo enthousiast bent, Vicky. Weet jij of er een juffrouw of een meester is? Ja, dat weet ik wel. Een meester. Sinds kort staat professor Ulfert de Uil als meester voor de klas. We zijn er. Hier is de school. En kijk, die wijze uil daar bij de deur met die bril op, dat is meester Ulver. De lesson gaat beginnen. Iedereen naar binnen. Nou, Vicky. Veel plezier op je eerste schooldag. Ik kom je vanmiddag weer ophalen. Dank je wel, Sippy. Tot vanmiddag. Zo.

Goedemorgen allemaal. En een speciaal welkom aan Vicky het Varken. Want het is haar eerste schooldag. Ja, hoi meester. Kun je zo vriendelijk zijn om te gaan zitten? Vekkie? Huh? Zitten? Ja, zitten. Op een stoel. Deze stoel is voor jou. Ik hoef toch niet de hele dag op een stoel te zitten? Niet de hele dag. We hebben ook pauzes tussendoor. En hoe laat is het pauze, meester? Dat merk je vanzelf. Nu zitten graag. Oké.

We gaan verder met de rekenles. Hoeveel is één plus één? Ik weet het. Nee, nee, ik weet het. Ik weet het zeggen. Vicky, weet jij het ook? Ja, natuurlijk. Nou, hoeveel dan? Hoeveel is één plus één? Vijftien. Stilte. En waarom denk jij, Vicky, dat één plus één... vijftien is. Nou, mijn papa was één. En mijn mama was er ook één. En toen leerden ze elkaar kennen. En toen kwamen er dertien piggetjes. En toen was het dus vijftien. Ja.

Ja, dat is niet helemaal wat ik bedoel met deze rekensom. Maar ik snap dat je al best goed kunt optellen. Fijn hoor. Oké. We gaan door met de lessen over de aarde. Wie weet hoe laat het in deze tijd licht wordt. Om ongeveer 7 uur, meester. Dan komt de zon op. Heel goed, heel goed. Ja, Vicky? Jij stok ook een pootje omhoog. Het wordt licht om vier uur morgens, meester. Wat? Dat is midden in de nacht. Nee, echt niet hoor. Bij ons wel.

Maar hoe dan? Om vier uur ochtends doet de boer het licht aan om de koeien te gaan melken. Zo gaat Vicky's eerste schooldag langzaam voorbij. Ze heeft nog wat moeite om stil te blijven zitten. En ze geeft soms bijzondere antwoorden op de vragen van de meester. Maar over het algemeen gaat het best goed. Aan het eind van de ochtend stopt meester Ulvert zijn leesbril in de zak van zijn jas. En hij luidt de bel voor de middagpauze.

De klas mag buiten spelen op het schoolplein. Een paar kinderen klauteren meteen op het klimmeren. Vicky loopt in de richting van de zandbak. Oh, dit is een mooie plek om in te spelen. Vicky heeft een gieter met water zien staan. Ze pakt de gieter en gooit het leeg in de zandpakt. Het wordt één grote modderpoel. Vicky duikt erin en rolt door de modder.

Zo word je heel erg vis. Maar Vicky hoort het niet en blijft lekker doorrollen in het natte zand. Meester Ulfert stapt erop af en buigt zich over de zandbak. Wat een smeerbol! Kom eruit, gekkie. Maar ik ben alleen maar aan het spelen. Vieze varkens in de klas kunnen we niet gebruiken. Kom, ga eerst maar naar die tranen je schooten spoelen. En blijf weg uit deze viezigheid.

Oké, oké. Als de pauze voorbij is, wil meester Ulvert weer verder met de les. Maar dan trekt hij zijn wenkbrauwen verbaasd op. Waar is mijn bril? Die zit niet meer in mijn jaszak. Heeft iemand mijn bril gezien? Nee, ik niet. Ik snap er niks van. Net had ik hem nog. Kom, wij moeten mijn bril zien te vinden. Zonder bril kan ik niet verder. De leerlingen zoeken overal in de klas en op de gang. Ook Vicky helpt mee. Maar ze zien de bril nergens. Waar kan die bril nou toch zijn?

Buiten misschien? Buiten? Dat zou kunnen. Misschien heb ik hem verloren op het schoolplein. Ik ga wel even kijken. Ik kan heel goed... En ik weet nu dat u naar uilenballen ruikt, meester. Dus daar zal die bril ook wel naar ruiken. Wachtelijk. Vicky stuift naar buiten en begint rond te snuffelen. Al gauw loopt ze in de richting van de zandpak. Daar begint ze te graven en... jouw! Blij loopt ze terug naar de klas.

Heb je bril gevonden, meester? Hij lag onder de modder. In de zandbak. Oh, gelukkig. Die is natuurlijk uit mijn zak gegleden toen ik jou uit de zandbak haalde. Aan het eind van de middag haalt Zeppie het vrolijke varkentje weer op en brengt haar terug naar de boerderij. Ah, Vicky, daar ben je beet. Is alles goed gegaan? Ja, het was heel goed. Ik hoorde dat meester Ulfert heel tevreden over haar was. Oh, mooi zo. En wat ga je verder doen vandaag, Vicky? Wat denk je? Ik duik lekker.

Ja, het is lekker spelen. Wat zouden Zeppie en zijn vriendjes nog meer beleven? Zoek maar even naar de volgende Zin in Zeppelin podcast.