¶ Ja, met mij gaat het ook goed. Ik heb alleen een beetje spierpijn in mijn benen, want ik heb afgelopen weekend de halve marathon gelopen van Utrecht. En dat voel ik nu nog in mijn benen.
Ja, met mij gaat het ook goed. Ik heb alleen een beetje spierpijn in mijn benen. Want ik heb afgelopen weekend halver marathon gelopen van Utrecht. En dat voel ik nu nog in mijn benen.
¶ Wauw, hoeveel kilometer was de marathon?
Wow, how far a kilometer was the marathon?
¶ Ja, de hele marathon is dus 42, nog wat... , 2 volgens mij. Maar ik heb de halve gedaan, dat vond ik wel genoeg. En dat was 21,1 kilometer, dus best wel een flinke afstand.
Ja, de hele marathon is dus 42, nog wat,2 volgens mij. Maar ik heb de halve gedaan. Dat vond ik wel genoeg. En dat was 21,1 kilometer. Dus best wel een flinke afstand.
¶ Hoe heb je besloten aan de marathon mee te doen?
Hoe heb je besloten aan de marathon mee te doen? Ja, ik vind hardlopen wel leuk. Ik zat vroeger ook op atletiek. En had al bij andere hardloopvenementen meegedaan. En ik had afgelopen jaar ook de halve marathon in Utrecht gerend. Alleen toen zonder training. En toen vond ik het heel erg zwaar. Ik was niet tevreden met mijn tijd. En ik was ook een beetje geblesseerd geraakt. Dus ik dacht dit jaar ga ik wel trainen en een goede tijd lopen.
En ik ging ook samen met vrienden daarvoor trainen. En dat was wel heel erg leuk dat er ook een stukje gezelligheid bij kwam kijken in de voorbereiding. Oh, leuk. Maar hoe kwam je op het idee om zonder training aan de marathon mee te gaan doen? Dat is toch onmogelijk? Ja, het is geen goed idee. Ik zou het ook niet aanraden. Ik sport wel regelmatig. En ik had eerder een halve marathon gerend, maar het is geen goed idee en het was.
Vooral dat een vriend van me die ook meedeed, vroeg van heb je spontaan zin om nog mee te doen. En toen dacht ik van ja, ik kan het wel proberen. Dus toen zei ik ja. Maar het was dus geen goed idee. um jetzt ohne Training zu tun. Okay, yeah. Goed, dat er in ieder geval niks ergs is gebeurd en dat het alleen maar bij een klein beetje spierpijn is gebleven.
Ja, dus deze keer. Ik heb nu echt onderzoek gedaan. Als je een havenmarathon wilt rennen en stelt je de vraag: wil je dat met of zonder training doen? Mijn advies. Ga vooral trainen. Betere tijd. En het voelt tijdens het lopen, maar zeker ook na het lopen, veel fijner. Dat is mijn conclusie. Ja, dat is een mooie aanbeveling voor de mensen. Ja, precies. Hoe is het verder met jou? Heb je ook een halve marathon gerend afgelopen weekend?
Nou, misschien geen marathon, maar ik was gisteren op een evenement dat CAFEX heet in Caïro. Dat is een tenstoonstelling voor mensen die in de horeca werken of die iets met horeca te maken hebben. Horecakeapparatuur bewonderen. Je kon een beetje met mensen praten die in de horecabranche werken. Dus dat zijn restauranteigenaren, café-eigenaren.
En ik vond het leuk om met de mensen daar te praten, om een beetje over hun ervaringen te horen, om vooral het eten en de koffies van alle nieuwe cafés te proberen. Dat was ook. Leuk, want de cafés komen daar natuurlijk alleen met hun bos met hun beste selectie koffies naar hun tentoonstelling. Dus dat was heel leuk. Ja, klinkt gezellig. Had je een specifiek doel of dacht je, ik ga er even heen om een beetje rond te kijken? Ja ik werk dus niet in de horeca.
