(On)veiligheid van vrouwen. Eindelijk regering in Brussel? En chaos bij Anderlecht

Vind je favoriete podcast op VRT Max. Ik gooit gewoon even op tafel, de hele Zoenos versus paardschools discussie. Die onveiligheid. Wat bedoel jij van veel? Dat doen exact wat ik zeg. Wij vrouwen, als wij over straat lopen, moeten we nadenken. Wij zijn overal onveilig. We hebben femiciden. Vrouwen worden vermoord door hun ex-man of hun eigen man? Ik heb nog niet berichten gegeven over fragmenten in de asper. Maar hoe zorg je ervoor dat vrouwen zich veiliger voelen?

Schot in de zaak. Wat de vorming van een Brusselse regio? Ja, maar Anders stelt wel verschillende voorwaarden. En normaal gezien kunnen de formatiebesprekingen nu beginnen met MR, Les Engagers, PS en Groen vooruit Anders en CDNV. Maar is er echt hoop? Is er nu eindelijk echt een nieuwe Brusselse regering in de maand? Voetbalclub Anderlecht heeft technisch directeur Olivier Renaard ontslagen. Het maakt de crisis bij Anderlecht compleet. En wat is er aan de hand bij Anderlecht?

...het hier hopelijk niet gezegd worden, want ik ga alvast... the best tool of the dream. En dat in 15 uur. Mijn naam is Lonne van Erp.

Je kon er de afgelopen dagen niet naast kijken. De discussie tussen presentator Bart Schols en de Nederlandse comediëne Sundos El Amadi in de afspraak vorige week. Hoeveel vrouwen? We komen er op een avond in Vlaanderen buiten. Maar wacht even, gaan wij nu een discussie volgen over vrouwenveiligheid? En jij bent een man? Ja, maar daar heb jij les. Het fragment werd massaal bekeken en gedeeld op sociale media. Vooral door vrouwen. Feit is, als ik naar buiten loop als vrouw.

Dat is gewoon zo. Wat Sundos zegt is voor heel wat vrouwen dus herkenbaar. Want ook ik voel mij niet altijd veilig op straat. En ook ik loop s'nachts wel eens met een sleutelbos tussen mijn vingers geklemd. We weten uit allerlei onderzoeken dat er inderdaad wel redenen zijn waarom vrouwen zich onveilig voelen.

In de publieke ruimte, maar vaak ook zijn ze ook de facto onveilig thuis. Dit is Lisbeth Stevens. Adjunct directeur van het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen. En wij werken heel vaak rond geweld op. Zo'n onveiligheidsgevoel komt enerzijds voort uit de ervaringen die mensen hebben. Waardoor ze natuurlijk nog meer schrik krijgen nadat ze alles iets meegemaakt hebben. En soms komt het gewone ook voort uit onze cultuur.

Alleen als je maar eens nadenkt over hoeveel vrouwen er gedood worden in politieseries waar wij allemaal naar kijken of in thrillers, er worden veel meer vrouwenslachtoffers. Dan mannen? Wel, dat wil zeggen dat er ook in onze cultuur iets zit die slachtofferschap heel makkelijk met vrouwen verbindt. Dat is natuurlijk heel erg angstaanjagend. Ja, angstaanjagend, maar hoe pakken we dit probleem dan aan?

Hoe zorgen we ervoor dat vrouwen zich veiliger kunnen gaan voelen? Volgens Lisbeth begint dat bij het aanpakken van de openbare ruimte. Dat gaat bijvoorbeeld over meer verlichting of makkelijker manieren om bijvoorbeeld een parkeergarage te kunnen verlaten. Meer toezicht, al dan niet met camera's. Het is niet omdat we bijvoorbeeld weten dat ruimtes die beter verlicht zijn.

Zijn veiliger aanvoelen, dat dat dan betekent dat er ook geen enkele discussie is: over of dat we dan de hele nacht overal lichten moeten laten branden op straat. Dus we gaan hierover blijven discussiëren. Maar het is goed dat we dat we beter weten. Wat helpt om mensen op straat zich veilig te laten voelen. En er zijn nog andere oplossingen mogelijk. België heeft al een tijdje een seksismewet.

