¶ Actueel Nieuws en Jos's Training
Oekraïne boekt aan het front nog altijd progressie en voert de druk op Rusland in de diepte op met een dronecampagne tegen de olie-industrie. In Iran verandert de situatie voortdurend. Trump stuurde nieuwe troepen voor een mogelijk grondoffensief, maar zegt nu weer dat hij bereid is om de oorlog te stoppen zonder dat de straat van Hormoes opengaat.
En we hebben een gast met een verhaal. De Nederlandse Sander vocht meer dan een jaar aan Oekraïense zijde als dronesoldaat in Pokrovsk. Hoe ziet het front eruit? Wat kunnen we leren van de Oekraïners en waarom ging hij daar naartoe? Dat alles bespreek ik, Jos de Groot, met generaals buitendienst Peter van Um en Mart de Kruif. Je luistert naar Veldheer. Ja, het is woensdagochtend 1 april. Dat is het echt. 1 april.
Ik zit aan tafel met de generaals en dus met Sander. Welkom in de podcast. Dankjewel. Bedankt voor de uitnodiging. Ja, vaste luisteraar geloof ik ook. Ja, klopt. Elke podcast geluisterd. Zelfs tijdens mijn diensttijd. Soms ook op positie in Pacrossico of Minorat. Dus we waren altijd aan het luisteren. Dus ook daar worden we de veld heen geontvangen.
Zeker, en ook sommige dingen getest, natuurlijk. Want jullie hebben soms analyses en wij zaten daar. Dus ik ben soms wel benieuwd van kijken of het klopt. En dat was redelijk accuraat. Ja, accuraat. Godzijdank. Ik ga je straks verder introduceren, maar ik wil eigenlijk vandaag even met iets anders beginnen.
Leuks, zou ik bijna willen zeggen. Wat gebeurt er nou? Ik heb een hele foto van jou gezien in gevechtspak. Afgelopen zaterdag kregen jullie van mij een foto in gevechtspak. Onze maxima. Groene smink op mijn gezicht. Wat dacht je Peter, toen het zag? Nou, ik denk even knijpen. Klopt dit? Ja, het had een reden. Onze vastluisters weten dat misschien. Ik werk voor Pointer, onderzoeksprogramma van de NPO. En we maken nu een verhaal over oorlogsdreiging.
En om een kant van dat verhaal te bekijken, hoe we ons in Nederland, op wat voor manier we ons daarop voorbereiden, ben ik een dag wezen meelopen en meetrainen met een groep reservisten in Schaarsbergen. Jou wel bekend, Peter? Heb je lang gedaan? Nou, heb je het meermaals gediend. En ik dacht, ik moet er wel iets over vertellen, want ik weet dat de voltallige Volkslotcompanie van het Tiende Reservistenbatalion. Ik hoop dat ik het goed zeg, met grote interesse luistert deze week.
Ja, dat was wel mooi. Je zegt het helemaal goed. En die hebben jou een beetje groen geverfd? Die hebben mij groen geverfd. Dat was ook wel mooi, want ik kwam daar op zaterdagochtend vroeg aan, maar de groep waar ik bij aansloot, die hadden er een nachtprogramma op zitten. Dus ik zag kleine oogjes.
Maar het was heel mooi om een inkijkje te krijgen, ook in jullie wereld natuurlijk, waar ik de afgelopen drieënhalf jaar, toch via deze weg een aardige introductie in heb gehad. Maar nu stond ik toch opeens in stelkisten in de modder. En ik was wel onder de indruk van de professionaliteit die ik daar meemaakte. En de toewijding die de reservisten daar lieten zien.
En de hoeveelheid veldherluisteraars die ik daar trof. Maar ik durf wel te stellen dat dat geldt voor alle is te wisten. Dat was geen momentopname. Nee, dat denk ik ook. En het heeft mij ook nog wel wat meer aan het denken gezet. Ik vind het heel mooi dat er zoveel. Ga door. Ga door. Ja, nou kijk, ik heb volgens mij nog nooit op één dag zo vaak de vraag gekregen. En wat ga je? Ik heb natuurlijk wel eens gezegd dat ik daarover nadenk. En dat doe ik nog steeds.
Ik vond het heel inspirerend om te horen waarom veel mensen deze keuze maken om dit werk te doen naast hun burgerbaan, zoals jullie dat dan zeggen. Ik weet niet of ik daar al ben, omdat ik heel onregelmatig werk heb. Nou, dat kunnen wij bevestigen. Dat kunnen jullie bevestigen. En ik ga ze nu al napraten, maar er wordt daar vaak gezegd: reservist zijn, dat is vrijwillig.
Maar niet vrijblijvend, heb ik jullie ook wel eens voor zeggen. En ik weet niet of ik nu klaar ben om die commitment aan te gaan. Ik denk dat dat het eerlijke antwoord is op dit moment. Dan gaan wij nog even door met indoctrineren. Ja, dat indoctrineren jullie lekker door.
Maar het was Hoedan ook heel mooi om daar te zijn en om een inkijkje te krijgen in jullie weer. Dat was een mooie introductie. En voor wie het wil weten, uitzending van Pointer, dat duurt nog even. Dat is eind mei. Maar als je mij dus met. Groenensmink op mijn gezicht wil zien, dan zal ik dat TZT melden. Ja, dan wil ik naar jou, Sander, want jij hebt een wel wat radicalere keuze gemaakt. Daar gaan we het zo over hebben.
¶ Sander: Van Burger naar Soldaat
Allereerst, jij heet niet echt Sander. Dat heb ik wel afgesproken. Jij wil eigenlijk graag zo anoniem mogelijk blijven. Waarom is dat? Ja, nou eigenlijk een beetje om mezelf, maar ook familie te beschermen. Het is niet per se naar de Nederlandse overheid toe. Destijds toen ik er heen ging, heb ik het elkaar aangegeven. Ik zei: ik ga dit doen. Het is niet strafbaar. Dat heb ik opgezocht.
Het was wel een grappig telefoontje die ik had. Ik had een Buitenlandse zaak. En toen zei de beste mevrouw, weet u wel dat er een rood reisadvies is naar Oekraïne. Dus ja, daar ben ik me van de hoogte. Maar ja, dus het was voornamelijk.
Het is natuurlijk wel iets extreems om te doen. Het is niet dat je even tusssen een bepaalde baan gaat wisselen. En er zijn mensen die er wat van vinden. In Nederland aan de extreme kanten van het politieke spectrum, die spreken soms uit dat zij wat Poetin doet, dat zij dat goed vinden, dat zij dat.
Dat ze die man steunen. Nou ja, en ik weet niet als ik open en bloot mijn naam ga geven. Je weet niet wat die mensen doen. Ik heb geen zin in berichtjes naar mijn adres of naar familie. Dus zo probeer ik dat een beetje. Te bewaken. Natuurlijk zoek ik ook hiermee de publiciteit op. Dus het is natuurlijk een risico wat ik neem. Maar ik vind het wel belangrijk om mijn boodschap te brengen en een beetje duidelijkheid te scheppen. Maar het is gewoon verstandig.
Ja, dat denk ik ook. Ja, wij snappen dat toch. Even voor de verlegheid. Jij hebt van december 2024 tot september 2025 gevochten in Pokrovsk, de stad in het oosten van Oekraïne. Waar al jaren heel hard om wordt gevochten. Wij hebben elkaar ontmoet. Toen jij een keer in het publiek zat bij Veldwegen Live in het theater, herinner ik mij? Klopt? Sindsdien hebben wij nog wel eens een beetje op en af contact gehouden via social media.
En dus wist ik dat jij die kant op bent gegaan, dat jij zelf daadwerkelijk bent gaan vechten in Oekraïne. Het leek mij interessant om jou daarover uit te nodigen in de podcast wat vragen te stellen, maar we hebben het ook over gehad. Waren bij de veldheren en ook al bij mezelf ook wel wat twijfels van moeten we dat wel doen? Waar zaten bij jou die twijfels vooral in, Peter? Ja, en kijk, Sander heeft een goed verhaal. Dat weten we.
Maar we moeten niet mensen gaan aansporen om zijn voetstappen te volgen, maar zeggen. Omdat het toch wel erg risicovol is wat je gedaan hebt, met alle respect hoor. Maar mensen die nu denken van ja, moet ik ook wat gaan doen. Prima, je mag Oekraïne best wel helpen. Dat kan op vele manieren. Krap even heel goed op je hoofd voordat je besluit om daar militair te worden. Hoe sta jij erin, Mart? Nou ja, kijk.
Waar wij denk ik een institutionele hekel aan hebben, is aan gungho-soldaten die denken het is een leuk vak, we moeten wel doen. Je moet een hele bewuste keuze van maken. Je loopt bewuste risico's. En dat heeft Sanne ook gedaan. Dus wat dat betreft is dat wel goed. Maar wij willen niet mensen aanmoedigen om maar de Hollywood-achtige image van een frontline te gaan volgen. En daar dan spannende dingen te gaan doen. Want dan zit je met een verkeerde insteek. Dan klopt jouw motivatie niet. Nee.
En wat denk je als je dat hoort, Sander? Nou ja, ik ben het er helemaal mee eens. En dat is ook niet waarom ik hier zit. En wat de heren ook zeggen, dat klopt ook helemaal. Er zijn ook voornamelijk buitenlanders. Ik heb natuurlijk met heel veel buitenlanders gewerkt. En er zijn jongens naartoe gekomen met militaire achtergrond of zonder militaire achtergrond die echt een soort van...
Heroïs beeld hebben van ik ga hier oorlog voor een rambo zijn. En die gaan bij een eenheid en die worden geïntegreerd en die hebben training. En die gaan één keer naar het front. En die worden dan geconfronteerd met die oorlog. En die hebben niet echt die intrinsieke motivatie om: of Oekraïne te helpen of Europa te verdedigen. En die denken, nou ja, dit is zo'n link. Ik ga terug. En dan valt zo'n eenheid uit elkaar.
En die jongens hebben wel die vrijheid als buitenlander kan je in principe altijd weg. Maar daarmee brenggen de Oekraïners ook echt in problemen. Maar toch, want jouw betrokkenheid begon vanuit een stichting. Jij bracht humanitaire hulp aan Oekraïne.
Dat is een manier waarop je kan helpen. Maar wat bezielde jou dan dat je op een gegeven moment dacht: ja, ik trek een gevechtspak aan en ik wil vechten in die oorlog? Ja, het is een lang proces ook. Want de eerste keer dat ik erheen ging, was dus maart 2022. Toen zaten we rustig nog om Kiev heen. Toen ben ik erheen gegaan om brood te bakken en soep te maken. En voor duidelijk, dat is echt kort na de invasie. Na drie weken ben ik erheen gegaan.
En toen zat de Russen daar nog omheen. En toen zij terugtrokken, toen ben ik ook eigenlijk al als broekie meegegaan naar die bevrijd dorp. Ik dacht. Nou, hier kunnen wij nu voedsel brengen. En dat is een super goed doel. En helemaal niet over nagedacht wat ik daar aantref. Of aan zou treffen. Nou ja, het waren dus dode burgers, dore Russen, alles was kapot, panzervoertuigen uitgebrand.