Jeg gjør dette, som vi nå er å gjøre. Men jeg tror det alltid interessant. Te weten hoe het werk in de horeca is. Want dat trekt mij aan. Maar ik heb op dit moment geen concrete plannen om iets echt in de horeca te gaan realiseren. Want dat is natuurlijk niet zo makkelijk. Ja, een eigen zaakje beginnen, dat is wel veel werk. En dan ja, ook best wel een verantwoordelijkheid die erbij komt kijken. En een risico ook, dat moet je ook niet vergeten.
Zeker. Maar je kan wel lekker koffie drinken en met mensen kletsen. En je had een leuke dag daar. Fijn. Nou, ik vind het een mooie overgang, want horeca, dat is natuurlijk ja. Kun je misschien nog even uitleggen wat de afkorting horeca betekent? Want dat heb je volgens mij alleen in het Nederlands, dat je dat zo noemt. Ja, horeca betekent hotel, restaurant, café. Dus dat is gewoon een. Ik weet niet precies wat helemaal de juiste benaming is van dit soort woorden, maar het is een soort afkorting.
Ja, goed uitgelegd. Ik denk in het Engels heet het dan de hospitality industry. En ja, ik vind het mooi dat je dus in het Nederlands heb je een afkorting van eigenlijk drie verschillende. Ja, categorieën die allemaal in de hospitality branch vallen. En dat dat een eigen woord is. En dat het in het Nederlands heel normaal is om te zeggen van bijvoorbeeld ik werk in de horeca en dat iedereen nou weet wat je daarmee bedoelt.
Maar wat ik dus wilde zeggen, horeca, dat is een mooie overgang naar ons onderwerp van vandaag. Want dat is namelijk gastvrijheid. Was gastvrijheid tijdens het evenement waar je dit weekend was. Nou, de gasvrijheid was natuurlijk van de hoogste kwaliteit. Want Egyptenaren, ik woon in Egypte voor de mensen die dat niet weten. Egypte De mensen in Egypte zijn heel gastvrij. Dat is onderdeel een deel van hun cultuur.
Dus daarom zijn ook daarom is de gastvrijheid in Egyptische hotels en Egyptische restauranten altijd van. Van goede kwaliteit. Omdat het heel authentiek overkomt. Omdat de mensen echt gastvrij zijn. En het is niet dat ze dat moeten. Ja, ze willen dat gewoon echt. Je vertelt dus dat de mensen in Egypte of op dat evenement heel gastvrij waren. Kun je daar wat concrete voorbeelden geven? Hoe zie je dat terug in hun gedrag? De mensen glimlachen altijd. En ze willen dat jij van alles probeert.
Ze zeggen probeer dit, probeer dat. Ze zeggen je bent altijd welkom. Kom wanneer je wilt. Je kan zo lang blijven als je wilt. Als je weggaat, dan zeggen ze. Ja, en als je dat zou moeten vergelijken met de gastvrijheid in Nederland, wat zijn dan verschillen die je opvallen? Nou, in Nederland, als je naar een café gaat of naar een restaurant, dan glimlachen de mensen meestal niet zo vaak.
Soms heb je ook heel veel regels in een café, bijvoorbeeld, je mag maar maximaal één uur hier zitten of je mag maar maximaal twee uur hier zitten. Ook heel weinig flexibiliteit. Dus je moet dan bestellen via de QR-code. En als je mobield niet doet, nou ja, per gaat. Dan kom je een andere keer weer. Dus. Ze zijn niet geïnteresseerd om jou de hoogste maat van gastvrijheid aan jou te bieden, denk ik. Dat is wat mij is opgevallen.
Heb je dat op meerdere plekken meegemaakt in de Nederlandse horeca? Of heb je die ervaring soms gehad en soms niet? Ja, ervaringen verschillen natuurlijk. Maar ik heb wel één keer gehad dat ik bijvoorbeeld in een café zit. En dan heb ik iets besteld, en dan na één uur of na twee uur, dan zegt de open tegen mij: Ja, als je niet meer gaat bestellen, dan moet je nu weggaan. Dus dat eh. Das ist natürlich nicht ganz gut. Die ervaring heb ik ook één keer gehad, volgens mij.
