222.ก่อนที่วิธีปฏิบัติธรรมจะเกิดขึ้น
บรรยายเมื่อ 25-11-2563

บรรยายเมื่อ 25-11-2563
บรรยายเมื่อ 24-11-2563
บรรยายเมื่อ 23-11-2563
บรรยายเมื่อ 08-11-2563 การปฏิบัติธรรมนั้น เป็นความเสียสละอันยิ่งใหญ่ เป็นความเสียสละ ความเชื่อว่ามีตัวเราอยู่จริงๆ เป็นการเสียสละ ความรู้ ความเห็น เป้าหมาย หรือแม้กระทั่ง ความต้องการจะรู้จะเห็นอะไร เป็นความเสียสละที่ลึกซึ้ง เสียสละความหวังว่าเราจะได้อะไรมามั้ย จากการนั่งสมาธิครั้งนี้ เสียสละอนาคต เสียสละ”เรา” ...ในฐานะของนักปฏิบัติธรรม เมื่อเราเสียสละทุกอย่างออกไป กิริยารู้ซื่อๆ ก็เกิดขึ้น ความรับรู้ที่ปราศจาก การแบ่งแยก การให้ความหมาย การให้คุณค่าว่าแบบนี้ดี แบบนี้ไม่ดี แบบนี้ถูก แบบนี้ผิด แบบน...
บรรยายเมื่อ 25-10-2563 การปฏิบัติที่แท้จริงนั้นจะเกิดขึ้นต่อเมื่อ...เราเลิกปฏิบัติ...เลิกเป็นนักปฏิบัติธรรม ทิ้งความรู้ในเชิงข้อมูล วิธีปฏิบัติทั้งหลาย...ทิ้งไป ทิ้งไปให้หมด ทิ้ง Concept ความคิด ทฤษฎีทั้งหลายที่ครอบงำเรามา จนหล่อหลอมให้เรากลายเป็นนักปฏิบัติธรรม...ทิ้งไปให้หมด แล้วเหลืออะไรตอนนี้? เราจะพบว่าเหลือ... ความรับรู้ที่เงียบเชียบที่สุด ความรับรู้ที่เงียบเชียบที่สุดปราศจากคำพูด ปราศจากความหมาย ปราศจากความปรุงแต่งใดๆ นี่คือลักษณะของธาตุรู้ มันคือ “รู้ที่หลีกหนีไม่ได้” รู้ที่เราไม่ได้สร้าง...
บรรยายเมื่อ 18-10-2563 ความจริงของการนั่ง มีอยู่แค่หนึ่งเดียว หนึ่งเดียวนี้ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ หนึ่งเดียวนี้มีเหมือนกันทุกคน หนึ่งเดียวนี้อยู่นอกเหนือ หรือพ้นไปจากกรอบของความเชื่อ กรอบของทฤษฎี กรอบของวิธีปฏิบัติ หนึ่งนั้นคือ "ความรู้สึก" เมื่อทุกคนนั่งลง ทุกคนจะมีความรู้สึก ความรู้สึกที่เกิดขึ้นในขณะนั้นๆ เราแค่รับรู้ความรู้สึกในแต่ละขณะ ในปัจจุบันนั้นๆ แล้วก็ผ่านไป เราไม่รู้สึกว่าเราได้รับอะไร เราไม่รู้สึกว่าในแต่ละขณะเราได้รับเป้าหมายอะไร เราไม่โยงขณะที่แล้ว กับขณะนี้ และขณะข้างหน้า เราไม่...
บรรยายเมื่อ 11-10-2563 เราไม่เคยมีอิสระที่แท้จริง เราไม่รู้จักการใช้ชีวิต เราไม่รู้ว่าชีวิตทั้งชีวิตนี้...แท้จริงคือการปฏิบัติธรรม ความเป็นไปของชีวิตในแต่ละขณะคือการปฏิบัติธรรม...เป็นการปฏิบัติธรรมในตัวอยู่แล้ว...แต่เราพยายามเพิ่มเติมให้มัน ข้อมูล ความรู้ ทฤษฎีทั้งหลายที่เราฟังมา คืออุปสรรคสำคัญต่อการมีชีวิตที่จะรู้แค่ขณะนี้ มีใครที่รู้ขณะนี้ หรืออยู่กับปัจจุบัน แล้วมีเป้าหมายได้บ้าง??? มีใครทำอย่างนั้นได้บ้าง??? พิจารณาประโยคที่ผมถามนี้ให้ดีๆ แล้วเราจะรู้ว่าชีวิตการปฏิบัติธรรมของเรานั้นถูกทฤษฎี...