Ja, en dat komt dan op een manier binnen bij mij. Voornamelijk toen ik terugging weer waar ik vandaan kwam. En weer met mijn vrienden in de kroeg zat. En dan ging het weer over. Dit heeft Pietje gedaan met die, en dit is er gebeurd. En toen dacht ik. Wat is er nou met mij eigenlijk gebeurd? Is het een droom gewoon? Is het echt geweest? En het heeft zoveel impact op mij gemaakt dat ik dus terug ben gegaan.
Om weer te helpen en je wordt steeds meer betrokken bij de Oekraïners. En je ziet hoe erg zij vechten vrijheid. En het enige wat zij willen is dat die oorlog stopt en dat zij gewoon weer in vrede kunnen leven. En dan ga je vrienden meemaken die verlies. Want humanitair werk, wij kwamen ook best dicht bij. We deden ook evacuaties en brachten ook goederen echt dicht bij het front. En daar zijn ze ook jongens overleden. Die ik best wel goed kende. En daar raak je steeds meer betrokken bij.
En uiteindelijk wordt het steeds meer aan oorlog. En toen eigenlijk de drones opkwamen. Toen dacht ik. Want ik wou wel militair worden in Oekraïne, maar ik had geen militaire ervaring. En dan kreeg je drie weken training. Of twee weken als interview. Ik vind het toch nog één stap terug. Want ik zit nu al een jaar te wikken en te wegen of ik me ooit eens als reservist zal gaan aanmelden.
En jij zegt van ja, ik wil militair worden in Oekraïne. En dat bedoel ik, ik maak deze podcast nu lang genoeg. In die eind maak je dan ook de keuze dat je mogelijk. Sterft. In die oorlog. Dat is wel groot. Ja, dat is ook heel groot. Maar ik had zo die intrinsieke motivatie om bij te dragen. En ik dacht: ik ben een jonge gast en dit is wat ik moet doen. Van deze oorlog is zo groot. En raakt niet alleen Oekraïne. En als je ziet die troep opbouw van Rusland en hoe zijn hun.
Burgerbevolking en hun kinderen indoctrineren in het voorbereiden op een oorlog met het Westen. Ik denk dat het hier ook niet gaat stoppen. En ik hoop het wel, maar ik ben er heel bang voor dat het niet gebeurt.
Ik had zo'n idee van ik hier heen. Dit is mijn tijd om zoiets te doen. En dat is misschien een beetje een verkeerd geromatiseerd beeld van oorlog. Maar ik heb altijd veel respect gehad voor galieerde soldaten die van een ander continent dan Europa kwamen. En ook vochten voor onze vrijheid. En ik had dat idee.
Als zo'n situatie zich weer voordoet, heb ik het dan ook in me om dat te doen. En voor andere mensen of van ander land te vechten, voor hun vrij. En voor jou was dus het leveren van humanitaire hulp op enig moment eigenlijk niet meer genoeg? Nou. Eigenlijk wel, ja, daar heb je wel een beetje gelijk in. Dat is voor mij ook een punt. Ik ben een keer naar Voftjans geweest. Dat was toen nog niet bezet door de Russen.
Brachten wij goederen in en dan de Oekraïnes organiseert meestal dat je gewoon één iemand in de straat hebt en die soort van coördinator van zo'n straat. Dus wij brachten naar die mensen heel veel goederen en kregen we thee en koffie en honden en katten waren. Supergezellig. Toen waren wij weggegaan en een maand later kwamen de Russen daar en 13 mensen van die straat waren overleden door van die glijbommen. Kapsen noemen ze dat.
Ik heb een beetje het gevoel dat ik met de kraan open aan het dwijen ben. Ik wil echt het probleem gaan oplossen. En dat in combinatie met die drones op kwamen. Hier kan ik ook wel echt goed in zijn en een verschil maken. Want wat is dan? Dit is de achtergrond. Dit is hoe jouw motivatie groeide.
¶ Opleiding, Front en Terugkeer
Hoe beland je dan uiteindelijk bij een Oekraïense droneenheid? Hoe gaat dat? Ja, nou dat is. Kijk, je kan natuurlijk bij het Legioni aanmelden. Dat is wel meer infanteriegericht. En ik heb ook. En dat legioen is een groep buitenlanders die wil vechten voor Oekraïne. Ja, dat is gewoon het internationaal legioen. Dat is in principe alleen maar gerund door buitenlanders. Hogere command is dan wel Oekraïners, maar je direct officiers zijn bijvoorbeeld wel buitenlanders.
Maar ik heb er bepaalde verhalen van gehoord en dingen over opgezocht. Dat sprak mij wat minder aan. Ook omdat, nou ja, het sprak me gewoon minder aan. Hoeft niet op detail in te treden, denk ik. Maar toen ik goederen bracht, bracht ik goederen naar de Amerikaanse soldaten zat bij de 25ste brigade. En die was een dronepiloot. Dus ik bracht hem MR's. Want het had Oekraïnese MR's en die waren niet. MR's? Meal ready to eat. Dat is correct. Van die zakken, militair.
Hondenvoer, zou ik wel zeggen. Nou ja, kijk, je kan het hondenvoer noemen, maar ik kan je vertellen, de Nederlandse en Amerikaanse MRI's zijn een stuk beter dan de Oekraïnse MRI's. Oké, maar het komt erop neer, daar zitten dus alle voedingsstoffen, vitamintjes en zo zitten erin. En lekker is een tweede ijs.
Precies, dan gaat het met calorieën joh. De rest is niet zo belangrijk. Kijk, als je hier nu een Emory zou eten, zou zeggen het is niet lekker. Maar ik kan je vertellen, als jij daar in een gat zit en je hebt heel honger, dan zijn die MRI's wel lekker. Dus het is een beetje de perspectief. Maar ja, ik sprak met die jongen en die was net met drones bezig. Dit was. Even denken, februari 2024. En hij vertelde dat hij deed. Hier zou ik ook wel goed in kunnen zijn. Dus in contact met hem gebleven.
Met hem gezegd, hoe word je droompiloot? Ik kan bijvoorbeeld deze simulator downloaden en kan je gaan vliegen. Dus ik ging ermee proberen. Ik dacht, het gaat best wel goed. En ik vroeg van hem: kan je trainingsvideo sturen? Kan je vertellen wat voor oefeningen je kan doen. En dat ging allemaal best wel heel erg snel. Dus ik werd daar van tevoren al best goed in. Uiteindelijk kreeg je in het Oekraïnse leger ook een droneopleiding.
Maar ja, toen moest je ze een veiligheidsonderzoek doen. Dus dan gaat de Oekraïse SBU, de inrichtingendienst, die kijken of jij geen connectie hebt met Rusland, et cetera. Nou, het duurt ongeveer een maandje. En dan ga je het heen voor een medische keuring, die is ook niet heel strikt. Ze willen natuurlijk gewoon mensen hebben. Ja, dus je gaat naar een tandarts en zegt: doe je mond eens open en je doet de mond open. Ja, is goed. Prima.
Dan zegt hij, hoe voel je je? Goed? Oké, nou dat was je psychologisch onderzoek. Dus zo ging dat een beetje. En dan uiteindelijk word je opgeroepen om naar het recruteringskantoor te gaan en je contract te tekenen. Wat denk je als dat hoort, Peter? Ja, ten eerste, hij heeft er goed over nagedacht. Hij heeft een heel traject gelopen om tot dat besluit te komen.
Dat vind ik wel belangrijk. En ja, ik snap zijn gedachtegang. Ja, kijk, we gaan het zo hebben over wat er nu gebeurt in Oekraïne. En in de context daarvan wil ik heel graag horen wat jij hebt gezien aan het front, wat jouw ervaringen. Maar nu doe je wat anders. Je bent gestopt als militair in het Oekraïense leger. Waarom? Ja, klopt.
Ik ben dus in september 2025 mijn contract gebroken. Dat had eigenlijk meerdere redenen. Ik was fysiek en mentaal er vrij slecht aan toe. Onze rotatie werd steeds langer. We staat natuurlijk in Pocroscan werd steeds meer omsingeld. Na een tijdje dat we er bijna niet meer in en uit kwamen. En dat eigenlijk elke rotatie bijna de jongens wel gewond raakte of sneuvelden. Was je bang dat je daar zo sneuvelde?
De laatste paar keren wel, ja. En ook een paar keer situaties meegemaakt dat het een verschil is van meters of secondes of minuten. Ja, serieus? En dan ga je dus ook echt bij jezelf denken. wij hebben ons vrijwillig aangemeld. En uiteindelijk zijn we met heel veel buitenlanders weggaan. Heel veel hebben die intrinsieke motivatie.
Je maakt het vaker mee en je ziet dat jongens dichtbij ook sneuvelen. Ook een van mijn Nederlandse collega's is daar dus ook gesneuveld. Dan ga je wel uiteindelijk bij jezelf denken: of je kan weg. En dan is het heel moeilijk om toch te blijven. Wij hebben die optie om weg te gaan. Dat hebben Oekraïners dus niet.
Maar ja dat is wel een hele moeilijke beslissing geweest. Omdat je raakt natuurlijk, je bent een jaar lang met Oekraïnse collega's bezig. En dan worden ook je vrienden en jongens van mijn leeftijd, die ook eigenlijk het begin van die oorlog zich hebben aangemeld als ik wil mijn land verdedigen.
En die zitten nu vier jaar in die oorlog. En die hebben vriendinnen die bijvoorbeeld in Duitsland zitten en die zien ze één keer per jaar. En die jongens zijn er zo verschrikkelijk spugklaar mee. Want die zitten al hun beste jaren van hun leven vechten ze aan het front. Maar ja, dat was dus een reden steeds gevaarlijk. Dus ik dacht, als ik hier nog lang blijf, dan ga ik sneuvelen. Want jij zegt het scheelde meters, moet ik me dan voorstellen.
Dat er een drone dicht bij jou is ingeslagen? Er is één keer een drone vrij dicht bij mij ingeslagen. Daar heb ik ook een beetje hoorschadend opgelopen. Die heb ik ook eigenlijk niet horen aankomen. Het was denk ik vijf, zes meter. En ik heb geluk gehad dat onder die drone zat een. Een RPG-ammunitie, dus dat is eigenlijk voor Japanse voertuigen. Maar als daar een zwrapnopom onder zat, dan was ik vrijwel zeker gewond geraakt.
Dat het dichtst bij mij is gekomen. Maar verder gewoon met auto's roteren. Zoals Enki moesten wij reed ik van positie af. En toen ging het volgende team naar positie toe. En dan was een fiber optic waiter drone, noemen ze dat. Dus met zo'n draadje, en er zitten zo'n pootje zonder. En je zet ze eigenlijk om de weg neer.
Zetten ze drone uit, de camera kijkt nog naar de weg. En als er een auto aankomt, dan gaat hij meter de lucht en vliegt in die auto. En toen zijn er twee collega's overleden en één is zwaar gewond geraakt. Nou ja, dat is dus gewoon één rotatieverschil. En een verschil van een uurtje. En wij reden net over die weg, toen was het klaar. Toen was er niks. En toen zij kwamen, toen was het wel wat. En die fiberoptic drones kan je niet detecteren.