Maar ik vond dat het toen wel het recht was. Het was toen het eerste jaar van mijn studie. En we waren met een groep een verslag aan het schrijven. Dus groepswerk aan het doen. En we waren allemaal een beetje scare studenten, een beetje zuinig. We wilden niet te veel geld uitgeven. Dus we gingen allemaal één drankje bestellen.
En toen bleef ik echt heel lang zitten. En op een gegeven moment was de oper. Of de bediening meerdere keren langs geweest. Na gevraagd, willen jullie nog iets bestellen? En we zeiden gewoon de hele tijd nee. 我相信他在二、二、三、一、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、二、三、
Als jullie nu niks bestellen, dan is het toch beter als je weggaat en ergens in een bibliotheek gaat zitten. Want ja, het is niet de bedoeling. Dus ik had er ook wel begri voor. An der anderen Seite, als du als Gast wirst, kannst du einfach bleiben und bist willkommen. En je mag ook een keertje niks bestellen. Of lang zitten zonder veel te bestellen. Dan kom je misschien een andere keer weer terug. En dan vind je het gewoon een.
Fijne sfeer. En ja, je voelt je welkom. En dan ga je een andere keer misschien wel weer wat meer bestellen. Ja, leuk dat je dat vertelt Linus, want... Ik denk dat als jij in Egypte zo lang op een terrasser zou zitten zonder iets te bestellen, dan zou de opa op een gegeven moment naar jou toe komen om snacks aan jou gratis aan te bieden. Dus dat is wel een mooi gebaar. Dat is zeker een mooi gebaar. Dat heb je niet zo vaak in Nederland, dat je gratis iets krijgt in een restaurant. Ja, præcis.
En om het even eh om even volledig de gasvrijheid af te zeiken in Nederland. Voordat we naar de positieve kant gaan. Wat mij soms stoort, zeker in de horeca, dat de porties soms een beetje klein zijn. Want Nederland is natuurlijk al best duur. Maar als je Nederland werkt, dan verdien je ook weer.
Veel geld. Dus dat is in principe prima. Maar ik heb toch vaak dat je denkt: oké, dit is best wel prijzig, maar het klinkt wel heel erg lekker. En dan bestel je het en dan is de portie, het is net genoeg. Maar je denkt toch ook wel van het had wel ietsje meer kunnen zijn. Heb je die ervaring ook gehad, Tim? Nee, eigenlijk niet. Porties storen mij niet. Tenzij je in een luxe restaurant bent.
In een fine dining restaurant, ofzo, dan heb je soms wel het gevoel dat je wel tien gerechten kunt eten ofzo. Maar in een normaal restaurant heb ik eigenlijk nooit het gevoel dat de postjes te klein zijn, eigenlijk. En ik heb ook één keer in een caférestaurant gewerkt. En toen had ik een glas ongeveer.
Bijna tot het einde gevuld, maar niet helemaal. En toen vertelde mijn manager dat ik het glas helemaal tot het einde moest vullen, omdat anders mensen gaan zeggen dat we gierig zijn. Dus Dus de horeca is er wel van op de hoogte dat de porties niet te klein moeten zijn, denk ik. Dan heb ik misschien gewoon te veel honger of te hoge verwachtingen. En moet ik me aanpassen aan de Nederlandse standaard. Dat zou inderdaad kunnen. Misschien heb jij gewoon een grote trek.
Ja, dat zou wel kunnen. In Duitsland zijn de porties wel vaak best groot. Dus misschien dat ik daardoor dan ook in Nederland soms denk had ietsje groot te kunnen zijn. Ja, maar wat je net zei, vond ik wel een goed punt. Als we naar de positieve kant gaan van gasvrijheid, dan vind ik wel dat. En Nederland best wel standaard zijn, wat je kunt verwachten als je bijvoorbeeld koffie of een drankje of eten bestelt.
