54 Zeg het in het Nederlands

Nr. 54 in deze aflevering praten we over water terpen stormvloeden dijken de waker de slaper en de de zuiderzeedijk en de groote ramp met den paalworm je hoort een oude legende over een wiegje en een modern mediafragment over een ouden dijk Ook is er weer veel muziek. Veel plezier bij deze 54ste aflevering van Zeg het in het Nederlands. Welkom allemaal.

gelukkig is deze podcast nu weer via spotify te beluisteren dat kon een paar maanden niet dit voorjaar kwam er een bericht binnen van spotify over de rechten van muziekfragmenten die je in dezen podcast vaak kunt hooren fragmenten van popmuziek nederlandsche liedjes we kregen een discussie over de rechten ik heb de in mei van dit jaar van spotify verwijderd je kon nog wel via soundcloud of apple en heel veel andere podcast apps luisteren

en natuurlijk ook altijd op de website dutch idiom.com maar spotify wordt door veel luisteraars van de podcast gebruikt als belangrijkste kanaal het was voor veel van jelui dus heel vervelend dat we daar niet meer te vinden waren gelukkig is het nu opgelost excuses voor het ongemak we kunnen deze podcast trouwens alleen maar maken dankzij jullie steun jullie luisteren en geven de afleveringen een like er komen ook donaties binnen geweldig

Dankzij deze donaties kun je de podcast gratis blijven beluisteren. Jullie bijdrage is altijd heel welkom, omdat ze wel kosten moeten maken. Je draagt ook bij... Als je de transcripts in pdf bij ons koopt om te downloaden. Je kunt ze vinden via www.dodgeidiom.com Heel erg fijn dat jullie dat doen.

bedankt daarvoor goed hoog tijd voor het onderwerp van vandaag water dijken en dammen iedereen die in nederland is geweest Die weet het. Ons land is plat. Ons land is laag. En er is ook heel veel water. Dat hoef ik jullie niet te vertellen. Dat kun je gewoon zien.

nederland is het laagste delta gebied op de wereld de helft van ons land ligt lager dan de zeespiegel en het kan hier ook nog eens heel hard regenen in de winter en in den zomer de rivieren maar vooral de zee de noordzee die kan heel gevaarlijk zijn ik denk dat jullie wel eens gehoord hebben over den stormvloed in in zeeland de groote watersnoodramp die gebeurde toen het in januari van dat jaar keihard stormde

en de vloed opkwam en de dijken van zeeland braken bijna twee duizend doden de mensen die dat hebben meegemaakt in De mensen die het nog konden navertellen, die zijn nu heel oud of overleden. We hebben binnenkort alleen nog maar boeken en foto's om het verhaal te herinneren.

en een museum in zeeland natuurlijk het watersnood museum in het plaatsje ouwerkerk jelui hebben vast ook wel iets gehoord over de delta werken de naam voor de bouw van al die grote dammen vooral de beroemde oosterscheldedam in zeeland de stormvloedkering met heel bijzondere technieken

nederlanders zijn vanaf het begin altijd in gevecht geweest met het water met rivieren en de noordzee weten jullie nog dat ik over de ijstijd vertelde toen engeland en nederland aan elkaar vast zaten en de noordzee heelemaal droog lag na den ijstijd smolt het ijs en liep de noordzee langzaam weer onder water ik heb jullie verteld over de eerste bewoners die in drenthe hunebedden bouwden op den hondsrug maar ook op andere plaatsen in nederland kwamen menschen wonen van vlaanderen

en zeeland tot aan denemarken er zijn hier geen bergen waar je naartoe kunt gaan om droog te blijven en er zijn zelfs bijna geen heuvels hoe overleefden die mensen dan ze maakten zelf kleine heuvels met bovenop een of twee boerderijen zodat zij met hun familie en hun dieren

droog konden blijven als de vloed kwam en weer het land op konden gaan als het eb werd er kwamen heel veel zelfgemaakte woonheuvels langs de heele kust van het zuiden tot het noorden van zeeland tot aan denemarken in nederland noemen we die heuvels terpen de mensen woonden op een terp

in het noordoosten noemen we ze wierden je ziet vooral in noord-nederland nog veel plaatsnamen met terp of werth of wierth of ward leeuwwarden bolzwart veerwerth et cetera die terpen die wieren zijn dus al heel lang geleden gemaakt

wel vanaf 600 jaar voor Christus. Een Romeinse schrijver, een geschiedschrijver, de oude Plinius uit Rome, reisde in de eerste eeuw na christus naar het land van de germanen en schreef er iets over op in zijn boeken naturalis

zegt hij ongeveer het volgende in het noorden hebben we volkeren gezien die langs de kust van den oceaan wonen die het zonder boomen en struiken moeten doen Waar ze wonen, daar stort de oceaan zich twee keer per etmaal, dus één keer overdag en één keer s'nachts met een gigantisch grote stroom.

