Meg minnist - Edmund Joensen (6:7)

Við hvalastøðini i við Áir broyttist náttúran í Sundalagnum. Eitt var, at hvalabátarnir komu hagar við fonginum, annað var, at her tók seg eisini upp eitt fjølbroytt fuglalív. Tá seinasta sólarmyrking var, vóru Edmund og ein vinmaður við línu í Sundinum. Teir vildu vita, hvørja ávirkan tað hevði á fiskin, ta løtuna, ið myrkt var. Edmund er fjórði oyrarmaður, sum var Føroya løgmaöður. Tveir vóru í 1600-talinum og ein í 1700-talinum. Edmund býr beint við brúnna um Streymin. Hann heldur, at brúgvin hevur havt stóran týdning har á leiðini. Menning er í teimum størru bygdunum og fólk leita eisini hagar at seta seg i búgv.