Dat je best wel een soort van eisen mag hebben als gast of als klant van een zaak. En ja, dat je best wel daarop kunt rekenen dat er ook aan voldaan wordt. En dat je wel gewoon. Ja, aardig behandeld wordt. En dat je wel ook iets krijgt. En een ja, misschien niet super gastvrije, met heel veel glimdagen, maar wel een aardige en vriendelijke service. Dat is dus de gastvrijheid in de horeca. Misschien kunnen we nu een beetje praten over de gastvrijheid bij mensen thuis.
Hoe is jouw ervaring in Nederland? Met gastvrijheid bij mensen thuis. Ja, die is heel positief. Er zijn natuurlijk wat vooroordelen. Daar hebben we ook een leuke ICDAs video over gedraaid. Bijvoorbeeld dat je maar één koekje krijgt. En dus dat mensen Thuis ook juist een beetje zuinig zijn. Maar ik heb eigenlijk de ervaringen die ik heb gehad, en dat was meestal bij vrienden thuis of bij de ouders van vrienden.
Ja, hele fijne ervaringen gehad. Ik vind het ook leuk om dan bijvoorbeeld bij mensen samen te eten. En ja, dat je dan samen aan tafel zit en lekker gezellig gaat eten. Of ja, in de middag koffie drinken. Of een ander drankje. Dus ja, wat mij betreft zijn die ervaringen heel positief. Hoe is dat voor jou? In principe ook positief. Het is natuurlijk wel een cultuur die erg. verschilt van cultuur in andere landen. Ja, Nederlandse gastvrijheid op zich is echt wel een...
Een apart fenomeen, laten we het zo noemen. Want er zijn bepaalde regels die er in andere landen, die in de meeste andere landen in de wereld niet bestaan. En een van deze regels is de tijd. Er wordt van gasten verwacht dat gasten precies omgeerd. Op het afgesproken tijdstip komen en dat ze ook op een afgesproken tijdstip ook weer weggaan. Dus bijvoorbeeld, jullie mogen om 5 uur komen en dan verwacht ik dat jullie om 8 uur of om 9 uur weer weggaan. Is dat iets dat jij ook hebt meegemaakt?
Niet echt wel vaak dat er een afgesproken tijdstip was om te beginnen. Maar dat vind ik ook fijn om dat te hebben. En dan weet je gewoon zelf wanneer je daar moet staan. En wanneer je daarheen moet. En het is ook fijn voor de gastheer of gastvrouw. Als die een beetje... Ja, ik kan inschatten hoe laat gasten verschijnen. Ik weet dat bijvoorbeeld in Latijnse-Amerika of zo in Brazilië heel normaal is om dan een uurtje of twee te laten komen.
En op een feestje is dat prima. Maar stel ik ben aan het koken. Dus ik zou het ook fijn vinden als de gasten op tijd verschijnen en dat ik gewoon een tijd kan voorstellen. Met mensen weer wegsturen, dat heb ik zelf ook minder vaak meegemaakt. Het hangt er een beetje van af. Stel je spreekt van tevoren af en is er goede reden dan. Ja, is wel logisch, maar als je denkt van ja, die mensen willen gewoon dat je na het eten toch snel weer weggaat, dan voelt het.
Toch misschien net wat minder gezellig, kan ik me voorstellen. Ja, en mensen zeggen dat heel direct. Dus dat kan misschien ook voor sommige buitenlanders in Nederland. moeilijk zijn. Want als iemand naar jou toe komt en hij zegt: ja, je moet nu weggaan. Want ik ben moe en ik ga nu slapen. Ik denk dat dat wel. Moeilijk is voor veel buitenlanders om te begrijpen, want in heel veel culturen zou dat echt heel grof overkomen. Want je zou dat.
In andere culturen op een op een waarschijnlijk wat indirectere manier zeggen. Dus dan zeg je, oh, is het al zo laat? Of zo. Of oh, zo ja, ik moet morgen weer vroeg beginnen. Dus dat zijn van die Van die signalen dat de gastheer jou probeert te vertellen dat je naar huis moet gaan, zonder jou meteen weg te sturen. Ja, subtiele hints, zou je het kunnen noemen. Precies, ja. Maar Nederlanders doen meestal geen subtiele ins. Dus het is gewoon, je moet weggaan, want ik moet morgen werken.