over een heel groot stuk land uit bij deze eeuwige strijd van de natuur ga je twijfelen of het land wel land is of zee daar woont een arm volk op heuvels of wierden die ze zelf met de hand hebben gemaakt de hoogte ervan is het pijl van de hoogste vloed dat weten ze uit ervaring daarop

hebben ze hun hutten gebouwd als het water de omgeving bedekt dan lijkt het net alsof ze op een boot zitten op zee en als het water zich terugtrekt lijken ze op schipbreukelingen ze vangen de vissen die met het water zijn meegekomen maar vee hebben ze niet want er groeien geen struiken Tot zover het citaat. Een mooi beeld. Bij hoogwater leken de terpen op bootjes en bij laagwater leken de mensen op schipbreukelingen.

schipbreukelingen dat zijn menschen die aanspoelen op het strand als hun boot is vergaan plinius was wel heel somber hoor hij dacht dat de menschen daar alleen maar vis konden eten maar de bewoners hadden wel vee op hun wierden vooral runderen deze koeien hadden ze voor de melk voor het vlees en voor de huiden het leer ze gebruikten deze dieren ook als trekdier om een kar of een ploeg over het land te trekken de eerste terpen waren klein bedoeld

een of twee boerderijen met een klein stukje grond er omheen eeuwenlang woonden er menschen op en na een tijdje werd een terp ook wat hoger en wat breder door het afval en de mest en soms gingen de mensen zelf aan het werk met schelpen en klei om de terp te vergroten dan konden er meer huizen op den heuvel bij elkaar staan en zoo ontstond er een klein dorpje veel van de terpen van toen bestaan nog altijd in ezingen in de provincie groningen

kun je er bijvoorbeeld een vinden daar bovenop is later in de middeleeuwen een kerkje gebouwd en dat kun je nog altijd bezoeken vlak bij die wierde vlak bij die terp is ook het kleine museum wierdenland waar je veel kunt leren over die oude tijd van de terpen maar nederlanders wilden meer de bevolking groeide en de terpen werden te klein het land rondom de terpen werd ook steeds droger en de bewoners gingen landbouwgrond maken van de moerassen

ik heb jullie al eerder verteld over het veenland en het steken van turf ze maakten kanalen om het water weg te laten lopen en de grond droger te maken veranderden in akkers en weilanden voor de koeien landbouw bracht veel welvaart er kwamen meer en meer menschen naar den vruchtbaren grond in nederland er was veel handel de schepen voeren over de rivieren en over de zee om handel te drijven internationaal landbouw was een groot succes

en de zee kwam meestal niet meer zoo ver het land op als eerst er waren aan de westkust veel duinen langs het strand ontstaan en hier en daar hadden de mensen een dam gebouwd in een riviertje dan staken ze in de dam een holle boomstam met een houten klep aan elke kant als het vloed was

drukte de zee de klep vanzelf dicht en als het eb was en het regenwater weg moest stroomen drukte de rivier het klepje aan den anderen kant vanzelf open en spoelde het water naar de zee heel slim of niet nog niet zoo lang geleden is zoo'n oude houten klepduiker opgegraven in nederland vlakbij

en dat bleek de oudste klepduiken van heel westeuropa te zijn van ongeveer het jaar honderd de eerste eeuw na christus heel oud er werden toen nog geen dijken gebouwd die kwamen er pas in de vroege middeleeuwen toen er meer mensen kwamen wonen en de terpen

niet meer genoeg ruimte bode. De mensen gingen toen groepjes terpen met elkaar verbinden door een dijk, zodat het ook tussen de terpen droog bleef. de boeren en de monniken uit de kloosters werkten daarin goed samen het waren de eerste polders al die kleine dijkjes samen vormden uiteindelijk een lange zeedijk heelemaal langs de friesche en groningsche kust in het noorden van nederland en ook langs de kust van de zuiderzee de zee

in het midden van nederland lag dat is nu het ijselmeer maar toen was het nog een echte zee met zout water met eb en vloed de boeren en burgers die bij elkaar in de buurt woonden maakten afspraken ze zeiden dat iedereen die achter den dijk woonde daar een stukje van moest betalen Als je niet wou betalen, dan mocht je niet blijven. Dan moest je maar weer op een terp gaan zitten of zo. Want ze zeiden, wie niet wil dijken, moet wijken. Dus...