บรรยายเมื่อ 04-10-2020 การปฏิบัติธรรมไม่ใช่การสร้างอะไรขึ้นมาใหม่ ไม่ใช่การพยายามทำให้มันมีขึ้น “มันมีอยู่แล้ว” ชีวิตของนักปฏิบัติมีแต่ลักษณะว่า กูต้องทำยังไง ต้องทำอะไรอีก ต้องเพิ่มอะไรอีก “เราไม่เคยหยุดที่จะทำ” เราไม่ยอมให้”ความเป็นเอง”นั้นทำงาน เราไม่ปล่อยให้ธรรมชาติสูงสุดอันนึง(ความเป็นเอง)แสดงความจริงของมัน พอ”ความเป็นเอง”นั้นช้าเกินไป เราเดือดร้อน ก็จะเกิดความคิดว่า รู้สึกไม่ก้าวหน้า จะทันมั้ยชีวิตนี้ ใจของคนนั้นเต็มไปด้วยความอยาก รอไม่ได้ ธรรมชาตินั้นพอดีของมัน แต่ความเป็นเรานั้นรอไม่ได้ ...
บรรยายเมื่อ 26-09-2563 โลกุตตระสัมมาทิฏฐินั้น เป็นธรรมชาติที่แท้จริง เป็นสิ่งที่ไม่สามารถอาศัย ความเชื่อ ความศรัทธา หรือการฟังตามกันมาได้ เป็นสภาวะของธรรมชาติที่แท้จริง ที่เราแต่ละคนมีอยู่แล้ว สัมผัสมันด้วยตัวเอง มันไม่ขึ้นกับกาลเวลา ไม่ขึ้นกับยุคสมัย ไม่ขึ้นกับอิทธิพลของสิ่งใดๆ ทั้งนั้น พระพุทธเจ้าท่านกล่าวว่า โลกุตตระสัมมาทิฏฐินี้ จำเป็นสำหรับความหลุดพ้น ในทุกกาลสมัย ของมนุษย์ทุกคน เพราะฉะนั้น ถ้าเราไม่เข้าใจโลกุตตระสัมมาทิฏฐินี้ เรากำลังพลาดของสำคัญที่สุดที่เราควรจะรู้ พลาดของสำคัญที่สุดที่มั...
บรรยายเมื่่อ 20-09-2563 เส้นทางที่แท้จริง เกิดจากความไม่มีเส้นทาง ความไม่มีเส้นทาง คือ สภาวะที่พ้นจากความปรุงแต่งทั้งปวง สภาวะที่อยู่นอกเหนือความคิด เมื่อเราเข้าถึงสภาวะนั้น ที่เรียกว่า พุทธะ เส้นทางที่แท้จริงจะเปิดเผยออกมา ความจริงทั้งหลายในโลก จะเปิดเผยออกมา ชีวิตเราส่วนใหญ่ ที่เรียกตัวเองว่าเป็นนักปฏิบัติธรรมนั้น #เราปฏิบัติธรรมภายใต้ความคิดอีกทีนึง เราถูกความเชื่อในทฤษฎีบางอย่าง หรือประสบการณ์ในอดีต หลอกเราให้ติดอยู่กับอดีตนั้น แล้วก็ไปรออยู่ในอนาคต #เราไม่ได้แค่อยู่ที่นี่ #ชีวิตเราเต็มไปด้ว...