Maar we zien dat het eigenlijk nog wel wat beter kan op het vlak van naleving en opvolging van die wetgeving. Op dit ogenblik is het zo dat je als je je schuldig maakt aan seksisme op straat, Dat je dan een geld boete of een gevangenis eraf riskeert, maar in de praktijk worden die bijna nooit opgelegd. Dus waar we daar denk ik absoluut moeten op inzetten, is op betere alternatieve sancties.

En in het nieuwe strafwetboek zal dat ook mogelijk worden. Je moet kunnen leertrajecten aanbieden, je moet werkstraffen aanbieden, die specifiek op maat van deze problematiek gemaakt zijn. Maar heeft het ook niet te maken met de mindset van sommige mannen? Opvoedingen.

Onderzoeken ook dat ook al wat oudere mannen zich hier best nog wel eens schuldig durven maken. Dus ook daar moeten we op inzetten. En dat is ook de eerste groep waar we moeten op inzetten, namelijk diegene die potentieel dader zouden kunnen zijn van dit soort grensoverschrijdingen. En daarnaast denk ik, en ook dat is een evolutie die al wel een tijdje bezig is.

Moeten we inzetten op omstaandertraining, zodat de last om te reageren als er op straat iets onaangenaams gebeurt, niet alleen maar op de schouders van het doelwit van dat vervelende gedrag ligt. Maar dat ook omstaanders bijvoorbeeld. Vrienden van de daderen kunnen reageren omdat de zaak veel makkelijker ontmijndt. En dat het veel makkelijker wordt dan om ervoor te zorgen dat die situatie niet verder. En tenslotte is het natuurlijk ook wel slim om als potentieel doelwit...

ein paar Möglichkeiten in deinem Kopf zu haben, wie du dir dafür kannst, dass du dir veilig bist. Das geht dann beispielsweise über zu sprechen mit Freunden, dass du dir zusammen nach Hause gehst, dass du dir ein Augen in Seil hältst als jemand, was zu viel gedrungen ist. Oké, maar al die oplossingen zijn niet nieuw hè. Ze zijn al zo vaak voorgesteld.

En toch lijkt er weinig schot in de zaak te komen. Waarom is het zo moeilijk? Wel omdat het een heel complex probleem is. En we moeten natuurlijk ook zorgen dat het hoog op de politieke agenda blijft staan. Want het zijn onze politici die het beleid maken. En dus in die zin vind ik het eigenlijk zeer goed dat we twee met z'n allen hoog op de maatschappelijke agenda gaan.

We moeten het nog eens hebben over Brussel. Ja, je bent het wellicht beugehoord, ik eigenlijk ook, maar er is sinds de verkiezingen nog altijd geen nieuwe regering. De teller staat er ondertussen op 610 dagen. En dat leidde het afgelopen anderhalf jaar tot veel boos.

En frustratie. Neem uw verantwoordelijkheid, beste politiekers. Skandaleus en dramatiek. Wij als burgers verwachten een minimum niveau van de politiek. Momenteel wordt dat niet gehaald. Iedereen wijst naar elkaar. Niemand neemt verantwoordelijkheid op. Wij verdienen massas beter. Maar ik heb goed nieuws voor de Boze Brusselaars, want sinds afgelopen weekend lijkt er nu toch wat te bewegen.

Ja, dus de MR, de grootste partij in Brussel met voorzitter Georges-Louis Boucher, doet de nieuwe poging en heeft eigenlijk zeven partijen uitgenodigd. Langs Franstalige kant zijn dat zijn eigen partij, de MR. Maar ook de PS en Les Engagés. En langs de Nederlandstalige kant zijn dat er vier. Groen, anders, vooruit. En CRMV. Dat is mijn collega Benedict Koesement. Als politiek journalist en als Brusselaar volgt ze het hele proces op de voet.

Je had eigenlijk twee grote knopen de voorbije maanden. Er was een grote ruzie tussen PS en MR, de twee grootste partijen. En bij de vorige pogingen was er telkens geen Nederlandstalige meerderheid. En met deze constructie lijken die twee grote knopen nu wel ontward. Ja, ik moet zeggen, ik heb binnendikt in die 610 dagen nog nooit zo optimistisch gehoord.