Wie de dijk niet wil betalen, moet weggaan. Zo ging het uiteindelijk in heel Nederland. Dorpen gingen het allemaal met elkaar regelen, zorgen dat het droog bleef,

en dat de dijken goed onderhouden werden dat heette de waterschappen dat waren mensen die afspraken met elkaar hadden gemaakt het waterschap de mensen werkten dus samen om de dijken te onderhouden maar toch ging het nog vaak mis er zijn talloze stormvloeden geweest een stormvloed

is die situatie dat een groote massa zeewater bij harden storm heel hoog tegen de kust wordt geblazen bij vloed het water komt dan veel hooger te staan dan normaal dat gebeurde regelmatig en vanaf de twaalfde eeuw zijn die stormvloeden ook allemaal opgeschreven in kronieken ze brachten veel schade

en ellende in nederland er kwamen groote overstroomingen die heele stukken land wegsloegen de vorm van nederland veranderde elken keer de stormvloeden kregen wel allemaal mooie namen ze werden vaak genoemd naar een heilige de naamdag van den heilige op den datum van den stormvloed een van de bekendste nederlandsche stormvloeden is de sint elizabethsvloed in november van het jaar

Er zijn heel veel verhalen, gedichten en liederen geschreven over deze ramp. Er zijn ook schilderijen gemaakt, toneelstukken opgevoerd, een opera, noem maar op. ook de liedkunst heeft hieraan bijgedragen de achttiende eeuwsche jeugd zong over deze ramp die in hetzelfde jaar gebeurde als een zware brand in amsterdam het lied vertelt wat een vreselijke rampen treffen u nederland amsterdam nog in opkomst wordt door een grote schrikbarende brand

bijna in puin en as veranderd en een vreselijke vloed aangevoerd door felle stormen doet dordrecht en omgeving zuchten daarna worden de rampen beschreven eerst het lot van de stedelingen in amsterdam en daarna het lot van de dorpelingen de boeren de burgers en ook de adel tijdens de Sint Elisabethsvloed. En tot slot hoor je de wens dat Nederland hopelijk nooit meer zo door vuur of door water wordt aangevallen. Het lied... Wordt gezongen door Camerata Trajectina. Son! Thank you.

de sint elizabeths vloed was volgens de menschen de groote en vreeselijke vloed en werd genoemd naar sint elizabeth van turingen en hongarije die haar naamdag op november had het was namelijk in den nacht van november dat het zoo hard stormde dat de golven Zeeland, Noord-Brabant en Zuid-Holland binnenkwamen en het land overstroomde. Een van de zwaarste overstromingen van alle tijden.

volgens de kronieken die toen geschreven werden over dien nacht verloren wel honderdduizenden menschen het leven en verdwenen er wel twee en zeventig dorpen in de golven maar zooals het nieuws ook vandaag graag een beetje overdrijft zoo waren de getallen toen ook al een beetje overdreven overdrijven beteekent zeggen dat het groter is dan de werkelijkheid groter maken dan het is je overdrijft wel een beetje zeggen we bijvoorbeeld tegen iemand of

dat is allemaal nogal overdreven overdrijven hoor je dat het accent op drijven ligt overdrijven er is ook een werkwoord overdrijven het accent op over overdrijven dat betekent iets heel anders dat werkwoord moet je splitsen als je het gebruikt over en drijven

er drijven wat wolken over er zijn wat wolken over gedreven de wolken glijden dan langzaam voorbij boven je hoofd op de snelheid van den wind soms is overdrijven symbolisch bedoeld die hype die mode ach joh dat drijft wel weer over dat gaat wel weer voorbij maar nu

gebruik ik dus overdrijven erger maken dan het is de getallen waren overdreven er stierven niet honderdduizenden mensen maar misschien tweehonderd of driehonderd en ook het aantal verdronken dorpen is overdreven het precieze aantal weten we niet maar zoveel als zijde kunnen het er nooit geweest zijn

ach ja het nieuws hè mooie verhalen maar er was ook een heel bijzonder verhaal rondom den elizabeths vloed het verhaal van dat nog altijd wordt verteld dat ging zoo er was eens een klein dorpje dicht bij het water midden in het dorp stond er een kerk en daaromheen stonden huizen en boerderijen op straat was het altijd druk er reden boeren met hun wagens en er speelden kinderen ook liepen er dieren rond