Geen radiofrequentie, dus die zijn eigenlijk volledig blind. Dus je weet ook niet of die er zitten. En je rijdt 150 over die weg heen, omdat je er snel overheen wil gaan. Dus je zit ook achter in de auto met shotguns. Maar ja, ik vertel als je 150 rijdt over zo'n weg die niet heel goed is.
Je bent eigenlijk al bezig om niet uit de auto te vallen. En dan probeer je wel naar voren te scannen, maar je probeert ook de lucht te scannen. En dat is eigenlijk onmogelijk om te raken. En dit waren de reality checks, waardoor jij op een gegeven moment de keuze hebt gemaakt. Ik zit hier vrijwillig. Dit kan ik zo eigenlijk niet meer aan mezelf verkopen. Nou ja, voor mij is het heel belangrijk om bij te dragen. En.
Nou ja, ik denk, wat ga ik nog bijdragen als ik ook uiteindelijk ga sneuvelen? Ook ik heb heel erg gemerkt dat je echt met een goed team moet zitten. En ik zat met een heel goed team, maar die ging uiteindelijk ook weg. Zo ook buitenlanders één Oekraïne en die werd officier. Ik heb toen nog een paar keer rotatie gedaan met jongens die dus gemobiliseerd zijn. Want een tijdje kreeg ik steeds meer gemobiliseerde jongens. Maar
Daar was niet het pretje mee om daarmee op positie te zitten, want die wouden niet zitten. Sommigen hadden een gevoel van ik ga toch dood. Die waren super nonchalant. Een bijvoorbeeld. Die had zijn telefoon mee. We hebben daar Starlink, maar hij zat gewoon op internet te surfen. Gewoon op zijn LTE of op 4G. En Russen hebben bijvoorbeeld Zala's. En daarmee connect je dan met je telefoon naar hun antenna.
En die weet precies waar je zit. Ja, zulke dingen. Dat wil ik gewoon niet zo doen. En ik had ook het idee van ik wil uiteindelijk ook.
¶ Van Front naar Software Innovatie
Mijn kennis overdraag. En ik had toen al contact met het bedrijf. Ja, want daar wil ik naartoe. Wat doe je nu? Ja, ik werk nu bij Intelli. Dat is een softwarebedrijf, een start-up schilp in Amsterdam. Dus wij maken eigenlijk C2 software voor drones.
En dat sprak me heel erg aan, want ik heb daar eens gezien met een enorme spectrum van drones op de vliegen. Dus allemaal verschillende systemen, ook verschillende software. Het is super onoverzichtelijk. En ja, niemand heeft daar het overzicht van wat er vliegt, hoe het bestuurt, et cetera. En met Intelligen proberen we dus uiteindelijk.
Een uniform platform te maken, zodat je gewoon op één interface allemaal verschillende drones kan connecten. Zodat je daar het overzicht meer hebt. En dan met onze software kan je allemaal nieuwe features toevoegen. Mensen hebben het over AI en of autonoom vliegen. Dat is wel...
Vind ik nog in de toekomst. Je zit in Oekraïne gebeurt het nog niet heel veel, maar daar gaan we natuurlijk wel naartoe. En dat biedt deze software. Dus vanuit jouw huidige werk wil jij alsnog je bijdrage blijven leveren? Zo kan ik het zeggen. Ja, en dat kan je nu doen aan Oekraïën, ook met de Nederlandse Defensie. Daar zijn we nu in samenwerking mee en daar.
Gaan we ook trainingen mee doen en dan geef ik lezingen aan. En die mannen zijn super geïnteresseerd, omdat zij echt willen weten. Wat gebeurt daar nou echt? Hoe is het om als militair daar te zijn? En dat hoor je soms van Oekraïners. Maar als ik die boodschap breng, dan merk je dat. Dat ik toch een Nederlander ben, dat het meer binnenkomt. En dat blijft echt hangen. Dus dat vind ik heel belangrijk om te doen. Dat willen wij ook weten. Laten we gaan naar de actualiteit.
¶ Frontontwikkelingen, Drones en Russen
Naar wat er gebeurt op die plekken die jij soms met eigen ogen hebt gezien. Als we kijken naar de frontline, Peter. Wat is de stand van zaken op dit moment? We hebben natuurlijk vorige week uitgebreid gehad over de vraag: is er nou een Russisch lenteoffensief begonnen? Er was wat oneenigheid over aan tafel. Hoe staat het daarmee? Nou, ik denk dat de Russen dat misschien wel denken, maar het effect daarvan is zeer gering.
En je ziet op de grond de afgelopen week dat de Russen eigenlijk over bijna de hele frontlijn op plekken... Weer een beetje een ouderwetse gemechiseerde aanval hebben gedaan. Met soms maar één of twee gepanste voertuigen of een tank. Maar er zijn ook plekken waar ze gewoon in ieder geval één plek, bij Kosti Antinivka. Daar hebben ze gewoon een soort batterillons aanval gedaan. Dan hebben ze toch ook het tactische vermogen gehad.
Om verspreid over het terrein, echt op meerdere plekken. Dus niet zichtbaar voor elkaar, moet ik zo maar zeggen. Maar dus wel geïntegreerd. Ja, dan heb je dus over in ieder geval een paar tientallen voertuigen. En in dit geval hebben ze een paar tanks ingezet en een paar infanterievoertuigen plus allerlei andere voertuigen tot motoren toe. Maar ze hebben dus echt daar geprobeerd om glijbommen op Constantinivka af te sturen.
Ze zijn die hele stad, van zo'n 15.000 mensen zijn ze gewoon aan plat gooien. Dus ze zijn bezig met achter het front. De Oekraïners het moeilijk te maken en dan toch zo'n aanval te lanceren. Dat is op zich geeft toch aan dat ze dat tactische vermogen hebben en de mogelijkheid om dat te plannen. Alleen ja, het heeft tot niks geleid. Ja, het heeft geleid tot verliezen aan de Russische kant.
Voor Sander bij Pokros hebben ze dat ook gedaan. Weliswaar met kleiner. Maar ze zijn er ook in het zuiden, zelfs bij Saporice, dus op meerdere plekken. Haven ze dit gedaan en dat betekent dat er waarschijnlijk heel veel druk bovenaf zit. Want ja, ze hebben de ervaring dat deze aanvallen eigenlijk alleen maar tot verliezen leiden. Ja, ken jij dat, Sander?
Nou, het best wel eigenlijk. Het grappige is, of nou het grappige, elk jaar wordt er weer gesproken over een lentezomeroffensief. Hoe je het eigenlijk al zien. Marte ontkent altijd dat dat überhaupt bestaat. Ja, dat is het natuurlijk ook niet, want daarvoor heb je veel meer troepen nodig. Het Hoe je het goed kan duiden is, kijk, in de winter... Eigenlijk, die grey zone is zo groot waar drones vliegen.
Dan praat je over op dit moment 30, 40 kilometer aan beide kanten. En de gray zone is het gebied tot waar je kan komen met je drones. Ja, in principe kunnen ze veel verder komen met drones, maar echt drones die regelmatig vliegen. Dus dan heb je het over FPV, smoke, fixwings. En dus kan ik kaas trouwens, dus er hangt een bom onder.
En die wordt steeds groter. Toen ik bij het begin zat zo'n 10 kilometer. Nu zit je echt op 30, 40. En hoe dichterbij je komt, hoe meer drones ze vliegen. Dus daarom moet je lopen naar positie toe, of op kwads of op motoren, om zo snel mogelijk te gaan. En in de winter heb je geen bladeren aan de boom. Dus daarom zie je dat ze vaak niet echt opschuiven. Omdat als je dan over zo'n veld loopt, dat is 100% detectie. En dan.
Dan sleef je gewoon, dat is bijna zeker. En in de zomer heb je blaadjes aan de boom. En dat weten de Russen ook. Dus dan sturen ze iets meer mannen langs die boomlijnen door greppeltjes. En zo infiltreren ze zo steden. Dat gebeurde in de zomer ook bij ons in Pokrovsk. En de winter hielden wij de lijn gewoon helemaal vast. Want alles wat er overheen kwam, dat was 100% detectie. En dat is super makkelijk om uit te schakelen.
Dit soort dingen fascineren mijn zoon. Meer high-tech dan het tijdperk waar we nu in leven bestaat bijna niet. En Marts, dan hoor ik ja. In de zomer is het voor de Russen wat makkelijker om naar voren te lopen, omdat er bladeren aan de boom zitten. Het trein dicteert altijd. Afgelopen weken met een andere social media wel eens de vraag gesteld: zouden de drones ook in het Huurtkenwald effectief zijn geweest? Slag op het Huurtkenwald was in 1944, 45.
Waarbij de Amerikanen enorme verliezen hebben geleden. Omdat de toestand in het bos totaal onoverzichtelijk was. Dus schitnuardievuur konden gebruiken, eigenlijk helemaal niks konden gebruiken. Wij weten van oudsheer dat het trein dat dicteert altijd hoe je moet optreden. En dat zien we hier ook. Of nadat we altijd hebben gezegd. Een tegenoffensief, een offensief betekent eigenlijk dat je met grote eenheden, met formaties, gecoördineerd in de breedte en de diepte en in de lucht.
Een offensief kunt uitvoeren. En naar die capaciteit hebben de Russen niet. Fysiek niet, ook niet qua leiderschappen niet. Dus doen ze meer van hetzelfde. Vallen ze lokaal aan. Ja, en we zagen, want we gaan toch even naar die Russen kijken. We zagen dat ze wel proberen om die reservecapaciteit te creëren. Maar je ziet dat ze moeite hebben met recrutering momenteel. Wat ik dan vanochtend nog even lees: dat er in één obelast net onder. Moskou heeft de gouverneur...
Heeft nu gewoon bedrijven opgedragen, bedrijven met zo'n 150, 50 man gewoon opgedragen om een paar man aan te wijzen. Van jullie gaan dus een contract tekenen bij Defensie. Nou, dat geeft aan dat de nood hoog begint te worden aan de Russische kant. Ze hebben recruteringsproblemen. Dat levert dat problemen op reserves te maken. Maar daarnaast.
Door de acties die de Oekraïners de afgelopen maanden hebben gedaan, hebben ze hun reserve soms al moeten inzetten om gewoon hun frontlijn goed georganiseerd te houden. Ja, en daar zie je dus relatief weinig capaciteit om überhaupt een offensief te beginnen. Ik zie het nog niet. Klassiek militair, je moet zeggen, de vraag is waar nu het initiatief ligt.
Berichten over een lentoffensief staan in mijn beleving een beetje haaks op het feit dat Oekraïne nog steeds progressie boekt. We zien dus eigenlijk dat wij afgelopen jaar nog kon zeggen dat het initiatief bij de Russen lag, omdat ze nog steeds treinwinst boekten.
