¶ Intro / Opening
Ken jij buiten bereik van kinderen? En elke.
Wij maken een podcast met echte verhalen over het ouderschap.
Het verschil is, mijn kinderen staan op en die kiezen voor geweldigheid.
Weet je wat het probleem is met Smart School? Dat het bestaat.
Ik moet meer voorrang van rechts beginnen.
🎵 Music
Kendra, en podcast.
Ouderschap en zonder advies.
De cijfer ongeluk.
Nu in je favoriete podcast-app.
🎵 Music
¶ Jeugd Onder Talibanbewind
Welkom bij aflevering 441 van Echtgebeurt, de podcast waarin mensen hun eigen waargebeurde verhalen vertellen. Deze week een bijzondere aflevering met drie korte verhalen die in september werden vergelijkt. Voor nieuwe Nederlanders. Het eerste verhaal is van
🔊 Applause
Door die slechte economie en Christen en Krim. There was also almost the same age as four or five girls. So I was happy that I had the most prestigious. Nou, ik was een soort magneet. Want zij komen aan mij vragen, hoe is dit, wat is dat enzo. Ja, dat was de hoogte van puberteit ook. En op die tijd had ik een beetje baard. En baard hier links rechts gegroeid.
Want voor talen mochten we niet ons paard gingen, maar ik voelde me onzeker, dus ik ging even knippen. Zou een beetje net er oud zien voor mijn gevoel. Ja, ik ging naar de school die dag en mijn klas zei, wat heb je gedaan? Ik. Ja, kijk naar je waarde. Ik heb een beetje geknipt, maar niks aan de hand. Ja, toen was ik opgeroepen bij de hoofdmeester en.
hoofdmeesters, kamer met alle andere docenten. Ik zei, wat heb ik gedaan? Ik zei, niks. Ja, je hebt je baard geknipt en dat mocht niet. Ja, maar ik zei, een beetje geknipt, want het zit niet netjes aan doen. Het zit niet netjes aan. Kom hier, hij zei. Ja, hij ging een paar keer op mij hard geslaan met een liniaal. Toen was ik echt geschrokken. Ja, wat gebeurt, waarom? Ik dacht, oké, nou, ik ben klaar. Maar dat was niet genoeg.
En hij ging iets schreven, een papiertje, en ik moest van de school uit. Wat moet ik doen? Moet je naar het hoofdkantoor van de Taliban gaan, onderwijs. Es war eine schwierige Reise daartoe. Ich ging mich mit meinem Bruder holen, von seinem Berg. Und er hat gesagt, was habe ich getan?
Ich zei, ja, ich hab mein Bauch geknippt und ich bin halt gestraft, aber dann muss ich durch. Ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei, ja, ich zei,
And we went to find the place and we said, okay, what's the problem? I said, I'm a bit apart from this paper. En nog moesten ze mij met een zweep. Die is gemaakt van banden van auto. Die is echt bekend met taliban. Dus gingen ze ook mijn voeten gaan slaan. Ik had naar mijn gevoel echt leuk geweest.
¶ Culturele Misverstanden en Zelfontdekking
van Chamshit Rahimi. De volgende verteller is Yachya Natour.
Mijn verhaal is een beetje anders. Ik kom uit Palestina. Ik kom uit een kleine staat waar iedereen in elkaar. Als je iets doet, iedereen gaat weten. Maar mijn omgeving is een beetje meer internationeel. Ik wilkom altijd buitenlanders die voor vrijwilligerswerk om te doen en zo. En van mijn netwerk, ik heb een goede vriend dat heet Adam. Adam had mij hem gebeld en hij zegt: Jach, er is een storytelling oefening, workshop voor 26 dagen in Betlechem, een andere stad.
Ik zag het doe graag mee. En toen ging ik naar Betlahem. En daar heb ik de eerste Nederlanders ontmoet, was Arjen. Arjen was gay. En moet ik zeggen dat op die leeftijd, op die leven, op die
Yeah
Ja, op die moment, mijn Engels was echt pas. Met basis bedoel ik echt basis. Iedereen dat wordt genodigd voor deze workshop, was of internationael, uit Europa of uit. Of ze hebben Engels gestudeerd. Dus separate, geweldig Engels. Behalve. En ik ken de woord gay nog niet in het Engels, maar wel in Arabisch. En in de oefening was ook iemand dat heet Vaad, Vaad Dekbeer. Hij is een Marokkaans-Nederlands. Hij won in New West hier in Amsterdam.
