¶ De Nutri-Score: Aanleiding, Doel en Berekening
Veel mensen zeggen chips smaken niet meer zoals vroeger. De smaak is minder sterk. Dat klopt, want er zit tegenwoordig minder zout in chips. Zout is niet gezond, dus dat lijkt goed. Maar het is ook minder lekker. Waarom doen fabrikanten dit? Dit heeft te maken met de Nutri-Score. En daarover vertel ik vandaag in de Dutch Today podcast. Welkom. Ik ben Martijn, docent NT2, en jij luistert naar de A2 versie van de podcast. Er is ook een B1 versie.
Elke week komt één versie gratis online op YouTube en Spotify en via Patreon kun je alle afleveringen beluisteren op jouw niveau en ook de scripts en oefeningen downloaden. Dat kost 5 dollar per maand en zo kan ik de podcast blijven maken. Dankjewel voor je steun. In de supermarkt zie je op veel producten een Nutriscore. Dit is een label dat laat zien hoe gezond een product is. The Nutri score goes from A to 1.
A is het gezondst en is groen. A is het minst gezond en is rood. De Nutriscore is geen verplicht label. Fabrikanten mogen zelf kiezen of ze het op de verpakking zetten. Waarom wil de overheid dat wij gezonder eten? Als mensen gezonder eten, worden ze minder snel ziek. Dan hoeven ze minder vaak naar de dokter. Dat kost minder geld voor de zorg. In 1990 had ongeveer een derde van de Nederlanders overgewicht. Nu is dat bijna de helft.
Dat komt vooral door wat we eten en drinken. Ongeveer 80% van het eten in de supermarkt is niet gezond. Er zijn 20 soorten chips, maar 2 soorten tomaten. En dat heeft gevolgen. Mensen krijgen vaker ziektes zoals diabetes. Daarom wil de overheid dat mensen betere keuzes maken. De nutricore helpt daarbij. De score kijkt naar goede en slechte ingrediënten van een product. Suiker en zout zijn slecht. Vezels en vitamine zijn goed. Het product krijgt punten voor elk ingrediënt.
Veel suiker betekent meer minpunten, veel vezels betekent pluspunten. Aan het einde blijft er een score over. Die score wordt een letter van A tot E. De score heeft twee doelen. Het eerste doel is dat mensen gezondere keuzes maken. Het tweede doel is dat fabrikanten hun producten gezonder maken. En dat doen ze. Ze stoppen minder zout en minder suiker in hun producten, zodat de score beter wordt.
¶ Kritiek en Beperkingen van de Nutri-Score
Daarom smaken chips minder zout dan vroeger. Maar dit zorgt ook voor problemen. Mensen weten heel goed dat snacks niet gezond zijn. Als je chips koopt, wil je gewoon snacken. Je kijkt niet naar de Nutri-Score. En als de chips dan niet lekker zijn, word je boos. En dat gebeurt nu bij veel mensen. Er is nog een probleem, je kunt de Nutri-score alleen vergelijken bij dezelfde soorten producten. Je kunt twee soorten chips vergelijken, maar je kunt chips niet vergelijken met vis of groenten.
Ook kijk de score altijd naar 100 gram. Een grote pizza kan daarom een betere score hebben dan een kleine pizza, maar toch slechter voor je zijn omdat je er meer van eet. Soms klopt de score ook niet goed. Zalm krijgt bijvoorbeeld een lagere score omdat er veel vet in zit, maar dat vet is juist gezond. Zelfs olijfolie krijgt een D-score. Toch weten we dat olijfolie gezond voor je is. De Nutri-Score is dus geen perfecte oplossing. Het helpt een beetje, maar het zegt niet alles.
Het is vooral een herinnering om gezonder te eten. Het is niet slim om alleen naar de letter te kijken. Je moet ook nadenken over wat je eet, hoeveel je eet en hoe vaak. Wat denk jij? Kijk jij naar de Nutriescoren in de supermarkt? Vind jij dat chips minder lekker smaken dan vroeger? Laat het mij weten. Bedankt voor het luisteren. Tot volgende week. Doei!