Maar op 18 november van dat jaar was er niemand buiten, omdat het heel hard stormde. De bomen op de dijk woeien helemaal krom. en de toren van de kerk stond te schudden in de wind vlakbij de dijk stond een klein huisje waar een boer woonde met zijn vrouw en zijn kleine dochtertje de boer keek naar buiten en zag hoe de takken van de boom tegen het huis sloegen door de wind het water klotste hoog tegen de dijk de boer en boerin waren bang

Zou de dijk wel sterk genoeg zijn? Het dochtertje lag in haar houten wieg te slapen. En tegen het wiegje aan lag hun kleine zwarte kat. de wind woei harder en harder en opeens sloeg de deur van het huisje open de regen blenste naar binnen de boerin gaf een schreeuw en er klonk een donkere hartgeluid

Dat was de grote watervloed die naar hen toekwam. Plotseling rukte de wind een balk van het dak en daarna stortte alle muren in. Een grote golf... tilde het houten wiegje met het kindje op en het water nam het wiegje mee naar buiten de boer en boerin konden niets meer doen op het laatste moment

sprong het kleine zwarte poesje nog snel bovenop het dekentje in de wieg en weg dreef het wiegje het water kwam hoger en hoger en veel mensen en dieren verdronken die nacht in het woeste water maar het houten wiegje bleef drijven het deinde op de golven op en neer en het zwarte poesje

sprong steeds heen en weer om de wieg goed in balans te houden zo konden ze niet omslaan samen dreven ze verder langs kapotte huizen langs afgebroken takken langs houten balken die in het water waren gevallen eindelijk stopte het met regenen en waaien het water werd weer rustig en zoo dreef het wiegje langzaam naar den waterkant het meisje lag een beetje om zich heen te kijken en het poesje rustte uit op het natte dekentje

ze bibberden allebei van de kou aan de waterkant stonden veel mensen te kijken hun huizen waren niet verwoest ze keken of ze nog mensen en dieren konden redden een vrouw zag iets in de verte drijven ze wees met haar vinger daar de anderen zagen het nu ook een wiegje een wiegje riepen ze en wat zagen ze zat er een klein zwart poesje bovenop ze wachtte gespannen tot het wiegje bij de wal was gekomen de vrouw hukte in het gras en toen zag ze

dat er een kindje in lag. Een sterke man haalde het wiegje voorzichtig uit het water. Het kindje leefde nog, maar het had nu geen vader of moeder meer.

het poesje sprong aan land en rende snel weg de vrouw nam het meisje uit de wieg en drukte het tegen zich aan ik zal voor je zorgen fluisterde ze in haar oor en ik noem je beatrice de menschen vonden dat een goed idee beatrice beteekent zij die geluk brengt de vrouw was heel blij met het kindje het poesje heeft niemand nog teruggezien en later wel een paar eeuwen later toen beatrice al lang niet meer leefde

is vlak bij het water een groot huis gebouwd. Het heet Huis de Kinderdijk. Op de voorgevel van het huis kun je het wiegje zien, met Beatrice. en het zwarte poesje. Dat huis is er nu nog. Ga maar eens kijken in Kinderdijk, vlakbij Alblasserdam, dan kun je het zelf zien. Een mooie legende, toch?