Is dat nu echt een vraagteken? Wie heeft Initiief? En Instief is zo belangrijk, omdat je daarmee dwingt een tegenstander te reageren op wat jij doet. Daar komt straks maar even op terug. Maar dat is belangrijk dat je dat aan jouw kant hebt. En dan moet je, wat Peter zegt, dan moet je jouw reserve zijn. Die je voor andere doelen hebt, moet je inzetten.
Omdat je moet reageren op wat een vijand doet. En dat is natuurlijk niet wat je wilt. Dan loop je eigenlijk, als krijg je achter je eigen staat aan. Ja, wat ik ook denk: als je het over het initiatief hebt. Je zag inderdaad in de Zaporizia voornamelijk dat de Oekraïners iets treinwinst boekten. Voornamelijk gerelateerd omdat Russen geen toegang meer hadden tot Starling. En dat was voor hun communicatie echt een heel groot probleem. Want aan de Oekraïense kant en aan de Russische kant, Starl was.
Eigenlijk de enige soort van informatie met elkaar delen. Nou, en dat valt weg. En we hebben van sommige Briganen, waar ik nu nog mee werk, gehoord van dat de reactietijd van de Russen zes keer langer was dan met Starlink. Dus daar hebben zij Oekraïne een beetje terug kunnen drukken. Ik denk wel dat in de zomer Russen nog steeds wel meer man hebben. Dus wat we zeggen, blats komen aan de boom.
Elke zomer schuiven ze weer wat op, want ze sturen gewoon één soldaat over die tranch. Eén soldaat door die boomgrens. En die zie je dan niet met die drones. En over die grote batalionsaanvallen, wat Peter ook zei, dat is niet gelukt.
En dat komt gewoon omdat als jij je troepen gaat clusteren, en dat kan wel tien man zijn, dan ben je gewoon een target. En er zijn zoveel drone teams, dus alles gaat erop vliegen. Dus dat wordt gewoon uitgeschakeld. Dus dat ik hem even begrijp, jullie zitten bij elkaar. Je ziet op een paar tientallen kilometers afstand dat er zo'n bataillonsaanval aankomt.
En dan is bij jullie oké, het is go time en we gaan al onze drones daar nu op afsturen. Ja, nou ik heb geen bataillonsavond meegemaakt, maar wel van twee tanks, drie BNP's ongeveer. En dan is het eigenlijk. Denk ik voor militairen. Dank je wel. Het is voor Nederlandse militairen heel bijzonder. Wij zaten daar gewoon dus met Starlink in een Google Meet met comment. En van de Targets kregen wij via WhatsApp.
Maar dan zit je dus in je Google Meet en dan stuur je dus livestreams van nou, hier komt dit aan. En dan heb je eigenlijk je eigen sector. Maar ja, bijvoorbeeld in Pokeroff zaten volgens mij met zes brigades ongeveer. Nou, echt tientallen drone teams. En die hebben al hun eigen sector. Maar als ergens een tank aankomt of een BMP, dan vliegen er ongeveer 20 FV's naartoe. Um FPV's dat zijn kleine drones. Ja, first person fuel drones zijn de kleine quadcopters.
Die het meest gebruikt worden. En die kunnen zien met zo'n fiberoptic-kabel. En die vliegen ongeveer 10 tot 20 kilometer. Maar ja, er zijn nog een grotere batterijen met hele lange fiberoptics. Sommigen kunnen dat tot 40 kilometer, ze kunnen groter zijn. Maar ja, dat zijn dan echt de kleinere FPV's. Dus noem je dan 10-inch of 7-inch FPV's. Die zijn ongeveer zo groot.
Ik kan het aan jullie laten zien, maar over de podcast gaan we los. Nee, natuurlijk een halve meter. Misschien nog wel iets kleiner. Maar ja, dan vlieg je er gewoon twintig even vies op zo'n voertuig af. En als die een jamming systeem hebben en dan verander je frequentie. Kijk je van nog gelukt, dan vuur je je tweede af. Lukt het niet? Ga je met je fiber optics. Schakel de eerste uit, de laatste uit. En de rest komt artillerie op.
Zoiets werkt bijna nooit, omdat gewoon die textie er is. Dus eigenlijk zeg jij letterlijk, die tactieken die Peter hier nu net beschrijft. Al die Russen die daarin zitten, die zijn gewoon ten dode opgeschreven. Ja, daar komt het eigenlijk wel op neer. Ja, zodra je dat wat Sander zegt, zodra je eenmaal gespot bent.
Dan is de killcans bijna 100%. Kijk, dat zien we denk ik ook wel als je naar een jaar of twee jaar terugkijkt. Sporad is soms zo'n aanval, en die slaagt nooit. Eigenlijk het enige wat voor ze slaagt, is als ze die troepen. Langzaam zo'n stad laten binnendruppelen. Wij zitten ook in pakrossen. We hebben dat ook gemeld. De inventratietactiek, die ook nu nog steeds door de Russen wordt gebruikt. En waar ze ook wel regelmatig nog wat terreinwinst mee boeken.
¶ Technologie, Adaptatie en Westerse Lessen
En dat is inderdaad één, twee, drie man vooruit vaak onervaren slecht getrainde mensen. En dan zetten ze dan eventueel wat beter getrainder achter. Dat is wat ze doen. Maar als we naar de andere kant kijken, ik ben benieuwd hoe Sander daar over denkt. zien we wel meldingen dat de terreinminster die de Oekraïners nu boeken. Ja, dat heeft te maken met weer en terrein. Want Oekraïners maken gebruik van het terrein en maken van misomstandigheden gebruik.
Ze maken natuurlijk gebruik van de enorme winst die ze maken doordat Staling bij de Russen weg is gevallen is. Maar je ziet nu ook steeds meer meldingen dat de Oekraïners toch wel heel erg goed zijn geworden in het integreren van hun drone.
Samen met het optreden op de grond. Dus ze sturen gewoon een groepje militairen, sturen ze naar voren. Maar ze hebben drones te voeren, drones erboven. En dat gaat geïntegreerd dan voorwaarts. En daar maken ze de Russen knap moeilijk mee. En ik ben benieuwd of jij daar nog ervaring mee hebt. Nou, eigenlijk niet. Zoals toen ik op een cross zat was het alleen maar verdedigen. Dus we werden aangevallen en daarvoor moesten wij reageren. Ik heb wel gehoord...
Oekraïne zijn heel goed in de heavy bomber drones. Dus dan heb je het over eigenlijk een quadcopter. Maar die is ongeveer 2 meter. Dus je kan zo'n 30 kilometer vliegen, maar ook echt 20 kg paylo meenemen. Maar die hebben ook hele goede camera's. Dus die integreer ze heel goed op met Oekraïse aanvallen. Dus Oekraïëners vallen aan.
Hebben ze ISR-drones, dus verkenningsdrones die erboven vliegen. En als ze Russen bijvoorbeeld in een huis zitten of in een dugout. Een blindars noemen ze dat in Oekraïne. Maar gewoon dus een kleine bunker onder de grond. Daarmee kunnen ze met die heavy bombers dat uitschakelen. En ik weet dat die coördinatie daarmee heel goed is. Dus dat ze daar echt treinwinst maken.
Maar ik heb in een jaar tijd nog nooit meegemaakt waar je een offensieve aanval moest assisteren. Voor de mensen thuis, dat noemen wij dus het gevecht van verbonden wapens. Dat je gecoördineerd in de breedte diepte en in de hoogte een aanval kunt doen. En en. Wat we dus constateren is dat kennelijk drussen niet in staat zijn omdat.
Te kunnen doen, wil niet zeggen dat het in de toekomst niet gaat gebeuren. En we kijken wel eens naar de toekomst, als dat zijn alleen maar drones. Maar wij zeggen altijd: het gaat om de integratie van die verschillende middelen. Die hebt als je dat tot zand kunt brengen. Dan heb je best wel kans dat een hele statische oorlog zoals je nu straks weer een bewegende oorlog gaat worden. En de geschiedenis leert dat dan.
Nou, dan lijkt het net alsof de Russen complete sukkels zijn. Zo is het natuurlijk ook niet. En we zien dat ook aan de Russische kant er wel degelijke innovatie en verbeteringen zijn. Alleen al wat er de afgelopen week door de Oekraïners bevestigd wordt. Dat is dat erbij per een nieuwe verkenningsdroone van de Russen nu op het toneel is verschenen. Ja, we zullen het zien. Dat zijn de eerste meldingen. Maar ook dat er drones van de Russen zijn.
Met antiradar capaciteit. Dus die voelen waar een radar van Oekraïne staat. Zenden zelf geen engelse signatuur uit en vliegen gewoon op die radar af. Wij hebben het al een enkele keer eerder gemeld, maar er wordt nu door de Oekraïners ook bevestigd dat ze shit hebben die air-to-air capaciteit hebben, die dus op andere drones hebben.
Vliegtuigen of helikopters af kunnen. Dus ook de Russen gaan gewoon door. Dat is wel interessant, want dat is een ontwikkeling die je ook historisch zien ziet. Dat betekent namelijk dat die drones worden steeds. Complexer en ook steeds duurder. Ze moeten steeds sneller kunnen vliegen, hoger kunnen vliegen, ze moeten meer bescherming systeem hebben. Dus eigenlijk de simpele drone die wij vroeger hadden met een kleine payload daaronder, die kunnen we nog steeds inzetten.
Maar je ziet dat die technologieën toen dwenkt, dat je steeds ander typen drones krijgt. Daarover een vraag in de mailbox voor jou, Sander. Van luisteraar Vlos voor Boom. Die schrijft. Oekraïne is zeer succesvol op defensief gebied door hoogstaande technische ontwikkelingen. Hoe verklaar jij het enorme technisch innovatieve vermogen van de Oekraïners? Dat heb je natuurlijk van dichtbij kunnen zien. Nou ja, kijk, ze moeten wel. Ze worden zo erg bedreigd.
Dus je moet oplossingen gaan zoeken. Die drones zijn dus 2023 een beetje opgekomen. Wat ik heb gezien, is dat Oekraïne komt met een innovatie of met iets nieuws. Dus dan neemt dat meteen over. Dat gaat soms ook andersom. Maar je bent eigenlijk elkaar constant aan het kopiëren. Dus met drones zijn ze begonnen, met zo'n kleine drone, of met een Mavic bijvoorbeeld. Dat is een van DJI, dat is zo'n Chinese drone.
En daar hebben ze eigenlijk gewoon een granaat onder gehangen. Daar zijn ze mee begonnen en denk ze, nou, als ik die droog gewoon kan vliegen, dan vlieg hem daarheen en dan laat ik dan die granaat vallen. Zo begint dat. Dan doen ze een keer een bom ronder met die impact explodeert. Nou, dan ga je batterij vergroten, ga je sterkere radiotransmitters erop zetten, et cetera. Dan hebben ze een keer Starlink op die drones gedaan. Nu heb je enorm veel drones met Starlink. En dat is
Een hele nieuwe innovatie. Want normaal heb je een antenna, die moet eigenlijk verbinding hebben met je drone. Dus je moet een radio horizon hebben. Als er een gebouw zit, dan kan je niet vliegen. Met zo'n Starl maakt het niet uit, want die Starling op je drone kijkt naar boven, naar die satelliet. En die kijkt weer naar jouw drone. En daardoor konden ze dus al die drones op de weg zetten. En dan heb je een soort van vliegende mijen.