En ik denk dat dat wel voor heel veel mensen moeilijk is om dat te accepteren. Zeker, ik denk vooral als je gewend bent aan indirecte communicatie. Dat die directheid dan ja dat als gof kunt ervaren en als onbeleefd. Persoonlijk vind ik het juist heel fijn. Ook bijvoorbeeld de directheid qua wil je iets drinken of eten. Dat wordt meestal één keer gevraagd. En als je dan nee zegt.
Ja, dat betekent nee. En dan gaan ze het niet nog een tweede keer vragen. En als ik het goed heb begrepen, is het in veel andere landen juist zo dat het een teken van respect en beleefdheid is. Om één of twee keer nee te zeggen. En daarna pas ja. Dus dat de gastheer of vrouw wat vaker kan vragen: wil je iets? En dat het eigenlijk een soort spelletje is.
En ik vind dat spelletje persoonlijk best irritant. Want ik wil gewoon, ja, als ik erg zin in heb, dan vind ik het fijn als ik kan zeggen van ja, ik wil nog iets drinken of ja, ik wil nog iets eten. En ik vind het anders dan moeilijk inschatten: hoe vaak moet ik nou nee zeggen? voordat het beleefd is om ja te zeggen. Dus in dat geval heb ik wel heel veel waardering voor de Nederlandse directheid. En dat je gewoon.
Je behoeftes duidelijk kunt communiceren en dat er geen gedoe ontstaat. Dus dat vind ik fijn aan een Nederlandse gastvrijheid. Ja, ik snap wat je bedoelt. Maar wat mij soms een beetje stoort, is dat bij Nederlandse gastvrijheid, dan krijg je soms helemaal niks aangeboden. Dus je moet zelf. Van alles vragen. Dus mag ik een koekje, mag ik een glasje water, mag ik een glasje cola? En ja, dat is misschien niet. Het zou het makkelijker zijn als de gastheer dan meteen zegt van...
En dan kan ik zeggen, nee, doe maar een glasje water. Dus dan voel ik me wel beter op mijn gemak, denk ik. Dus jij vindt het fijn als af en toe gevraagd wordt van wil je nog iets? En je vindt dat het in Nederland... niet vaak genoeg gevraagd wordt. Ja, in Nederland moeten de mensen het meestal zelf vragen. Zou je mij een glasje water kunnen geven? Zou je mij een glasje cola kunnen geven? Dus als de gastheer niks aanbiedt, en als de gast.
Alles zelf moet vragen, dan voelt het toch een beetje van. Ja, oké, als het moet. Dan geef ik je wel een glasje water of zo. Of als je er echt op staat, dan geef ik je wel een glasje cola of zo. Maar het liefst geef ik je niks. Dat is Ja, en heb je dat op meerdere plekken meegemaakt? Of waren er ook uitzonderingen in Nederland? Er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen voor elke regel. Maar de norm is dat de gast zelf van alles vraagt.
Ja, omdat dat heeft te maken met oorlogstijden, denk ik dat mensen dan niet zoveel eten thuis hebben. En dat ze dan liever eigenlijk. Geen eten willen delen met gasten. En nu hebben natuurlijk de mensen veel meer gehaald. En iedereen kan van alles kopen, koekjes, eten en drinken. Maar het zit er denk ik nog steeds een beetje in. Het zit nog steeds in de cultuur, denk ik. Het is nooit weggegaan. Well think yeah. Ja, ik denk dat ik het als de Nederlandse gastvrijheid positiever ervaar dan jij.