บรรยายเมื่อ 20-09-2563 เรียนรู้การปฏิบัติที่ถูกต้อง แล้วลืมมันไปให้หมด คำว่านั่งสมาธิ คือแค่นั่งเฉยๆ ซื่อๆ กับการนั่งเฉยๆ เราซื่อกับการนั่งเฉยๆ มั้ย อย่าให้ความรู้ อย่าให้ทฤษฎี อย่าให้หลักปฏิบัติใดๆ แทรกแซงความซื่อนั้น อย่าให้ความซื่อบริสุทธิ์นั้นถูกเจือปน อย่าทำของที่บริสุทธิ์อยู่แล้วให้มันไม่บริสุทธิ์ อย่าเติมสีขาวลงไป อย่าพยายามจะมี หรือพยายามจะเป็นอะไร ซื่อกับการนั่งเฉยๆ แล้วเราจะรับรู้สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในกายในใจนี้ อย่างซื่อๆ วางความคิดทฤษฎีทั้งหลายที่ร่ำเรียนมา อย่าใช้ความคิดนำชีวิต ใช้ค...
บรรยายเมื่อ 12-09-2563 เรามีหนังสือ “ความสงบท่ามกลางความเคลื่อนไหว” ความสงบในที่นี้คือ ”ใจ” คือ”พุทธะ” ความเคลื่อนไหวนั้นคือ “จิต” ที่ชอบคิดนึกปรุงแต่งอารมณ์ ความรู้สึกต่างๆ เราจะเข้าถึงความสงบท่ามกลางความเคลื่อนไหวได้...เราต้องเข้าถึงใจก่อน ใจ คือ สภาพที่ไม่นึก ไม่คิด ไม่ปรุง ไม่แต่ง หรือสภาพที่พ้นจากความปรุงแต่งทั้งปวง นี่คือสาระแก่นสาร ที่ผมพยายามถ่ายทอดให้พวกเราทุกคน ได้ ”ใจ” จึงจะได้ธรรม ถึง ”ใจ” คือถึงธรรม จึงมีคำพูดของครูบาอาจารย์ที่ท่านบอกว่า “รู้หนึ่ง...จึงรู้ทั้งหมด” รู้ทั้งหมด...เป็นผ...
บรรยายเมื่อ 26-08-2563 ภาวะรู้ก่อนที่ความคิดจะเข้าครอบงำจิตใจ เป็นภาวะที่บริสุทธิ์ รู้นี้ไม่ต้องสร้างขึ้นมา รู้นี้ไม่มีใครเป็นเจ้าของ ภาวะรู้ก่อนที่กระบวนการของความคิด ของอัตตาจะเกิดขึ้น คือความเป็นหนึ่ง เราเคยได้ยินคำสอนนี้มั้ย "เมื่อรู้หนึ่ง จะรู้ทั้งหมด" แต่ทุกวันนี้เราทำกลับข้าง เราต้องการรู้ทุกเรื่อง เพื่อจะกลับไปหาหนึ่ง คนที่รู้หนึ่ง จะรู้ทั้งหมด ส่วนคนที่รู้ทั้งหมด อาจจะเข้าไม่ถึงหนึ่ง คอนเซ็ปของความเป็นตัวเรานั่นเอง ขวางตัวเราเอง มันจะขวางไว้จนวินาทีสุดท้าย ผมเคยสอนมาตลอดว่า เราเริ่มที่น...
บรรยายเมื่อ 25-08-2563 อย่าพยายามที่จะเป็นอะไร อย่าพยายามจะมีอะไร อย่าพยายามจะไม่เป็นอะไร และก็อย่าพยายามที่จะไม่มีอะไร ผมพูดจบ 4 คำนี้ แล้วเหลืออะไร พวกเรามีคำตอบมั้ย พวกเราทุกคนคงมีคำตอบว่า เหลือแค่รู้สึก เหลือแค่กิริยารู้ เป็นรู้ที่ไม่ต้องพยายาม เป็นรู้ที่ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมา เป็นรู้ที่มีอยู่แล้ว ชีวิตเราเหลือแค่นี้ได้มั้ย เหลือแค่ภาวะที่มีอยู่ก่อนที่ความเป็นเราจะเกิดขึ้น เมื่อความเป็นเราเกิดขึ้น กิเลส ตัณหา ความอยากทั้งหลาย จะตามมาปรุงแต่งความเป็นเรานั้นให้ยุ่งเหยิงวุ่นวาย ความรู้สึกตัว หรือ...
