Wandelend aan het strand - podcast episode cover

Wandelend aan het strand

Sep 06, 20243 min
--:--
--:--
Download Metacast podcast app
Listen to this episode in Metacast mobile app
Don't just listen to podcasts. Learn from them with transcripts, summaries, and chapters for every episode. Skim, search, and bookmark insights. Learn more

Episode description

Wandelend aan het strand De zee met haar eeuwig komen Het strand volkomen kalm en wijds Voeten bewegen zich door het natte zand Afdrukken worden zichtbaar Ogen luisteren naar de branding Zichtbaar verstild trekt het water zich terug Geraas van de schelpen waaruit het leven is ontvloden De golven proberen het keer op keer Het licht van de zon reflecteert in oprijzende golven De wind mengt zich even in het spel Een wolk bedekt de zon Een zilveren lijn wordt zichtbaar Voetstappen langs de waterlijn Vertrappen de lege omhulsels Een schelpenpad wordt zichtbaar Jezus komt langzaam maar zeker aangelopen Het strand is leeg en lijkt verlaten Geluiden komen op mij af gesneld Zijn aanwezigheid vult de ruimte Door hem alleen word ik gekoesterd De zon de wind en de zee Het water de schelpen Het geluid en het licht Vermengen zich Om mij heen aanwezigheid Gedachten en dromen Verstomd is de herrie De stilte heerst Een melodie komt dichterbij Ontastbaar ongrijpbaar Niet te horen of te zien Ik ken die melodie Ogen betraand kijk ik in het rond Zwevende bollen vol inhoud Geven hun betekenis door Stilte wordt zichtbaar Een ritme klopt aan Een hand beweegt langs de snaren Parallelle klanken omgeven mij Onmogelijk bijeen te vergaren Langzaam vlieden mijn gedachten heen Omgeven door een uitnodigend licht Ben ik voor mijn Heer gezwicht Zijn gedachten ontmoeten mij van binnenuit Vanuit mijn innerlijk overmeestert Sta ik daar bij de scheiding van water en land Een voetafdruk verdwijnt heel langzaam In het opgedroogde zand Schelpen meegevoerd door het eindeloze water Meeuwen zweven bewegingloos boven de vloedlijn Een gasnevel breidt zich uit in het heelal En Jezus kijkt me aan In zijn ogen het schijnsel van sterren en planeten In zijn ogen een oneindige liefdevol weten Het lijden van elk mens lijkt in Hem uitgegoten Wijd uitgestrekt houdt hij zijn armen In mijn hart een brandend verlangen De wind speelt met mijn haren Ik strek me naar hem uit In het vuur lijkt een roos krachten te vergaren De stilte wordt dieper en dieper De golven verstillen De wind noemt toe Zijn stem lijkt me de hemel in te tillen Gevoed met brood en wijn Levend in twee werelden Het vuur verteert mijn dromen Zo ben ik thuis gekomen @2004-02-27 Joop vd Elst
For the best experience, listen in Metacast app for iOS or Android