Misschien past het er ook wat beter bij mij. Ook wel logisch. Ik ben in Nederland komen wonen. Jij bent juist naar Egypte vertrokken. Dus het zou ook kunnen dat wij persoonlijk wat andere voorkeuren hebben. En als ik zelf een keuze moet maken, wat vind ik fijner? Persoonlijk vind ik het fijne als ik dan misschien wat vaker moet vragen van mag ik nog iets drinken of mag ik nog iets eten? Want op die manier kan ik mijn eigen behoeftes communiceren.
Dan dat ik de hele tijd gevraagd word: wil je dit? Wil je dat? En dat ik dan niet zo goed weet: wanneer moet ik ja en nee zeggen? Wat is beleefd? En bijvoorbeeld bij mijn oma, dus dat is wel in Duitsland. Die vraagt echt heel vaak: wil je nog iets eten of drinken? En soms heb ik er helemaal geen zin meer in. En dat voel ik me een beetje verplicht om op een gegeven moment toch ja te zeggen.
En ja, dat doe ik dan. Want ja, ik ben bij mijn oma. Dus helemaal prima, vind ik het ook niet erg. Maar ik voel me toch wat meer op mijn gemak als ik zelf actiever mijn eigen. Ik snap wat je bedoelt. Maar ja, voor... Iedereen heeft andere voorkeuren toch? Zeker, zeker. En ik begrijp ook heel goed als mensen de Nederlandse gastvrijheid dus als wat minder. Beleefd ervaren. Om nog even toe te werken naar een conclusie. Wat is jouw? De voordelen is waarschijnlijk dat...
Aangezien de communicatie altijd heel direct is. Dat je misschien niet snel ontevreden naar huis gaat. Je weet hoe laat je moest komen, je weet hoe laat je moest weggaan. Je wist misschien al van tevoren of je ging eten of niet. Dus je gaat waarschijnlijk nooit met het gevoel naar huis dat het niet helemaal zo gegaan is zoals je had verwacht. Want de Nederlanders vertellen hun verwachtingen van de afspraak al voor de afspraak. En daarom. krijg je weinig verrassingen.
Ja, dus er is vooral duidelijkheid. Ook van tevoren, dat is fijn. Maar juist daardoor minder ruimte voor spontaniteit. Begrijp ik dat goed? Ja precies. Spontaniteit is soms ook leuk. Helaas is er heel weinig spontaniteit in Nederland. Maar in andere landen heb je dan weer juist heel veel spontaniteit of juist alleen maar spontaniteit. Mensen komen op spontane tijden, mensen gaan op spontane tijden weer weg. Aan de ene kant. Is het soms een beetje gezelliger?
En dan voelt alles een beetje wat minder. Dat alles zo moet. Dus alles is wat spontaner. Maar aan de andere kant kan het soms voor de gastheer wel heel stressvol zijn als mensen spontaan komen of spontaan weggaan. O mensen gaan. Je moet opeens koken voor iemand. Dat kan wel stressvol zijn voor de gastheer.
Ja, dat vind ik een hele leuke conclusie. En ik denk dat ook iedereen zelf die afweging moet maken tussen duidelijkheid en spontaniteit. En dat het gewoon wat persoonlijke voorkeuren zijn wat iedereen fijn vindt. Wij zijn natuurlijk ook benieuwd naar wat... Maar ook je ervaringen met gastvrijheid in andere landen. Deel dat vooral even in de opmerkingen. En wij zijn heel benieuwd om jullie reacties te lezen. En dat met onze eigen ervaringen te kunnen vergelijken.
Ja, het lijkt mij ook leuk om in opmerkingen te lezen wat jullie ervaringen waren met Nederlandse gastvrijheid. Dus laat dat ons weten in de opmerkingen. Leuk dat je luisterde naar de podcast van EC Dutch. We zijn natuurlijk net begonnen, dus we zouden het heel leuk vinden als je de podcast deelt met andere mensen die bijvoorbeeld ook Nederlands leren. En dan hopen we dat je het heel leuk vond. En dat je ook naar de volgende aflevering weer gaat luisteren. Ja.
Ik vond het leuk en hopelijk zien we jullie weer de volgende keer. Tot ziens! Tot de volgende keer. Doeg!