Dus ja, hoe ik die innovatie verklaar, ik weet niet per se of Oekraïne slimmere, hogere technici heeft, maar zij moeten wel. En als je moet, zie je dan. Dan wordt alles vloeibaar en dan ga je dingen bedenken om gewoon te overleven. Ja, daar heeft iemand vrij schamper gedaan de afgelopen dag hierover. Want de hoogste baas van Rijnmeintaal, dat is een heel groot Duits defensiebedrijf.
Die heeft zich vrij vervelend uitgelaten. Die heeft zoiets gezegd van ja, die hoeft grinos, dat is een huisvrouw in een keukentje die drones maken. Met 3D-printers, dat zijn die dan wel. Ja, met 3D-printers, dat dan wel. Daar zijn de Oekraïners wel een beetje van over de rode. En ik vond de uitspraak van Zelensky, voor zover ik mag geloven, dat hij die gedaan heeft.
Heeft Zelenskij op gezegd: als onze huisvrouwen in de keuken met een 3D-printer drones kunnen maken, kunnen ze net zo goed CEO van Rijn metaal zijn. Goede reactie. Er gebeurt ook nog van alles in de diepte. Want Oekraïne zet die drones ook in de afgelopen dagen weten we op doelwetten van de Russische olie-industrie. Doet de Russen dat pijn, Peter? Ja, dat kun je voorstellen. Want ze doen het overal. In de Zwarte Zee doen ze het, of aan de rand van de Zwarte Zee.
En ze zijn nu heel erg gefocust op de Finse golf. Als je kijkt van de Baltische Zee, ga je nog een stukje naar het oosten toe. Daar begint de Finse golf. Die loopt even onder Finland door en boven de Baltische Staten. Maar dan komt die uiteindelijk. Bij Rusland uit en kom je bij Leningraad uit. Nou, daar is best heel veel olie-industrie. En twee grote havens, eentje aan de noordkant van de Vinsgolf en eentje aan de zuidkant.
En die twee havens zijn ze fors aan het aanpakken. Maar niet alleen die, maar ook gewoon landinwaarts, 100 kilometer achter Leningraad, zijn olieterminals en die worden ook aangegrepen. En dat doen ze nu al dagen op rij. Kijk, de hele tour discussie, weten we het nog? Ja, die capaciteit heeft Oekraïne inmiddels zelf ontwikkeld.
Die hebben dus niet eens meer nodig. En dan kom je eigenlijk weer bij dat grote innovatieve vermogen. Nog een vraag in de mailbox van luisteraar. Olaf Kooman, ook voor jou, Sander. Hij schrijft dit. Sinds kort ben ik mede door de podcast Reservist bij de Marine. Het begint wel een thema te worden, deze aflevering. Wij werven niet hier, zag ik overigens. Dat is niet waarvoor we zijn opgericht. Hij schrijft.
We kunnen veel leren van de ervaringen in Oekraïne. Met de snelle ontwikkelingen op het slagveld lijkt het mij onvoldoende om deze ervaringen direct aan te leren bij onze krijgsmacht. Tegen de tijd dat men hiervoor is opgeleid, is de tactiek of techniek alweer verouderd.
Hoe kan Nederland wel flexibel en innovatief worden en blijven, zodat we niet achter de feiten aanlopen? Zijn er structuren of manieren die in Oekraïne worden gebruikt die we hier ook kunnen toepassen, zodat we voorop kunnen lopen? Nou kijk dat denk ik wel. Wat ik eigenlijk net ook zei, omdat zij, omdat die drang zo groot is. Het is allemaal vrij flexibel in Oekraïne. Ook als team hadden wij heel veel operationele vrijheid.
Volgens mij noemt Martijd wel de aftrachtstactiek, als ik het goed zeg. Helemaal goed. Nu kom je helemaal in het gevlij hoor. Als je aftrachtstactiek erbij haalt. Ja, maar kijk, dat is natuurlijk moeilijk om in Nederland te doen. Want. you have an uh a command structure um and
Dat moet je toch blijven houden, denk ik. Kijk, ik denk dat je moet niet in één keer denken, nu heb je fiberoptic drones, dus laten we een miljoen gaan kopen en daarmee gaan we vliegen. Wat ik wel denk. Drons met een met een fiberoptic draadje eraan. Wat ik wel denk is. kijk, we zien nu dat. 9% van die Oekraïse vereniging is drones. Als NAVOOort betrokken wordt in een oorlog, zij dat over één jaar, zij dat over vijf jaar, laten we hopen van niet. Maar mocht dat zo zijn...
Dat gaat ook in een andere oorlog zijn. Maar je kan je kan je niet voorstellen dat er geen drones meer zullen zijn. Dus ik denk wel dat het belangrijk is voor de Nederlandse Defensie, over alle krijgsmachtdelen, dat er wel in getraind wordt, net zoals jij gewoon schietlessen hebt. Zet jongens achter de simulator voor gewoon een FPV er en dat is eigenlijk de basis van vliegen.
Laat ze dat leren. En dan hoef je geen piloot te zijn, maar laat gewoon een van de skills zijn dat je dat kan. En dat je uiteindelijk ook met verschillende teams bijvoorbeeld altijd een kleine recondream hebt. Dus gewoon een kleine quadcopter waarmee je gewoon kan zien wat er om je heen gebeurt. Dan hoef je geen jongens meer volwaarts te sturen, maar dan stur je een droomvolwaarts. Ik denk dat dat voor iedereen nuttig is en dat kost niet heel veel tijd, ook niet heel veel geld.
En dan moet je uiteindelijk in de toekomst gaan kijken waar gaan we dan echt op investeren. Maar die basis kan je denk ik wel op focussen. Maar jij bent zelf bezig met contact te blijven houden met Oekraïners. Je gaat er ook regelmatig naartoe. En die informatie neem jij weer mee naar jouw bedrijf. En zo probeer je jouw bijdrage te leveren. Aan in ieder geval het up de speed houden, het innoveren. En dat daar heeft Nederland uiteindelijk ook voor je bij. Ik denk dat je moet omdenken.
Kijk, als je innovatief bent, dat betekent dat je ook falen accepteert. Anders ben je niet innovatief. Dus niet elk project lukt. Dat is één. Nou, zitten wij niet in elkaar. Elk project moet slagen. Dat is één. De tweede is. Ja, wij zeggen altijd, als wij het kopen, moeten we het voldoen aan deze operationele eisen. Maar je moet in effecten gaan denken. Want inderdaad, een drone die is na drie maanden vrouw, daar heb je niks meer meer aan. Dus je moet zeggen, luister.
Wat ik zou willen is dat ik ondernemingen heb die voor mij kunnen garanderen dat ik de komende 15 jaar. Zo diep in mijn front, zo hoog. Mijn eigen troepen kan vrijwaren van de impact van andere drones. En dat ik dominant kan zijn in de lucht. Dat is het fect wat ik wil hebben. Nou, dan koop je elke maand. 500 drones om mee te oefenen. Met een garantie. Dat op het moment dat je op de knop drukt, dan heb je er 10.000 nodig. Je moet dus in effecten gaan denken.
En niet in operationele eisen. Anders loop je altijd achter die technologie aan. En dan moet je heel goed nadenken of de organisatie die wij nu hebben, waarbij we heel veel besluiten, ook over materieelverwerving, centraal doen. Het moet altijd slagen, of dat wel de juiste structuur is, moest goed over gaan nadenken.
¶ Strategische Ontwikkelingen Oekraïne en Vrede
Nou even jouw vraag, Jos. Want ik weet nog niet of het een feit is, maar ik zag toch het berichtje over die pijn. Nou en het schijnt zo te zijn dat de Russische Federatie bezig is met een regelgeving om de uitvoer van benzine de komende maanden stil te leggen. Nou, dat geeft dan wel aan dat het echt wel pijn doet in Rusland. En nog even voor we naar Iran gaan, want daar gebeurt ook nog wel wat. Het gaat ook over benzine. Gaat ook over benzine daarom. Vredesgesprekken.
Nee, eigenlijk niet. Behalve dat wat ik heb gehoord, is dat Zelensky in ieder geval een aanbod gedaan heeft. Om eventueel een tijdelijke wapenstilstand rond Pasen te doen. En daarbij heeft hij ook gezegd van dat hoeft niet alleen het christelijke Pazen te zijn, dat kan ook het orthodoxe Pazen zijn. Dus dan hebben we het over een hele week.
In de komende periode. En hij heeft ook de Amerikanen gevraagd om dat over te brengen aan de Russen. Hij heeft niet alleen publiek gezegd, maar ook VS, en vertelt het aan de Russen. Dus dat is het enige wat ik eigenlijk hoor. En ik hoorde absolute radiostelte bij de Russen.
Ja, wat eigenlijk wel bijzonder is, ik weet niet of je u nog herinneren, maar vorig jaar met Pasen, toen was er dus ook een wapenstilstand die dan Trump, of die Poetin had voorgesteld om een beetje in het goede spectrum bij Trump te komen. Maar ik zat destijds in Pokrovsk. En het grappige is, zo'n wapenstilstand. Dat is dan op de grote steden, daar vliegen geen raketten mee, maar bij ons verandert helemaal niks.
Wij hadden wel bij het begin, oké, we gaan niet vliegen. Maar die Russen kwamen gewoon nog steeds de velden overlopen. Artillerie kwam nog steeds op ons. Kaps vlogen naar ons toe. Ja, kap zijn hier glijbommen, sorry. Dus dat zijn 500 pompers, dat zijn hele nare dingen.
Maar dat ging gewoon door. Alleen in de media of: nou ja, wapenstilstand die houdt stand. En ik zat daar, nou ja, volgens mij niet. Dus dat is wel heel bijzonder. Dat het ook echt een verschil is, hoe het in het verregebied gaat, en echt aan het front. Maar Zelenski had nog een uitspraak gedaan. Die heeft gezegd dat er bondgenoten waren die hem gevraagd hebben om te stoppen met een aanvallen op de energievooringen en de olie- en gasvooring industrie van de Russen.
Dat vind ik wel een opmerkelijke. Want ik kan maar één bondgenoot bedenken, jij Maart. Ja, ik ook. Maar het is wel een mooi bruggetje, want Zelensky. Met zijn oproep. Vroeger zat hij in de de verkeerde hoek, weet je wel, zijn eerste confrontatie met Trump. En nu zijn hij. En de Golfstaat en andere landen gaan nu.
Verzoeken richten aan Oekraïne om hun daden en hun acties aan te passen en te stroomlijnen. En dat bedoel ik eigenlijk met strategisch initiatief. Je ziet toch dat er iets aan het kantel is op dat gebied. Je hoort het vorige week al. Je kan de Veldherenconferentie via vriendvaneshow.nl/slash veldheren beluisteren. Daar zit je te vinden als podcast.