na het jaar hebben nog veel andere stormvloeden met mooie namen de kust van nederland getijsterd waarbij vaak dooden vielen en heele stukken land verdwenen de menschen bouwden daarom sterke dijken die er eerst nog heel anders uitzagen dan nu een dijk was toen een soort rechte muur opgebouwd uit dat aangestampt was tot een soort mat en dan allemaal houten palen er tegenaan het zeegras nam het water goed op waardoor de aardendijk goed werd beschermd

jaren lang maakten ze zulke dijken maar in den herfst van het jaar schrokken de menschen zich een hoedje er was paniek aan de kust van de zuiderzee Want alle palen langs de dijken vielen uit elkaar. Ze waren helemaal aangetast van binnenuit. In Noord-Holland kon het land nu overstromen. In de buitenlandse kranten... zag je al verhalen over den ondergang van amsterdam wat in de achttiende eeuw echt wereldnieuws was er was een soort monster en een beest dat het hout

in de palen van binnenuit kon opeten wat je niet kon zien ze noemden hem de paalworm wat eigenlijk helemaal geen worm was en ook geen monster de paalworm officiële naam teredo navalis is een soort supermossel met een schelp op zijn kop in het begin is hij heel klein als larven Hij boort zich in het hout en maakt daar lange gangen van tientallen centimeters lang. Hij knabbelt met zijn schelpje lekker door het hout en hij groeit

En hij groeit en een volwassen paalworm wordt wel een halve meter lang en zo dik als je wijsvinger. Hij eet net zo lang.

totdat hij de heele houten paal zo'n beetje heeft uitgehold aan de buitenkant is dan nog niets te zien maar bij de eerste de beste storm breekt de paal alsof het een lucifer stokje is de dijk gaat kapot en het water komt op het land dat bracht natuurlijk paniek in nederland als de dijken kapot gingen zou er van nederland niets meer overblijven waar kwam die paalworm vandaan niemand weet precies hoe dat zit sommige mensen zeiden

Dat hij was meegekomen met houten schepen uit de tropen. Maar dat klopt niet, want hij was ook al in Nederland voordat we naar de tropen gingen varen. Alleen waren er niet zoveel.

de predikanten van de kerk hadden een andere verklaring het was de straf van god voor zedeloosheid voor homoseksualiteit voor sodomie maar waarschijnlijk waren er een paar warme zomers geweest was het zeewater extra zout en dat vond de paalworm heel lekker de waterschappen dus de besturen van boeren en burgers die met elkaar voor de dijken zorgden probeerden de dijken te repareren maar alle palen werden meteen weer opgegeten het bestuur van holland

schreef een prijsvraag uit op zoek naar de beste manier om deze worm te bestrijden er kwamen allerlei ideeën binnen kopere platen op de palen timmeren zeildoek er omheen of pek of teer of gif er op smeren of vol spijkeren met ijzeren spijkers ze probeerden van alles maar steeds waren de palen binnen een jaar alweer helemaal opgegeten uiteindelijk kwam er een goed plan van twee burgemeesters op tafel we moeten aan de zeekant

Een langzaam omhoog lopend stuk maken. Een glooien, zeiden ze. En dat stuk gaan we helemaal vol leggen met stenen. Die lust de paalworm niet.

maar nederland heeft geen rotsen en ook geen vulkaan en geen stenen dus in de bodem dus waar moesten al die stenen dan vandaan komen aha in drenthe lagen nog veel zwerfkeien van de ijstijd en er stonden hunebedden weet je nog de mensen in Drenthe gingen er een paar afbreken en er kwam een bloeiende handel in groote stenen die ze voor veel geld verkochten aan de waterschappen langs de zee maar dat vonden de historici toch wel een probleem er kwam daarom al snel een wet

die zei dat het afbreken van hunne bedden verboden was toen moesten de stenen van verder komen van scandinavië en duitsland de moderne dijken in nederland hebben geen houten palen meer sommigen hebben een steenlaag bovenop anderen kregen een asfaltlaag en heel veel dijken hebben gewoon groen gras

waarop je schapen ziet grazen de dijk is niet meer een soort muur maar meer een soort heuvel zo wordt de dijkkern altijd goed beschermd hout gebruiken we in elk geval niet meer en de paalworm die is er nog wel altijd hij knabbelt nu alleen nog op oude houten scheepswrakken op den bodem van de zee

Dijken blijven altijd actueel. De dijken moeten soms hoger worden gemaakt, omdat de zee 1 tot 3 mm per jaar stijgt, elke eeuw.