บรรยายเมื่อ 15-08-2563 ..เป้าหมายกลายเป็นอุปสรรค ความคาดหวังของเรากลายเป็นอุปสรรค... ความสำคัญยิ่งกว่า รู้ซื่อๆ หรือรู้เฉยๆ คือ ความไม่ทำอะไรทั้งนั้น แม้ว่าตอนนี้เกิดความทุกข์ขึ้น และเราก็รู้สึกทุกข์กับความทุกข์นั้นไปด้วย เราก็แค่รู้ โดยที่ไม่ต้องพยายามจะทำอะไรทั้งนั้น ความพยายามแม้แต่เพียงน้อยนิดที่จะจัดการอะไรก็ตาม คือเงาของตัวเรา คือเงาของตัวตน ความพยายามนั้นปิดบังธรรมชาติที่แท้จริง ความไม่พยายามจะทำอะไร จะเปิดเผยธรรมชาติที่แท้จริง คือ กิริยารู้ ในความเป็นจริงเราพูดว่า เรามีหน้าที่รู้เฉยๆ แต่...
บรรยายเมื่อ 28-06-2563 เราแค่เรียนรู้ศิลปะของการที่ไม่ต้องทำอะไร ... เราทำมาแล้วทั้งชีวิต เราไม่เคยฝึกศิลปะของความที่ไม่ต้องทำอะไรเลย ศิลปะแห่งความไม่ต้องทำอะไร ไม่ใช่ไม่ทำอะไรเลย เรายังต้องกิน เข้าห้องน้ำ ขับถ่าย อาบน้ำ แปรงฟัน อยู่อาศัย ใช้ชีวิต แต่เราไม่ได้กินตามความอยาก เรากินตามความพอดี เราอยู่อาศัยอย่างพอดี เราใช้ชีวิตอย่างพอดี เราใช้ชีวิตนี้ ประคองรักษาชีวิตนี้ เพียงเพื่อที่จะพออยู่ได้ เพื่อจะใช้มันเป็นฐานที่ตั้งแห่งการเรียนรู้ศิลปะของความที่ไม่ต้องทำอะไร จนความจริงของชีวิตนี้เปิดเผยออกมา...
บรรยายเมื่อ 17-05-2020 ค่อยๆ หาให้เจอธรรมชาติที่เป็นอิสระ โดยที่เราไม่ต้องทำอะไร มันมีอยู่...มีอยู่เรื่่อยๆ เมื่อเราพยายามจะทำอะไรเพื่อจะอิสระ ภาระทางใจ น้ำหนักทางใจจะเกิดขึ้น แล้วจะอิสระได้อย่างไร มันยึดแล้ว เมื่อมีความพยายามในขณะใดขณะหนึ่งที่จะรู้สึกตัว เรามีหน้าที่รู้ทัน ไม่ใช่รู้สึกตัว รู้ทันความพยายามนั้น แล้วความรู้สึกตัวจะเกิดขึ้นเอง เมื่อเราไม่ทำอะไร ไม่มีความพยายามจะทำอะไร การนั่งสมาธิ ก็เหลือแค่กิริยา "รู้" เหลือแค่ "รู้สึก" เหลือแค่ "รู้ทัน" เมื่อเราไม่มีความพยายามจะทำอะไร เราก็พ้นออก...
บรรยายเมื่อ 02-05-2563 เราปฏิบัติธรรมเพื่อออกจากสังสารวัฏนี้ และเราต้องออกตั้งแต่เดี๋ยวนี้ ขณะนี้ คือออกจากความคิดปรุงแต่งทั้งปวง เพียงแค่เราพ้นออกจากความคิดปรุงแต่งทั้งปวง สังสารวัฏจะถล่มลงต่อหน้าทันที ความถูกความผิด ปฏิบัติถูก ปฏิบัติผิด จิตถูก จิตผิด จิตฟุ้งซ่าน จิตสงบ ของเป็นคู่ๆ ทั้งหลายจะถล่มลงต่อหน้าทันที เหลือเพียงสภาพที่เรียกว่า รู้ เหลือเพียงกิริยาที่เรียกว่า ปัจจุบัน เมื่อเราไม่อยู่ในอดีต ไม่อยู่ในอนาคต นั่นคือเส้นทางที่พระพุทธเจ้าสอนเราทุกคน ปัจจุบันจะเกิดขึ้นได้ เราต้องพ้นจากอดีต จา...