Het was een bijzondere avond waarbij we samen met Bob Daen, Michal van der Torn en Dave Maasland bespraken welke invloed de grootmachten Rusland, Amerika en China op ons kunnen gaan hebben. We kregen veel berichten van onze luisteraars die de veldherenconferentie willen luisteren. Belangrijk voor ons om te vermelden is eenmalige donaties.
Werken niet. Dus word lid van Vriend van de Show. Kun je opzeggen wanneer je wil. Kun je in ieder geval luisteren naar onze veldherenconferentie. En misschien vind je het ook wel leuk om elke week die extra vragenronde te luisteren. Je vindt hem via vriendvaneshow.nl.
¶ Iran Crisis en Omstreden VS Tactiek
Ja, gaan we het nog hebben over Iran. Domineert natuurlijk de headlines deze week. Maar de vraag is volgens mij. Komt er een Amerikaans grondoffensief in Iran? Om even daar iets bij te noemen. Nieuwsite Axios die schrijft op basis van Amerikaanse officials dat het Pentagon militaire operaties aan het voorbereiden is voor een, I quote, final blow in Iran. En daaronder zouden grondtroepen en een enorme bombardementencampagne vallen. Wat denk jij?
Ik begin iets anders. Strategisch gezien constateer ik dat het initiatief niet bij de Amerikaanen ligt, maar bij Iran. En dat betekent dat de Verenigde Staten moeten reageren op wat Iran doet. Dat is niet wat je wilt. En het tweede is dat verrassing. Kennelijk ook geen rol meer speelt. Want als je aankondigt wat je gaat doen. Dat betekent dat dus dat een vijand zich daar helemaal op kan voorbereiden.
Je ziet dat deze oorlog wordt gekenmerd door het feit dat Iran zich op heeft voorbereid. Die hebben redundantie en hun leiding aangebracht, die hebben wapens verspreid. Die hebben het afscheid van de Straats van Homoes altijd als strategisch middel gezien wat ze kunnen inzetten. Dus wat dat betreft. Krijg ik geen warme gevoelens. Professioneel gezien van de planning in de Verenigde Staten. Het tweede is, als jij amfibische operaties moet uitvoeren.
Over water of door de lucht. Dan moet je punt 1 kijken. Dat zijn altijd zeer riskante operaties om te doen. De geschiedenis leert op dat dat moeilijk is. De Dardanelle 1915 voor de luisteraars thuis zoek het maar eens uit. Maar maanden geprobeerd met Australische en Nieuw-Zeelandse troepen en de Britse vloot om toegang tot de Bosprus te forceren tegen de Turk is niet gelukt. Het idee was een gigantische operatie die heel lang voorbereid moest worden. En veel slachtoffseisten, volkend ook.
Dat zijn hele moeilijke operaties. En dan moet je afvragen: wat is dan de doelstelling van? Nou, de Straat van Home moest openmaken. Dat ga je niet doen met 3400 man en 10.000 paraas. Dat is kansloos. Dat is de hoeveelheid extra-Amerikaanse troepen die opgezet hebben. Veel groter kennis, sterker genoeg, moet je een regimechange hebben. Want zolang Iran in staat is om kruiskret de ballistische raketten af te vuren, op wat het ook is.
Kark of wat dan ook, dat neef het militair. Kark is dat eiland dat kleine eilandje, ja, wat helemaal het noorden staat in de Perse Golf. Dus waar je dus gewoon Amfibisch verlopen of niet bij komt. Nee, want dan een hoop mensen denken dat gaan ze daar een Amfibische landing doen. Dan moet je de straat voor Homo zijn.
Dus dat is ook niet eenvoudig. Dus de vraag is: waarom worden deze troefkaarten op tafel gelegd? Het zou kunnen zijn dat je in de onderhandelingen wat sterker wilt staan. En zegt de Iran. Als je dit niet doet, dan krijg je dit over je heen. Maar als Iran. Ook kan detecteren dat dit waarschijnlijk wel voor een groot gedeelte bluff is. Ja, waar ga je dan heen? En je ziet een beetje. Maar toch even dat ik het goed begrijp. Want het is.
Ik vind het best absurd om te beseffen dat daar dus misschien nu wel tienduizend extra Amerikaanse troepen liggen. En jij zegt... Dikke kans dat er alleen zit om een soort druk uit te oefenen. Ik denk ook, die zitten er niet om een potje gansenbord te gaan spelen. Maar stel dat je een eilandje gaat. Innemen. Kark innemen. Het is een relatief klein eiland. En KARG is een eiland dat is belangrijk voor de Iraanse olie-industrie. Dan zit je daar dus met Mariniers of parasisters van Edice Airborne.
Dan word je elke dag bestookt. Vanuit Iran, met kruisraketten, met ballistenraketten. Je bent daar zitting du. Je logistieke lijnen, dus je aan- en ovo lijnen, zijn uitermate kwetsbaar. Bij dat soort operaties is het hartstikke moeilijk om bevoorrading naar het front te krijgen en de mensen uit het front te gaan krijgen.
Tactische doel daarvan. Ja, is dat je kunt zeggen. nou we ontnemen Iran dan de capaciteit om olie te exporteren. Want het gaat vooral via kark. Maar dan is de vraag: wie gaat dat langer volhouden? De Amerikanen met een vliegtuigsschepen die daar niet oneindig kunnen zitten of Iran, dat ze olie-export tijdelijk.
Stil moet je zetten. Dus de vraag is: is het wel allemaal doordacht wat daar gebeurt? En het is zeker met zo'n relatief beperkte troepmacht. Klinkt veel, hè, ongeveer 15.000 man, maar dat is helemaal niet zoveel. En zeg dat een derde daarvan. zeg maar gevechtstoepen zijn. De rest is logistiek en gevechtsop.
Ik meen, ik las ergens. Ik corrigeer me als ik het niet goed zeg, dat bij de invasie van Irak er het ging om 250.000 Amerikaanse troepen. En wat je ziet, is eigenlijk dat de filosofie in het Amerikaanse leger sinds de golwlog is veranderd. Die Leun helemaal op zeggen. we gaan een korte klap uitdelen of grote assen. Met grote precisie. We gaan onze troepen niet meer op de grond zetten. Te veel risico. En daarmee kunnen we elke tegenstander onze wil opleggen. Dat eerste hebben ze gedaan.
Dat tweede is dus niet waar. Je kunt niet de wil opleggen aan de Iraanse leiding door zo'n operatie te gaan uitvoeren. En dan gaat tijd eigenlijk tegen je werken. Ik zie aan jou dat je er echt geen bal van begrijpt wat ze aan het doen zijn daar. Toch? Nou ja, misschien de verrassing. Ja, als je tijdens de opleiding op de hoge krijgschool die ik nog heb gehad, als je met zo'n plan was gekomen, weet ik niet of je was geslaagd. Wat je gewoon ziet is.
Dat wij plannen, militai, altijd. Wat is nou de meest waarschijnlijke optie om het tegenstandig te doen? En wat is de meest gevaarlijke optie? En je hele troep opbouwen en je plannen en je structuur baseer je op de meest gevaarlijke optie, dan kun je namelijk altijd reageren. Heb je troep al in het theater, en dan kun je het initiatie.
Initiatief pakken. En ik zie dat niet. En als je dus militair zwak staat, dat klinkt raar, maar je staat militair zwak. Dan moet je afvragen, wat zijn er op den duur dan de consequenties van? En dat wil zeggen dat dat de De wereld aan zich in een heel onzekere situatie zit momenteel. En dat dat een enorme impunt hebben op de rest van de wereld. Dus Is deze operatie goed doordacht van tevoren? Wat is de endste die je wilde bereiken en wat zijn de consequenties?
En ik heb het gevoel dat we het initiatief, wij in het Westen, maar de Verenigde Staten, op dit zoiets dat we dat kwijt zijn. En we weten dus niet waar we heen gaan. Nou, die onzekerheid. Maakt mij licht prikkelbaar. Ja, dat merk ik. En Trump heeft er ook iets over gezegd, Peter: Namelijk dat de Verenigde Staten binnen twee of drie weken Iran zullen verlaten.
Ja, dat heeft hij nu net gezegd. Hij heeft ook gezegd dat hij vandaag eigenlijk met een verhaal zou komen over Iran naar het Amerikaanse volk. Dus ik ben benieuwd. Hij heeft ook al gezegd dat hij niks meer te maken wil hebben met de straat van Hormoes. Dus het zijn weer allemaal uitspraken.
Ja, ik denk dat gewoon Mart, dat jij daar helemaal naast zit. En dat Trump heel goed is in het Think the Unthinkable. Denk het ondenkbare. Dat is een andere optie. Dat is iets waar wij gewoon met ons verstand niet bij kunnen. Ik denk dat dat het is. Want als je kijkt wat de Amerikaanse. Amerikanen nu tot nu toe bereikt hebben, als je dan gewoon even met afstand naar dit conflict kijkt, ja, dan hebben ze dus bereikt dat de hormoes is dicht. Ja?
De hardlijners in Iran hebben het nog meer voor het zeggen gekregen. En die zullen echt nog wel eens een keer nadenken van ja, als we dit iedere keer met ons flikken, dan is het misschien toch wel handig als we een kerkwapen krijgen. Dus die zullen er ongezijn over nadenken. Nou, Rusland heeft minder sancties gekregen en helpt Iran ook nog? Dat is ook een doel wat hij bereikt heeft.
In Amerika neemt de steun van de bevolking voor Israël af, heeft hij ook bereikt. Nou, dat is allemaal fantastisch. En dan ja, de veiligheid van de wereld is gewoon afgenomen, heeft hij ook bereikt. En ja, het mooiste vond ik nog toen, dat was moest ik zeggen. Ja, daar had ik nog niet aan gedacht. Hij heeft een enorme boost gegeven aan de energietransitie. Ja.
Maar die zelf niet in gelooft. Nee, precies. Want hier in Nederland steven we misschien wel af op de grootste energiecrisis die we ooit hebben meegemaakt. Dus dus hij moet een way-out vinden en er is eigenlijk geen nette way out. Dus ja, ik denk toch dat hij een succes gaat claimen.
Wat je dan ook als succes gaat maken. En daarna tegen iedereen roept van nou, nu hebben jullie hem. Hij is natuurlijk ook zo vaar geweest. Aan het begin was het, ja, het ging over regime chains, nucleaire programma. En ik hoorde gisteren hoorde ik hem zeggen: van ja, we hebben Aatolla Gamanaai uitgeschakeld. That's a regime change. That's not a regime change. But over two weeks he can go away and say, well, they're outfitted.
Ja, prima. Er zit een zonder die zijn vader, zijn vrouw, zijn kinderen kwijt is geraakt.
¶ Regionale Escalaties en Defensie Uitdagingen
Die zal echt meegaand zijn. Ja, en dan afgelopen vrijdag kwam er nog een partij bij de Houthis, een rebellengroep uit Jemen die een raket op Israël afschoten. Ik begreep ook wel dat veel militaire analisten zeggen van ja, het was een kwestie van tijd, tot die zich mee zouden gaan bemoeien. Kun je even schetsen wat hun rol is? En waar staan zij in dit concept? Ja, Hoeti is een proxy van Iran. Dat betekent dat Iran.