een centimeter gelukkig tonen echte metingen aan dat het minder snel stijgt dan de prognoses en de modellen maar er is wel altijd een risico veel mensen kennen het verhaal van hansje brinker hans brinker die zijn vinger in den dijk stak om de menschen te redden dat is geen nederlandsch verhaal maar amerikaansch hans brinker of de zilveren schaatsen een verhaal over het leven in holland dat is dus een amerikaansch boek

de eerste nederlandsche vertaling kwam pas twee jaar daarna hans brinker de held van haarlem Je kunt een beeldje van Hansje Brinker vinden in Madurodam in Scheveningen, waar Nederland in het klein is nagebouwd. Nederland telt nu veertienduizend kilometer dijken, terwijl het toch maar een klein land is. Dat zijn niet alleen zeedijken, maar ook bij de rivieren en het IJsselmeer

En veel andere delen van Nederland, zoals de polders, blijven dijken nodig. De buitendijk, de dijk die direct het zeewater tegenhoudt, noemen we de waker. daarachter verder het land in ligt dan een tweede dijk die we slaper noemen deze dijk wordt pas wakker als de buitendijk het niet meer redt

En vaak nog verder het land in ligt een oude dijk die we dromer noemen. Waker, slaper, dromer. Dankzij de afsluitdijk... een waker hebben de dijken rondom het ijselmeer allemaal een andere functie gekregen nog geen honderd jaar geleden lag er langs de zuiderzee natuurlijk nog een flinke zeedijk bijvoorbeeld aan de westkant van deze zee van noord naar zuid van de plaats hoorn volendam naar amsterdam een dijk die de vissersdorpen en het heele gebied van noord-holland tegen de zee beschermde deze

is nu een dromer maar tien jaar geleden besloot de regering dat deze dijk niet meer sterk genoeg was voor de toekomst er moest dijkverzwaring komen van alle markermeerdijken aan de westkant van het ijsselmeer veel inwoners van de dorpen direct achter den zuiderzeedijk waren boos dat zou hun mooie landschap hun mooie dorpjes kapot maken en het was ook niet noodig zeiden ze want de afsluitdijk beschermt het land al

De dijkverzwaring is onzinnig. Ze gingen actie voeren samen met BN'ers, bekende Nederlanders. BN'ers die ook in die dorpjes wonen. Jort Kelder, een televisieman, Katja Schuurman, een actrice en zelfs André Kuipers, onze Nederlandse astronaut, deed mee. Ze maakte een filmpje waaruit ik een stukje zal laten horen. Eerst hoor je Jort Kelder en daarna Katja Schuurman. Het muziekfragment dat ertussenin zit, is van Zeilstra, de artiest Zeilstra, die over het dorpje Durgerdam zingt.

Dit is Jort Kelder, slaper op de Dromerdijk sinds een jaar in Durgerdam. Hij noemt zichzelf een slaper op de Dromerdijk, want hij woont sinds een jaar in Durgerdam. In het dorpje Durgerdam, bij de dijk. Die schitterende dijk die ons al 800 jaar tegen het water beschermt. Vooral toen het nog de Zuiderzee was. En nu heeft een stelletje bureaucraten bedacht.

Voortdenderend op basis van oude gegevens, van ouderde technologie. Die dijk moet helemaal anders. Hier heeft een stelletje bureaucraten een groepje ambtenaren van de bureaucratie. menschen die achter hun bureau zitten die hebben bedacht voortdenderend op basis van oude gegevens oude informatie oude technologie

Die dijk moet helemaal anders. Oude technologie. Hij bedoelt, denk ik, de verouderde manier... waarop nederland eerst het water van het ijselmeer onder controle hield en tegenwoordig is er een veel moderner systeem om het water van de rivieren en dus ook van het onder controle te houden zonder de dijken te verzwaren jord wijst ook naar de slaperdijk die dwars in het ijselmeer ligt de dijk tusschen enkhuizen

En Lelystad. En daarachter de Afsluitdijk. Maar deze dijk, die Dromerdijk, wordt beschermd door de Slaperdijk Inkhuis Lelystad. En daarachter... Ligt die stoere afsluitdijk die helemaal vernieuwd zal gaan worden. Dat is de wakerdijk die ons tegen het water zal beschermen. Is het dus nodig? Moeten we anderhalf miljard belastinggeld uit... Is het nodig om anderhalf miljard... dat is millard euro geld dat de bevolking via belastingen heeft betaald moeten we dat

Als Nederlanders gaan betalen voor dit project? Moeten we anderhalf miljard belastinggeld uit gaan geven van een project waarvan je denkt, verouderde technologie, verouderde meetgegevens. Jongens, laten we dat risico niet nemen, want kijk nou eens. Al die geveltjes, dat Durgerdam, eeuwenoud. Laten we daar een beetje zuim op zien. *** Vanzelfsprekend moeten we zorgen dat de dijk tussen Amsterdam en Horen sterk en veilig blijft.