En hij weet beter wat is mijn afkomst, wat is mijn achtergrond. En dan op de tweede dag, de derde dag. Arjen heeft nog geen vol aantaal dat hij mag die workshop beginnen. En hij heeft mij uitnodigd en hij heeft nog meer mensen nodig, ongeveer 20 mensen. Dan heb ik gezegd, oké, het laste ding om te doen is... Mensen uit Europa toe uitnodigen. Dus hij begint te bellen zijn netwerk in Europa. En toevallig is iedereen dat hij heb gebeld, was ook gay.
We waren in een soort hotel. Iedereen heeft een kamer genoten, behalve ik, want de aantal was in totaal 21. En we weten dat morgen gaan we echt beginnen met de oefening en komt nog één gas. En komt voor een maan en hij zegt tegen mij: Ja, heb jij een kamergenoot? Ik zeg nee. Hij vraagt, wil je een kamergenot hebben? Ik zeg: Ja, graag. Kom je mee? Je zegt nee, ik snork. Ik breng iemand anders.
Ik zeg je oké, wie is het? Hij zegt: heb jij een probleem als je kamergenoot in vrouw is? Ik zeg helemaal niet. Pringt twee vrouwen, ik slap op de vloer, ik slaap tussen zijn. Mag niet uit. Je zegt, ja behave, doe normaal. Morgen komt een dame en moet je een gentleman doen en laat haar de kamer zien. En people like. En alles wat wordt gesproken is in het Engels. Volgende dag komt die dame en ze haalt hard mijn hand en zegt: Hallo, ik ben Sofie, ik ben 25 jaar en ik ben Lesbian.
Het is een echte verhaal. And ik zag tegen haar, Hi, I am Yachia, I am from Palestine and I am twenty-three years old and I am Palestinian. In de nacht.
Yeah.
Vraag ik Sofie. Ik kon niet goed slapen, want wat is dit land dat je komt uit van dan? Lesbien, Lespo, Lesbina, Lasabi, Google helpt niet. En dan ik vraag haar, hé Sofie? op deze moment begrijpt zij wel dat ik spreek geen Engels Say this too, say out my hand, and say Liviah yeah. Me, I'm a lesbian, that means I only like girls.
Yeah, yeah.
Volgende dag moeten we met de echte oefening beginnen. En dan vooruit komt met deze spel. Vooruit komt met deze spel. We zijn in een grote plaza met speakers en microphones en muziek en veel stoelen, veel mensen. En mensen in de hotel ook was er net een bos met vijf Duitse vrijwilligers net gekomen. En je kwam met deze spel. Ik geef de microfoon aan iedereen. En in 10 seconden moet je over jezelf vertellen zonder stoppen. Je mag niet zeggen. Als je dat doet, ga je nog een keer beginnen.
En ik was jong, ik ben nog jong, ik was jong, ik was enthousiast, ik was echt excited, en dan laten beginnen met dit ring. Jongen, ga door! En ik wil de tijd echt goed gebruiken. Hallo allemaal, ik ben Jachja, ik ben 23 en ik ben Despier. Op deze moment stelt. Ik blijf zo met de microfoon op mijn schouder.
Boop boop boop boop boop boop
WTF is gay? Nee zegt dat je andere mannen leuk als mij. Ik zeg: nee, nee, nee, nee man. Ik vind andere dames leuk als Sofie. Sofie was, op die geel, dat heb je geel, dat ik zeg. Ik ben lesbien. Wat is die mannenlijke stem dat zegt ik ben lesbien? Nieuwe gender is het? Of wat? En dan daarna... Sofie heeft een kamerverander gevraagd.
Yeah.
Υπότιτλοι AUTHORWAVE En ik zeg, laat een groep foto maken. Ja ja, maak ja de foto, lesbien. Ik houd de camera en mijn engels is echt slecht hè. Iedereen zegt Jees, Jeez, Jeze. Ja, jij bent in Palestina, bij eet hoe moest hier. En ik zeg: iedereen zegt.
¶ Oorlog, Verlies en Nieuwe Roeping
Dat was Yachya Matour. Het derde en laatste verhaal wordt verteld door Ahmed Azus.