De hoetties voet en wat de hoetjes doen in het belang is van Iran. Dat is zeg maar de ruil situatie die er ontstaat. Ze hebben ze relatief rustig gehouden. Er kan een aantal redenen hebben dat je nog iets achterhand hebt of kunt escaleren of wat dan ook. Maar dat ze in het conflict betrokken zouden worden, net zoals.
Hezbollah, zeg maar, een proxy is. Ja, dat hadden we wel kunnen verwachten. Dat gebeurt niet. Het is wel overigens voor gericht op Israël natuurlijk. Want daar hebben we het nog niet over gehad. Maar misschien dat Israël natuurlijk bezig is in Zuid-Libanon om buffenzone te. Creëren dat ze op de Westbank overigens ook nog steeds bezig zijn om daar de neezetting uit te breiden. Dus het klinkt misschien.
Wat ironisch zoals het niet bedoelt, maar je ziet dat Israël van de gelegenheid gebruik maakt om niet alleen het atomaire vermogen en de slagkracht van Iran aan te tasten, maar ook. Zelf veiliger te worden en bufferzones te creëren. Zelf veiliger te worden of meer chaos in de regio te voorzamen.
Oproepen. En dat heeft best wel effecten natuurlijk. Niet alleen buiten Israël, maar ook binnen Israël zelf. Want er is geen discussie meer over net in jou en rechtszaak en zo, want er wordt oorlog gevoerd. Dus dan gaat het daar niet over. Maar het betekent wel dat als je even uitzoomt, dat je zegt, nou Israël die gebruikt deze oorlog om... Operation en strategische voordelen te halen. Hoewel de steun van Israël afkalf. Dus de vraag is wat het op lage termijn de consequenties zijn.
De verliezen van deze oorlog zijn natuurlijk allereerst alle slachtoffers op de grond, laat het duidelijk zijn. Maar het is eigenlijk ook Oekraïne. Want het is nu volstrekt duidelijk geworden dat de steun van de Verenigde Staten aan Oekraïne nul is. En gist was een hele discussie in de media van. Ja, die Amerikaanse wapens die wij hebben gekocht om naar Oekraïne te gaan sturen, Petrus en dat zinger, komen dit nog wel? Of gaan die eerst naar de Amerikaanse voorraden, of eens naar de Golfstaten?
Ja, dat is wel de consequentie daarvan. En op lange termijn is het natuurlijk voor Oekraïne doet ook nog meer een beroep op hun vermogen om... Om zelf dingen te kunnen doen. Maar ze kunnen ook niet alles, met name de luchtwaveer en de hogere luchtlagen waar je Petrius voor nodig hebt. Daar hebben ze echt de Amerikanen voor nodig.
Dus ook geen goed nieuws voor Oekriëne is. Ja, ik denk dat dat je materieel gezien gelijk hebt. Dat de steun van Amerikaan voor Criinde nul is. Ik ga ervan uit dat ze nog wel één leeftijd kunnen leven. Laten we het hebben over die luchtafweer nog. Want de Verenigde Staten en Israël hebben in ieder geval de grootste moeite om de Iraanse raketten en drones te onderscheppen.
Ze gebruiken daarvoor vaak hele dure luchtafweersystemen. De Britse denktank Rusy berekenen dat de Verenigde Staten, Israël en de Golfstaten samen ruim 11.000 raketten hebben ingezet. Met een geschatte gezamenlijke waarde hou je vast van 26 miljard dollar. Die denktank waarschuwt nu zelfs dat de luchtverdigingswapen, wapens met een groot bereik en ook de precisiewapens snel.
opraken. Dus dat dan dan denk je ook Peter, dit houden ze niet eeuwig vol. Nee, en Hekset heeft al eerder gezegd van Oorlog van onze schappen raken leeg. Dus ja, en daarnaast kijk naar de vraag die er echt is geweest vanuit het Midden-Oosten en Amerikanen naar Oekraïne.
Van jongens, kunnen jullie ons helpen met expertise en met middelen? Dan kijk ik even eens ander aan. Nou ja, hiervan gaat ook mijn bloed wel echt een beetje koken. Want in Oekraïne hebben we echt die PT-raketten nodig. Die pak 2 en pak 3 heb je dan volgens mij over. Om, om die ballistische raketten uit de lucht te halen. Ja, pak 2 en 3 zijn de soorten raketten die je hebt. Ja.
En Oekraïne heeft ontzettend veel professionele antidrone teams. Dus met interceptor-drones. Dus dat zijn FPV's die door Shahits zijn vliegen. Maar dat doen ze ook gewoon heel. Traditioneel met een pick-up truck, en er staat een 50-kaliber wapen op de achterkant met een vizier. En daarmee schieten ze gewoon die dingen uit de lucht. En daar zijn ze best wel effectief mee.
En dan zie je dat in de Golfstaten en in Amerika en Israël soms elf petitraketten op één charit drone. Nou, zo'n charst ongeveer 50.000 euro. Ik weet niet hoeveel 11 petitraketten kosten, maar dat is miljoenen. En dan zegt Zelensky tegen Trump: wij kunnen jullie helpen. wij kunnen daar specialisten heen sturen om jullie helpen die drones uit de lucht te sturen. Terwijl Trump geen peterdraketten meer naar Oekraïne stuurt. En dan zegt Trump.
Nee, jullie zijn wel de laatste die we nodig hebben. Maar ik denk van. Je gaat zo'n oorlog beginnen. Die wil je dan toch ook winnen? Kan je hulp krijgen. En dan, omdat je zo'n egocentrische. Dan weig je dat. En ik kan er echt niet met mijn verstand bij. En wat wij dus nu zien van, of nou wat we zien, wat ik heb gehoord. Heel veel buitenlandse veteranen die dus in Oekraïne hebben gevochten, die hebben een aanbod gericht van je kan.
Te helpen met die dingen uit de lucht te halen. Onder een soort van PMC-contract. Zodat ze daar minder dure Patriots verhoeven in te zetten, maar dat ze allemaal handige drone jongens hebben die dat gaan doen. Ja, en dat het veel effectiever is. En dat kan veel goedkoper.
Kijk, dat is natuurlijk een heel grijs gebied. Ik ga op zo'n aanbod ook niet in. Heb jij die vraag gehad? Ja, twee keer. Of jij wil komen dronen in de Golfstaat? Ja, dus met een team, dus Oekraïnse veteranen naar Golfstaat wil gaan om daar Iraanse Sahits uit de lucht te halen. En dat doe jij niet? Nee, nee. Ik ben een heel erg idealist en ik vind dit ook iets verder van mij af.
En dat is ook niet mijn oorlog. Oekraïne vind ik meer mijn oorlog. En bij een PMC gaan werken. Bekraïne ben je onder een Private Military Company. Dan ben je een huurling, eigenlijk. Dat ben je echt een huwling. In Oekraïne zit je nog onder de Oekraïense krijgsmacht te werken.
Val je ook onder een genevenconventie. Dus ja, zoiets ga ik niet doen. Maar ik vind het wel bijzonder dat ik zo'n aanbod krijg en dat we meer jongens dat krijgen, omdat het echt nodig is. Het geeft aan, toch, Marten, dat ze omhoog zitten daar. Dat vind ik nogal wat. Ja, het is niet denk ik omhoog. Het spelen ook industriële belangen van de Verenigde Staten natuurlijk. Want die peter is...
Die wordt hier gemaakt door Ratien. Dat zijn Amerikaanse middelen. En ja, die wil hiervan niet dat er alternatieven op de markt komen die kennelijk effectiever blijken zijn in dat geval. Dus het is een samenstel van economische en militaire belangen. En nogmaals, de tweede dat ik het zeg.
Het enorme vertrouwen wat de Amerikanen hebben, als je maar een technologisch overwicht hebt en je investeert heel veel in high-tech, dan kun je elke oorlog wel winnen en wil we het tegenstander breken. En het blijkt gewoon dat niet altijd zo is. We kregen hier nog een luisteraarsvraag over van Roenie Vers. En die schrijft dit.
Het verbaast me dat we het steeds weer hebben over de schaarste aan Patriot-raketten in de golf binnen de NAVO, en eigenlijk al sinds het begin van de oorlog in Oekraïne. Hoe kan dit? Ik wil best geloven dat het complexe dingen zijn om te maken. Maar zo ingewikkeld kan het nou toch ook weer niet zijn dat het niet opgeschaald kan worden.
Want inderdaad, het is waar, al sinds het begin van die oorlog hebben we het over een gebrek aan Patriot-arketten. Kennelijk zijn die dingen. Ja, maar we zeiden vorige week al dat er zo'n zestig tot vijfzestif per maand gemaakt kunnen worden. En ja, ik denk dat Region niemand anders die dingen laat maken. Nee.
Ja, het schijnde. Maar dat weet ik niet. Zeker ik heb ooit een keer van een collega gehoord dat ze ook een licentie door Ramentaal gemaakt zouden kunnen worden. Maar daar moet Ration dan mee instemmen. Anders gebeurt dat niet. Dus we hebben wel de kennis in Europa. Maar zo zie je dat. Ook industriële belangen, die blijven we gewoon tellen. Ja. Nou, en als je er twaalf hond opschiet in drie weken, ja.
Ja, daar kun je niet tegen op produceren. Nee, nee, nee. Ik wil nog één uitspraak. Ik kan er eigenlijk namelijk gewoon niet omheen. Van Donald Trump in de groep gooien. Trump die trok deze week nog maar eens de NAVO in twijfel. Afgelopen vrijdag zei hij dit.
¶ Trump, NAVO en Rutte's Dilemma
Ik denk dat de NAVO een vreselijke fout heeft gemaakt door geen kleine hoeveelheid militair materieel te sturen, door zelf niet te erkennen wat we voor de wereld deden en hoe we Iran aanpakten. Ze waren er gewoon niet. En hij zei ook nog: we geven jaarlijks honderden miljarden dollars uit aan de NAVO, honderden miljarden aan hun bescherming. We zouden er altijd voor hen zijn geweest. Maar nu, gezien hun acties, hoeven we dat blijkbaar niet meer te doen.
Je kan zeggen herhaling van zetten. Je kan ook zeggen de bedreigingen aan het adres van de NAVO vanuit Trump blijven, nemen toe, worden misschien serieuzer. Hoe kijken jullie daarnaar? Ja, men praat tegenwoordig al over de sedo-gap van Trump. Wat hij zegt en wat hij doet, dat is toch wel een heel verschil. Maar het is natuurlijk, vanuit zijn denkwereld.
Met dit conflict te maken. Dat heeft Mart volgens mij in eerdere uitzending al prima uitgelegd, dus dat gaan we niet herhalen. Maar in zijn belevingswereld laat de NAVO hem in de steek. Ja, en die belevingswereld van hem, die kan ik af en toe niet volgen. Want hij verdraait feiten, hij komt met Leuzes en ik vond nog een hele mooie waar ik weer bijna van mijn stoel afviel, is dat hij tegen de hele wereldrieper een cadeautje van Iran had gekregen.