Maar laten we dat alsjeblieft doen op een manier die deze natuur en deze 800 jaar cultuurhistorie in stand houdt. De actrice Katja Schuurman zegt, laten we dat alsjeblieft doen. op een manier die deze natuur en deze 800 jaar cultuurhistorie in stand houdt. Zo doen dat je deze natuur en cultuur bewaart. Dat je ze niet kapot maakt. Dit is ook waarom we internationaal bekend staan. Jaarlijks komen hier vele toeristen op af.

Ook heel veel Nederlanders genieten hier van fietsers, wandelaars en al die mensen die wonen in die prachtige, karakteristieke dorpjes langs deze dijk. We kunnen het maar één keer kapot maken en dan is het onherstelbaar vernietigd. En dan heeft Nederland... Opnieuw een prachtig stuk natuur en cultuurhistorie verloren. Dat moeten we echt niet willen. We kunnen het maar één keer kapot maken. En dan is het onherstelbaar vernietigd.

het is niet meer te herstellen te repareeren het is dan onherstelbaar vernietigd en dan heeft nederland een prachtig stuk natuur en cultuurhistorie verloren dat moeten we echt niet willen we moeten dat niet doen

je kunt dit filmpje zien via het het is tien jaar geleden er zijn veel rechtszaken geweest maar een paar jaar geleden is toch besloten om den zuiderzeedijk alle markerwaarddijken te verzwaren het project is in vollen gang volgens mij is het bijna klaar je kunt dan niet meer zooveel herkennen

van het mooie stukje nederland waar deze b n'ers zoo voor gevochten hebben dat maakt mij wel eens verdrietig er wordt nog veel meer kapot gemaakt in ons land en onze zee groote windturbines zonneparken service centra distributie centra het doet vaak zeer aan mijn oogen en vooral mijn hart

soms lijkt nederland wel een groot industrieterrein maar laten we maar naar een fragment van een ander liedje luisteren ook geschreven over een stukje van den het noordeinde dat is niet paleis noordeinde in den haag maar de naam van de dijk in de gemeente grootwaterland de dijk van De zanger Jan Dulles woont daar en ook de schrijver van het liedje, Dick Plat. Hij speelt hier op de piano.

Met de stilte om je heen. Op een bankje helemaal aan het einde. Met je haren in de wind. Word je even weer dat kind. Dat dacht hoe ver de overkant zou zijn. En elke dag opnieuw weer een ander schilderij. Alles lijkt zo ver en toch ook zo dichtbij. Loop even mee over het noordeinde. Waar de bootjes zweven op de horizon En de vogels in de verte verdwijnen Op zoek Naar de warmte van de zon. Ga even mee. Lopend langs het water. Je gedachten drijven met de golven mee.

Hier bestaat dan geen vroeger of geen later, alleen de stille krachten van de zee.

Ik zal een link op Dutch Idiom plaatsen, zodat je het helemaal kunt beluisteren als je het mooi vindt. Over dijken, stormvloeden en het water in Nederland zou ik nog... uren kunnen praten maar jullie zijn nu wel moe denk ik de laatste stormvloed in nederland waarbij er nog doden vielen dat was in

de deltawerken hebben daarna de kustlijn van nederland flink verstevigd en ook veel korter gemaakt stormvloeden blijven altijd wel komen maar sinds is er in ons land niemand meer doodgegaan bij een stormvloed en daar is nederland heel heel trotsch op TV Gelderland 2021 Zuurvogels, mensen, alles ligt te slapen. Niemand heeft gezien dat ik er ben. Mist.

TV Gelderland 2021 te zoet om waar te zijn mijn dorp als een oase niemand heeft gehoord dat ik er ben Zo mooi, zo hemelsblauw Waar is de tijd gebleven? waarin ik sliep met jou, de liefde van mijn leven. ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK Zo diep verloren blauw Waar is de tijd gebleven? Waarin ik sliep met jou En liefde van mijn leven Vergaten. for a lot We zijn aan het einde gekomen van deze aflevering. Hartelijk bedankt voor het luisteren. Lees meer, doneer, reageer en abonneer je op.

www.dutchidium.com Tot ziens!