Vrede

Een zachte regen valt gestaag op het blaad’rendak Van blad tot blad, van tak tot tak Tik takkend de tak tikkend De tokkelende noten van een banjospel De eeuwige waarde van de ziel wordt verzwegen Intellectueel genot zwelgt dwaasheid op Wetenschap de banier der imbecielen Bloy, politiek nooit correct, dacht aan ’s Heeren wegen Een kunstmatig probleem, het leven zonder God Mits het gevolg van een weldoordachte keuze De erfenis der eeuwen het doden van onschuldig leven Da’s kwalitatief hoogstaand, humanitair, de moderne leuze In disharmonie de chaos gearrangeerd In vrede levend als utopie Van een nieuwe wereldorde Door humanisten aan ons geleerd Christenen lopen gehoorzaam in de pas Voor wereldvrede en een nieuwe wereldorde Jezus kwam geen vrede brengen Maar verdeeldheid in het mensenras Geen orde scheppend in de chaos Maar mensenharten vernieuwend Aan Hem bindend in liefde Dan barst de vrede echt pas los @2004-02-27 joop van der elst