Batıyı batı yapan değerler ve yozlaşma

'Batı' olmak istemeyen, 'batı' olmaktan utanan, sıkılan, böyle anılmak istemeyen bir Batı realitesiyle karşı karşıyaydık son on yıllardır.

Batıyı batı yapan değerler, on dokuzuncu yüzyılda 'batı'dan anladığımızla bugünkü Batı arasındaki farkı anlatması açısından önemli.

Yunan-Roma-Hristiyan kültürlerinden oluşan üç saç ayaklı ve dördü pagan üçü judeo-hristiyan yedi erdemli bir oluşumdan bahsedebiliriz Batı'nın değerleri derken. Bu da bize İngiliz aristokrasisi ve Fransız kral saraylarından burjuvaya doğru akan, bir burjuva devrimine doğru giden yolu çiziyor. Bu burjuva kültürünün oluşturduğu bir zenginlik var: Bundan 250 sene önce dünya genelinde herkes günlük 2-3 dolarlık bir hayat standardına sahipti. Bu da bir cappucino fiyatı etmiyor bugün Starbucks'ta.

Özellikle yirminci yüzyılın ikinci yarısından sonra burjuva kültürünün yedi erdemini tamamen silip "burjuva=greed" yani aç gözlülük şeklindeki bir değerlendirme çok sevildi.

İşler iyiyken, hava güneşliyken özgürlükçü olmak, demokrat olmak, liberal olmak rahattı. Ama artık o nokta geçildi.

"Mülkiyet dokunulmaz değilmiş, gayette dokunulabilirmiş, sadece yanlış tarafta olmaya dikkat edeceksin" şeklinde politize edilmesi, o erdemler silsilesini oluşturan değerlere tamamen ihanet anlamına geliyor. 

Batının vazgeçtiği değerleri Türkiye'de savunmak.

Devletlerin elinde insanların, bireylerin, toplumların ölçüsü ancak inşaatçının elindeki malzeme kadardır. Devlet bunu istediği gibi kesip biçer, istediği gibi yerleştirir, uymazsa kırar, uymazsa kesip biçer.

Ekonomik zenginliğin devam etmesine dair elimizde bir garanti, bir ekonomik kanun yok. Oluşturulmuş zenginliğin hırpalanması ve yok edilmesi daha hızlı oluyor. Tekrar fakirlik dünyanın her tarafında mümkün. Sefalet ve açlığa da evrilebilir dünya.

[Kayıt tarihi: 19 Mart 2022]

Güncellemelerden haberdar olmak ve daha fazlası (bölüm notları, soru ve yorumlarınız) için: tersaci.substack.com Twitter: @trscbrs Youtube: youtube.com/tersacidan