Licht

Zomaar wat gedachten: Licht Levend licht in nevelen gehuld Tastend naar een hand Wetend dat hij er is Geloof ik Voortgeduwd wordt ik de richting door hem bepaald zelf een snelle stap gezet gelovig ben ik verdwaald hij zet een nieuwe richting uit soms over moeilijk begaanbare paden zelfs via een afgedwaalde weg laat hij zijn licht daar stralen in nevelen gehuld zijn mijn gedachten parken met mistige bomen die rustig staan te wachten of hij ook langs zou komen hoofdschuddend omlaag vallend kalende takken verwachtingsvolle ogen tastende handen naar omhoog tegen het hart gedrukt vol leven een storm steekt ongemerkt op geluiden komen tot rust meegenomen op de wijs van de wind een windvlaag verwaait het hoofdschudden kalende takken zijn nu echt kaal dan valt het bos nadenkend stil een onmerkbare stap gezet @2004-05-04 Joop vd Elst