Echt iets mogelijk is dat dit misschien effectief kan leiden tot een regering in Brussel. Er zijn heel veel pogingen geweest de voorbije meer dan 600 dagen. Iedereen bleef altijd maar terugvallen op diezelfde vetus. Maar er zijn natuurlijk ook geen honderd verschillende opties om een meerderheid te zoeken. Dus dat is een piste die eigenlijk al ewandeld is, die toen op niets is uitgedraagd. Maar die nu misschien wel kan werken, wie weet. Ja, wat is er nu anders dan, dan toen?

Toen wou CDNV daar eigenlijk niet aan meedoen. Ze zeiden van wij niet in die regering stappen als kleinste partij, zonder de zekerheid te hebben dat we echt dingen kunnen veranderen. Ook anders was daar niet voor te vinden, omdat ze zeiden, wij willen echt NVA niet lossen. Wij willen absoluut die partij van de premier en van de Vlaams minister-president erbij. Maar ondertussen is het al zo lang dat het vastloopt. Heb je toch wel.

Die druk van organisaties, van mensen, van burgers. Er was ook meer en meer een vrees dat je terecht zou komen in een situatie met een regering lopende zaken tot aan de volging. Tot 2029. Maar dat is natuurlijk een regering die heel weinig kan doen, die niet die grote hervormingen kan doen die echt wel nodig zijn in Brussel.

En ja, je voelt dat alle partijen daar een beetje de tanden hebben op stuk gebeten, op hoe kunnen we hier ooit uitgeraken. En ja, dat die druk zodanig groot is geworden, denk ik, dat er nu toch een aantal veto's zijn gevallen. En die zeven partijen gaan nu ook gewoon samen aan tafel, gaan onderhandelen nu. Ja, en dan moet het echte werk beginnen, natuurlijk. Want anders heeft gezegd.

Wij willen mee in die constructie stappen, maar een van de voorwaarden is een begrotingsevenwicht tegen 2029. Je moet weten, Brussel had vorig jaar een tekort van een goede 1 miljard. Maar dat moet dus helemaal weggewerkt worden. Dat wil zeggen dat er heel veel moeilijke keuzes gemaakt moeten worden. Een paar bekende dossiers zijn bijvoorbeeld Metro Lijn 3, een dossier waar al heel veel kosten zijn in gemaakt.

En de kans is heel groot dat dat project bijvoorbeeld helemaal komt stil te liggen. Je hebt ook kanaal, dat nieuwe grote museum. Kosten voor tuin. Ook daar zal wellicht op beknibbeld worden. Maar je ziet dat er heel veel moeilijke keuzes moeten gemaakt worden. Ja, als ik het zo hoor, er zitten dus nog wel wat pittige inhoudelijke discussies. aan te komen. Dus het kan ook nog gewoon mislopen.

Ja, het kan nog altijd mislopen. Je hebt bijvoorbeeld Groenlangs-Nederland-Talige kant, de grootste partij, ziet natuurlijk de dingen helemaal anders dan de Liberalen van MR en anders. Dus dat zou wel eens nog kunnen botsen. Maar ik denk het is de voorbije 600 dagen zo'n groot fiasco geweest.

Dat het mij onmogelijk lijkt dat iemand er nu toch nog weer finaal de stekker zou uittrekken. Dus er zullen discussies zijn, uiteraard. Maar ik denk dat we nu wel eindelijk op weg zijn naar een nieuwe Brusselse regering. Oké, durf je daar geld op in zetten? Niet te veel in elk geval.

Devoetbalclub Anderlecht verloor gisteren bij Genk. Als ik de commentator zo hoor, dan was het echt geen match om trots op te zijn. Echt waar. Het is beneden alle pijl. Het is allemaal veel te weinig gebleken. Het ziet er niet goed uit. Waar gaat het eindigen voor Ander? Tweedeel, het is over en oud voor Amber. Anderlecht doet het al een tijdje ronduit slecht. En dan was er vandaag ook nog dit nieuws. Het is crisis bij Anderlecht.

