Herkese merhaba, yeni bir yayına hoş geldiniz. Bugün buğuz neden tam olarak 0 derecede erir? Buna sebep olan asıl şey nedir? Bunun hakkında konuşalım istiyorum. Merak etmeyin lisede uyuklayarak geçirdiğiniz biyoloji dersi gibi bir yayın olmayacak. İsterseniz hiç beklemeden buyurun yayına geçelim.
Bu arada ufak bir hatırlatma yaptığım yayınları beğeniyor ve destek olmak istiyorsanız Patreon üzerinden bana destek olabilir veya dinlediğiniz platformlardan abone olarak yeni yayınlara anında ulaşabilirsiniz. Diyelim ki çok büyük bir buz kütlesini karşınızı aldınız ve masanın üzerine koydunuz. Fakat bulunduğunuz oda sıcaklığı inanılmaz soğuk ve bir sandalye aldınız. Buzun karşısına geçtiniz. Oda sıcaklığı yaklaşık 20 derecelerde nefes alıp verdiğinizde dahil sizden böyle dumanlar çıkıyor.
Oda sıcaklığını biraz yükseltmeye karar verdiniz ardından sıcaklığı eksi 15 derece düşüyorsunuz. Fakat buz kütlesi hala olduğu gibi duruyor. Eksi 10 dereceye geliyorsunuz. Hala her şey aynı. Eksi 5 dereceye düşürüyorsunuz. Hiçbir değişim yok ve eksi 1 dereceye geliyorsunuz. Hala her şey aynı. Ardından tam olarak 0 dereceye geldiğiniz saniye buz elimeye başlıyor. Bu bir derecelik değişim buz üzerinde inanılmaz bir etki yaratmaya başlıyor. 0 derece buzun erimesi için tam olarak bir dönüm noktası.
Dönüm noktaları genellikle geçmişte alınan çok fazla aksiyonun bir araya gelip bir anda inanılmaz sonuçlar yarattığı anlardır. Bunu hayatın hemen hemen her yerinde de görebilirsiniz. Örneğin bambu ağacının kökleri ilk 5 yıl boyunca fark edilemeyecek boyutlardayken bu sürenin ardından 6 hafta içerisinde 25-26 metreye kadar çıkabiliyor. Emek harcadığınız her işin veya projeninde tıpkı bunun gibi bir kırılma noktası vardır.
Fakat işin ilk başlarında çok çalışmanıza rağmen direkt olarak bir sonuç göremezsiniz. Belki aylar geçer hala o patlama noktasına ulaşamamış olabilirsiniz. Burası yani sıfırdan kırılma noktasına kadar olan bu bölge çoğu insanın pes edip o işten vazgeçtiği noktadır. Bu aslında böyle spor yapmaya benziyor. İlk böyle spor salonuna yazıldığınızı da spor yapmaya gittiğinizde aylar geçmesi ne rağmen hala böyle gözle görülebilir sonuçlar alamamakta aslında buna oldukça benzer bir durumdur.
Kırılma noktasına ulaşabilmek çoğu zaman beklenenden daha uzun ve zahmetli olabilir. Tıpkı bu skütlesinin bir türlü erime başlamayışı gibi bu kırılma noktasıyla alakalı da hatta Plateau Flaten Potential denilen bir eğri var. Bunu tür çeleştirirsek gizli potansiyel platosu olarak isimlendirebilir sanırım. Bu evi bizde aslında şunu gösteriyor.
Biz çabas harf ettiğimizde her şey için biri bir sonu çalmayı beklerken genelle harcadığımız çabanın geri dönüşü eksponensiyel yani böyle üstel bir eğriyle artıyor. İlk başlarda çok ama çok düşük geri dönüşler alırken kırılma noktasına ulaşabilirseniz resmen bir patlama yaşanıyor. Bu ilk seşitleri yekara eğrisi gibi ilerliyor fakat kırılma noktasına gelinceye kadar bizim hedeflediğimiz ilerleyiş ile bu eğri arasında kalan bölüm hayal kırıklığı vadisi olarak atlandırılıyor.
Eğer bu eğriyi de merak ediyorsanız açıklamalar bölümüne linkini bıraktım. Bakmanızı incelemenizi tavsiye ederim. Ve yüz binlerce insan hedeflerine ulaşmak için çabalarken genellikle bu alanın içindeyken yani hayal kırıklığı vadisi alının içindeyken pes etmeyi tercih ediyor. Bu aslında bu skütlesinin olduğu sıcaklığı böyle eksi kırklardan eksi onları indirmek gibi yani 30 derece birden sıcaklığın düşmesine rağmen hala gözle görülebilir.
Hiçbir sonuç alamazken tam sıfır derecede artık o son 10 derecelik son 5 derecelik sıcaklıkları aslında yaklaşınca çok az bir mesafe kalınca hikaye tam sıfıra ulaşınca kopuyor. Bir de burada kırılma noktasına ulaşan insanların hikayeler var. Genellikle bu tarz başarılar bir gecelik veya da bir aksiyonluk başarılar gibi gösteriliyor.
Dünyanın en iyi vücut geliştiricileri de, en iyi sporcuları da, yüzücüleri de elde ettikleri başarıyı diğer insanlarla genellikle o başarıya ulaştıktan sonra paylaşmayı tercih ediyor. Daha doğrusu çoğumuz başarılı insanların ödülendirildiği anları okumayı ve takip etmeyi seviyoruz. Bununla alakalı NBA'nin en başarı takımlarından biri olan The San Antonio Sports'ın koçu Jacob Rees harika bir metodu var. Bu metodu paylaşmak istiyorum sizlerle.
Her başarısız geçen oyundan sonra soyunma odasında yer alan bir taşa bir balyoz ile vuruyor. Her seferinde de böyle ufak çat taklar oluşu bu taşın üzerinde fakat bir türlü bu taş kırılmıyor. Ve sezon sonuna geldiklerinde sadece bir darbe ile taş ortadan ikiye ayrılıyor ve oyunculara dönüp taşı sadece son darbenin kırıp kırmadığını soruyor. Soyunma odasındaki herkes mesajı ancak o taş kırıldığı zaman anlıyor. Ve Jacob Rees tüm oyunculara şunu söylüyor.
All big things come from small beginnings yani Türkçeleştirecek olursak her büyük şey küçük başlangıçlardan gelir. Umarım bugün de sizlere faydalı bilgiler sunabilmişimdir. Eğer ki bu konu hakkında da daha fazla bilgi almak isterseniz Atomic Habits James Clear'ın kitabına okumanızı tahsiye ederim. Kitabın detaylarını da sizler için açıklamalar bölümüne bırakıyorum. En kısal sürede başka yiğinlerde görüşmek üzere. Kendinize çok iyi bakın hoşça kalın.