Want er mochten 10 en daarna 20 en misschien wel 30 schijven door de straat van Hans. Nou meneer Trump, dan ga ik u toch even teleurstellen. Dat is geen cadeautje aan jou. Dat is een cadeautje aan China en India. Want Iran wil de lijnen met die lui open houden en die boten gaan allemaal die kant op. Ja, dus dat is geen cadeautje voor jou. Dat zie je echt verkeerd. Maar hij framt dus gewoon dingen in zijn richting.
De ogen zijn ook wel gericht op Mark Rutte, Mart. Je ziet ook dat de kritiek zijn kant op toeneemt, want hij blijft Trump door dik en dun steunen, terwijl natuurlijk veel NAVO-landen. Uitermate kritisch zijn op zijn uitspraken en op wat hij doet in Iran en in de straat van Hormoes daar. Wat denk jij, denk je dat Rutte op den duur niet anders, dat hij toch een ander geluid moet gaan laten horen?
Nee, want hij kan maar één ding doen. En zijn opdracht. Ja, zijn enige opdracht is. Als de kritiek van de bondgenoten zo toeneemt, hij. De enige tijd die hij heeft, is Trump aan boord houden bij NAVO. En dat is een lange termijn belang voor NAVO. Geen korter termijn belang. Want na Trump krijg je midtermverkiezingen in november die cruciaal gaan worden. Nou, als je het tot zo lang kunt uithalen.
Met zeg maar in de spagaat liggen, wat Rutte doet. Dan doet het meestal pijn in het midden, zeg beter dan altijd. Als je het zo kan noemen, dan hou je wel. De band over hem. Dus ik vind ik heb best wel begrip voor wat hij moet doen. Ja, ik zou niet in zijn positie willen zitten, want dat is niet makkelijker voor de afgelopen weken, natuurlijk. Want je ziet dat de kritiek aan het toenemen is. Je ziet ook dat hij constant NAVO bekrit zit om de NAVO niet doet wat hij wil. Nee.
Wordt wakker, we zijn een bondgenootschap. Dat is iets anders dan de onderbevelstelling. Dus ja, dat gaat enkel maar groot worden. Komt hij. Zeker als je. strategische tegenslagen wordt geconfronteerd. En dat is nu het geval bij de Verenigde Staten. En dan ga je dit soort rare dingen roepen. Dus het wordt voor hem niet makkelijker. Maar hij heeft geen andere keus. Hij moet. Die lijn open houden met een soort koordanser die daar boven over een vallei heen gaat met zo'n lange stok in zijn handen.
En aan het eind zit dat lange termijn doel. En ondertussen komen er allerlei vogels langs vliegen en die gaan links of rechts op die stok van hem zitten. Ik zie bijvoorbeeld Kaya Kallas, die nu de veiligheidschef is voor de EU en die ook in de running was om secretarisgeneraal van de NAVO te worden. Het is heel streng ten opzichte van Trump.
Die laat echt een ander geluid over. Ja, maar Eens komt ergens anders vandaan, en Twees zit op een andere positie. Ja, dat maakt uit maakt echt uit. Maar ja, kijk, de VS is niet onderdeel van de EU. Dat is met een NAVO wel zo. Dus ik denk dat het toch. Kijk, zij kan ook harder zijn en kritischer. Zij woont ook. Of ze woont, zij komt dichter bij die dichter bij de Russische grens.
¶ Oorlog's Impact op Sander's Leven
Zij velt dat intrinsiek ook misschien meer. Oké, we komen aan het eind van deze interessante, indrukwekkende aflevering, wat mij betreft. Sander, ik heb met veel interesse naar je verhaal geluisterd. Als je nou, hier zitten we toch altijd een beetje in een bird's eye view praten we over de conflicten die we ons bezighouden. Jij hebt er midden in gezeten. Wat voor effect heeft de keuze die jij hebt gemaakt uiteindelijk gehad op jouw leven?
Poeh, daar moeten we nog wel een half uurtje doorgaan, denk ik. Maar ja, kort en samen een heel groot effect. Kijk, je leven. Verandert er echt significant door op heel veel vlakken, wat ik nu doe met mijn werk, maar ook persoonlijk. Kijk, ik heb deze keuze gemaakt, maar ik heb ook.
Familie en vrienden waar ik een hele goede band mee heb. En die staan niet achter die keuze. Sommigen hebben er wel respect voor, ze begrijpen het een beetje, maar niemand wil dat je erheen gaat. En dat heeft sommige connecties met familie of vrienden wel echt of verbroken of minder gemaakt. En dat is iets wat ik altijd moet meenemen. En ook dingen die je daar hebt gezien. Je neemt het allemaal mee naar huis. En ik heb niet heel veel mensen.
Waarmee je kan praten die hetzelfde hebben meegemaakt hier in Nederland. Ik heb natuurlijk collega's en ex-militairen, die hebben bijvoorbeeld in Irak en Afghanistan gezeten. Dan kunnen we. Daar kunnen we kan ik een beetje mee leffelen. Maar het blijft toch anders. Ik heb wel gelukkig een oom gehad en een paar goede vrienden waar ik eigenlijk alles mee kon delen. Dat heeft wel geholpen. Maar die ervaring die je daar hebt op gedaan.
Ja, dat is echt een beetje voor jezelf zien. Dat is soms gewoon wel heel lastig. En als ik je nou in de ogen kijk en je vraag, gaat het goed met je? Ja, gaat wel goed bij me. Ook echt wel omdat ik gewoon goed geland ben, denk ik, bij mijn bedrijf. Ik ben nog steeds veel in.
In Oekraïne, waar ik wil zijn en ik kan hier nu ook helpen aan een Nederlandse krijgsmacht. Dus dat gaat wel goed met me. Ik weet wel dat ik heel erg bezig ben, nog steeds met die oorlog. Dus ik ben wel benieuwd wat er gaat gebeuren als die oorlog voorbij is.
Ik denk dat het dan meer gaat binnenkomen. Je hebt net al iets heel belangrijks gezegd. Er zijn in ieder geval mensen waarmee je er over kunt praten. En dat moet je wel blijven doen. Dat doe ik ook. En dat is ook gedeelte van mijn verwerking. En dus daarom blijf ik dat ook doen.
Ik vind dat belangrijk en op zich kan ik dat ook prima doen. Soms heb je natuurlijk vragen die meer impact hebben. Dus dat bespreek je niet met iedereen. Dan hangt echt een beetje van het publiek af met wie je spreekt. Maar dat doe ik ook en dat ga ik ook blijven doen. Yeah, I understand. Thank you.
Dankjewel dat je je verhaal met ons wilde delen, Sander. En hoe vond je het om in de Veldheren podcast terecht te komen? Ja, heel bijzonder. Elke keer luisteren en dan zit je er zelf. En dan zit je er. Ja, dat is ook hele ervaring en ik voel me vereerd.
¶ Toekomstperspectieven en Podcast Slot
Mooi, dankjewel. Wij zijn blij dat je hier wilde zijn. Kijken we nog even vooruit, want volgende week praten we verder. Mart, waar leg jij op de komende dagen? Kijk, bovenaan staat natuurlijk wat er gebeurt in Iran. En het is zo wisselvallig wat er gebeurt aan de Verenigde Staten. Het gaat zoveel inperk, ook in Nelt. In politieke zin. Je zien wat de druk.
Aan de regering om maatregelen te nemen voor de stijgende kosten voor energie, wordt alleen maar groot. Dus je ziet dat de impact wereldwijd steeds duidelijker wordt en steeds groter wordt. Kijken wat daar gaat gebeuren. Nou, er komt een blaadje aan de boom, dus we gaan altijd kijken wat er gebeurt in Oekraïne.
Dat blijven volgen. En ja, ik vind het ook wel interessant om eens kijken wat er uiteindelijk uit jouw repertage van Poiter komt, op reservisten, jongst. Dus die staat genoteerd in de agenda. Ik hou jullie op de hoogte, Peter. Ja, ik wil ook de hoete in de gaten houden. Want nu sturen ze raketten richting Israël, om het zo maar te zeggen. Maar wat als zij heel vervelend gaan doen in de Rode Zee. Dan hebben we de straat van Hoes dicht zitten.
En de Rode Zee zitten. Nou, daar gaat de wereld nog veel meer ellende van ervaren dan dat we nu doen. En daarnaast. Ik heb zelf met die blauwe beret bij Univeel rondgelopen, inmiddels al drie Indonesische VM-militairen in Libanon gesnuiveld. Dus ik ben ook wel benieuwd wat er daar verder gaat gebeuren. Veel aan de hand. Sander, morgen vertrek je weer naar Oekraïne. Ja, klopt. Hoe ziet jouw komende week eruit?
Nou, komende week is vertrek naar Oekraïne. Dan gaan we naar het oosten toe. Daar hebben we nu een paar brigades waarmee we gaan samenwerken. Zijn er een keer geweest. Om onze software uit te leggen. En nu hebben we besloten gaan we met hun testtraining doen. Dus gaan ze echt zelf vliegen. En dan gaan zij eigenlijk echt combat flights maken. Dus operationeel ermee vliegen. En dan alle feedback die we van zij krijgen.
Neem ik hem mee naar Nederland en dan vertel ik dat tegen onze engineers, onze developers. Kijken hoe we bepaalde features kunnen integreren, hoe we ons beter kunnen afstellen op het front. En daarmee zorgen dat ze eigenlijk efficiënter en effectiever kunnen handelen. Ja, zeker. Zet hem op weer, zou ik zeggen. Nogmaals, dank dat je er was.
Dit was Veldheren voor deze week. Mijn naam is Joster Groot. Als altijd hoorde je generaals buitendienst Peter van Um en Martin de Cuif. En deze week dus ook Sander met zijn verhaal. Luister ook verder via vriendvande show.nl/slash veldheren. Waar we elke week meer vragen van luisteraars beantwoorden. Deze week bijvoorbeeld de vraag van Leendert Verwij. Die schrijft ons.
Onlangs stelde Midden-Oostenkenner Koert de Buff in Buitenhof dat de NAVO met daarin Trump een toxische alliantie is geworden, en dat dit het moment is voor Europa om uit de NAVO te stappen om te voorkomen dat Europa een Wereldoorlog wordt ingezogen. Wat is de reactie van de velderen daarop? Nou, er wordt al een beetje gezucht aan tafel. Maar wil je die reactie horen? Luister dan vooral verder via vriendfandeshow.nl/slash velderen. En daar vind je dus ook.
De registratie van onze Veldherenconferentie. Volgende week. Dan zijn we er weer. Tot dan. Er staan een heleboel andere afleveringen van Veldher Historisch voor jou klaar om nu te luisteren. Tom en Marte Kruij nemen je mee naar de Nederlandse Grenbenberg tijdens de Tweede Wereldoorlog. Maar ook naar de stranden van Normandië tijdens die DIELE. Of naar de Falklandoorlog in de jaren 80 tussen de Britten en de Argentie.
Luister nu naar Veldheren Historisch exclusief bij Ponymo en krijg de eerste 30. Via Podimo.nl slash.