Ik was een medisch laborant in de tweede grootste stad in Libië. En ik kom uit een groot gezien: vijf broers en drie zussen. Ik had een fantastische leven toen. Ik had een hele sterke band met een van mijn broers. Dat was Atef. Het was acht jaar verschil en hij was jonger dan ik. Tijdens de oorlog heb ik ook gewerkt als medisch laborant in een klein ziekenhuis. Maar door de omstandigheden. Elke keer een van het medische team vermoord is of vermist.
Bin ik gedwongen om ook andere dingen te doen. En moest ik ook in de verblijf werken. En op één dag hadden oproep dat we moesten naar een andere locatie. Om heel veel mensen te helpen, te behandelen. En ik was daar, ik hoorde een ambulance. En ik hoorde een stem. En ik herkende de stem. Maar ik wilde het echt niet geloven. Dus ik rende zo snel naar de auto. Ik opende de deur en. Dat was mijn brorate. Ik heb hem naar binnen gebracht. Ik heb zijn handen vast.
En hij kijkt aan mij. En ik wist niet of hij mij herkende door zijn pijn en wonden. But he was in a lot of pain. Het was een heel moeilijk gevoel toen. Het is ook moeilijk om te uitleggen. Maar ik was heel blij dat ik bij hem was in zijn laatste momenten. Deep down wil je eigenlijk alles doen om jouw broer te helpen of vrienden. Maar soms weet je wel, dat kan echt niet. Ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, Ik besefte gewoon twee dingen. Dat altijd is er niet meer. Nick Meares.
Maar ook, ik wist wel wat ik eigenlijk wilde. En ik heb in de verlegging tijdens de oorlog heel veel gedaan. Dat was zonder diploma. Maar ik heb heel veel geleerd. Want je bent echt heel dicht bij de mensen. En dan hoor je hun laatste verhaal. Hun laatste winsen, maar je bent ook dicht bij hun. En dat geeft me altijd heel warm en goed gevoel. En daarom werk ik nu en studeer ik ook als verpleegkundige.
🎵 Music
¶ Afsluiting en Oproep aan Luisteraars
En met dat verhaal van Amet Azus eindigt deze compilatie van verhalen uit de verhalenworkshop die we op 30 september 2023 in het Amsterdams Marionettentheater organiseerden in samenwerking met Els. Streefkerk van Vertel eens, een online taalcafé voor nieuwkomers met een vluchtachtergrond. Hou jij nou zelf van taal, van mensen en van andere culturen? Vertelens is nog op zoek naar nieuwe gesprekleiders, overal in Nederland, die zelf een vertellens willen beginnen en willen praten met nieuwkomers.
Meer informatie vind je op www.verteles.nl. www.vertellus.nl dus. Tijdens onze verhalenworkshop begeleiden we tien vertellers bij het vormgeven van hun verhaal en s'avonds vertelden zij de verhalen voor publiek. Vergelijkbare workshops organiseerden we in het afgelopen jaar voor jongeren, dat wil zeggen vertellers tussen de 16 en 21 jaar.
Dat we dit soort extra verhalenbijeenkomsten kunnen initiëren naast onze reguliere middagen in Comedy Club Toomer is mede te danken aan onze donateurs, de vrienden van de show, die maandelijks ten minste 2,50 euro aan echt gebeurt doneren. Wil jij ons ook steunen? Geef je dan als donateur op via www.vriendvandeshow.nl.
gebeurt.
De redactie van Echt Gebeurt bestaat uit Mika Wertheim, Paulien Kornedesen, Arianne Hins, Tom van Roojen en mijzelf Renette Kwakkbos. Directie Hanna Ebbingen, geluidstechniek, Willem Voice, podcast Gijsbert van der Walm. Dit was aflevering 441. Bedankt voor het luisteren en vergeet niet, I'm a Lesb.
🎵 Music
Yoji, als je niet meer weet wat je met je leven moet en je bent een vat vol problemen en er is niemand met wie je kunt praten. Dat kan je met ons praten zien.
Wij zijn Avelies en wij hebben een podcast en die heet Avelies Lossen het wel weer op. We lossen problemen.
Elke zaterdag, dat is fijn hè. Ga maar eens eventjes luisteren.