De voetbalclub Anderlecht heeft technisch directeur Olivier Renard ontslagen. En ook interimcoach Edward stil vertrekt bij de club. In september vorig jaar. En in november kwam er een... Michael Verschuren. Begin deze maand werd coach Besniek Haazie nog ontslagen. En daarna vertrok ook zijn assistent Luca Biglia. Iedereen lijkt te gaan lopen. Wat is er daar in godsnaam aan de hand? Ja, het doet wel pijn. Zeker met

Met mijn onderlecht verleden. Vans herkennen misschien de stem van Club Icoon Olivier de Schacht. Eerst wil ik van hem weten waarom de technisch directeur vandaag ontslagen is. Eerst en vooral om de resultaten tegenvallen. Dat is nog altijd het belangrijkste. En dan gaat men ook een beetje verder analyseren waarom ze vallen de resultaten tegen. En dan kijkt men naar het transferbeleid.

En daar is hij verantwoordelijk voor. Er is heel middelmatige transvers gedaan. Ook heel veel mensen gaan halen. Ook een paar voltreffers. Ik denk over Dolberg, Simic en Angulo. 50 miljoen geïncasseerd. Maar oké, de prochters willen op het einde van de rekening wel dat hun ploeg wint. En dat is niet meer gebeurd sinds half december. Maar ik kan wel spreken van een grote crisis op Anderlecht.

Ik dacht dat Anderlecht een van de grote clubs was in ons land. Als voetbaldummy associeer ik Anderlecht eigenlijk nog altijd met succes. Maar blijkbaar is dat eerder iets van het verleden. Gillet, hij scoort. En onderleg is kampioen. Nu is het al tien jaar zoeken naar een prijs. Vorig jaar hebben ze nog een kans gehad. Ze hebben een bekerfinale gespeeld, verloren van Cluebe. Ik denk drie jaar geleden.

Onder Riemer, voor de laatste speeldag, als ze winnen tegen Club Brugge konden ze kampioens spelen en ze ook die kans laten leggen. Dan wil ik mij ook nog een moment met de compagnie, ook een bekerfinale verloren tegen Agent. Dus ze hebben wel wat momenten gehad dat ze toch een prijs konden pakken en er gaat heel veel moeten gebeuren. Er is ook een nieuwe voorzitter twee maanden geleden gekomen.

Het zal ook pijn in het hart zijn dat we veel veranderingen moeten doen, want Michael Verschuur staat garant voor continuïteit. Dat is iets waar hij niet van houdt, al die veranderingen. Volgens Olivier gaat het dus al tien jaar niet zo goed met de club. En dat is opvallend, want tien jaar geleden gebeurde er ook dit: Mark Koeken.

Wordt de nieuwe eigenaar van Anderrecht? En dat is toch wel een verrassing van formaat. Ja, we gaan niet ontkennen dat er daar heel veel mislopen is tijdens de transacties. Ik denk dat de Marke Koeken de vroeg meegenomen heeft, technisch directeur geweest van Club Roger, ook van Oostende. Heel veel slechte transvers zijn gebeurd zijn tijdens de overramen. Spelers van Korterijk, Spelers van Oestende met nul meerwaarde voor de ploeg.

De laatste titel van 2017 was onder Waler en 2018 was de overname dat er daar heel veel dingen voortgelopen zijn. Met spelers, met transvers, met inkomende en uitgaande transvers. En het is een altijd zoekende. Ja, Anderleg Champignon zit er precies ook dit jaar niet echt in. Hoe het kunnen oplossen? Eerste moeten Maa hem een verschuur een beetje tijd geven. Een goede technisch directeur zoeken met heel veel connecties, die goed transvers kan brengen naar dit anderleg.

En dan moet men op zoek gaan naar continuïteit. Een trainer op lange adem die er terug een ploeg kan van maken met de winnaars mentaliteit. En samen in combinatie met een goede technisch directeur. Ik heb geen idee wie momenteel zou moeten komen van treinen. Alle goede trainers zijn bezet. Alle Belgische trainers die de ploeg kennen, de DNA van ander legt of de competitie goed kennen, zijn ook allemaal bezet.

Of niet beschikbaar. Dus dan gaan wij weer moeten zoeken naar een buitenlander die de competitie niet kent, die aanleg niet kent, dat vind ik altijd een risico. Dit seizoen is het waarschijnlijk al verloren. Es wird ein wichtiges Sommer für Michael Verschuhen, um die richtigen Menschen an Bord zu kriegen und die richtigen Lösungen zu nehmen. Je kruip ik opnieuw in je oren.