บรรยายเมื่อ 02-05-2563 เราอยู่ในความคิดมาทั้งชีวิตแล้ว ความคิดไม่ว่าดีแค่ไหน เลิศประเสริฐแค่ไหน ก็เป็นแค่ความคิด เป็นสิ่งที่สร้างความเป็นเราให้แข็งแกร่งขึ้นในทุกมิติ ทุกวันเราต้องสอนตัวเองที่จะมีชีวิตใหม่ ชีวิตที่พ้นออกจากโลกของความคิดปรุงแต่งทั้งปวงให้ได้ ถ้าเราไม่สร้างเหตุใหม่ ผลอันใหม่มันเกิดขึ้นไม่ได้ ถ้าเราไม่มีวิถีชีวิตใหม่ ผลอันใหม่มันเกิดขึ้นไม่ได้ ถ้าเรายังคิดเหมือนเดิม เราจะเป็นคนเดิม ถ้าเรายังใช้โครงสร้างของความเป็นเรา ในแบบที่เราเคยทำมาในอดีต เราจะได้ชีวิตแบบเดิม เราจะได้ทุกข์แบบเดิม...
บรรยายเมื่อ 29-08-2563 คำสอนท่านปรมาจารย์ตั๊กม้อ : "ตราบใดที่ท่านยังไม่เข้าใจพุทธะที่แท้จริง หนทางที่ท่านเดินก็ยังคงเป็นหนทางที่ได้สร้างกรรมให้กับตัวเองอยู่ร่ำไป หนทางนี้จะพาให้ท่านต้องไปเวียนว่ายตายเกิดอยู่อย่างนั้นถึงแม้ว่าท่านจะไม่เต็มใจก็ตามที แต่เมื่อท่านได้ประจักษ์แล้วถึงความเป็นธรรมชาติที่แท้จริง ธรรมชาตินี้จะพาท่านหยุดสร้างกรรมและไม่ต้องไปตายไปเกิดอีกต่อไป แต่ถ้าท่านไม่พบความเห็นแจ้งอันคือธรรมชาติแห่งตนนี้ ไม่เห็นธรรมชาติแห่งการตื่นออกมาจากการหลับไหลมืดมิด ท่านก็จะไม่พบพระพุทธเจ้าเลย และ...
บรรยายเมื่อ 18-04-2563 เมื่อปราศจากซึ่งความหวังแล้ว ปัจจุบันขณะที่แท้จริงถึงจะเกิดขึ้น จะเหลือแค่รับรู้ความรู้สึกในปัจจุบันนี้เฉยๆ อดีตและอนาคตก่อเกิดชีวิต ก่อเกิดความเป็นเรา ปัจจุบันขณะที่แท้จริงเป็นสภาพที่ตื่นรู้อยู่ ไม่อยู่ในความคิด ไม่มีเรื่องราวที่กำลังคิด ปราศจากซึ่งความเป็นชีวิตของเรา ปัจจุบันขณะที่แท้จริงไม่เคยหายไปไหน เราแค่ไม่สนใจมันแค่นั้นเอง เราชอบความคิด ความหวัง ความกังวล ความปลอดภัย เราชอบชีวิตของเรา
บรรยายเมื่อ 05-04-2563 ทุกวันนี้เราติดอะไรอยู่ เราเข้าใจคำสอนของพระพุทธเจ้าหรือยัง การติดอารมณ์ ติดความรู้สึก ติดความเชื่อ ติดความเห็น ติดไอเดียอะไรของเรา นั่นใช่เส้นทางของพระพุทธเจ้าหรือเปล่า เราควรจะเป็นอิสระหรือควรจะหลุดพ้น หรือเราควรจะเห็นโลกนี้เป็นไปอย่างที่มันเป็น เป็นเช่นนั้นเอง เราฝึกตัวเองแบบไหน เราฝึกจะเป็นพุทธะ ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน หรือเป็นผู้ติดผู้ยึด ผู้ไม่เข้าใจธรรมดาโลก ปฏิบัติธรรมมันต้องกลมเกลียวกลมกลืนไปทั้งหมด ไม่ใช่รู้สึกตัวแต่ทิฏฐิเหมือนเดิม วิถีชีวิตเหมือนเดิม วิธีคิดเห...
บรรยายเมื่อ 22-03-2563 การใช้ปัจจุบันนำชีวิต หรือสัญชาตญาณการหยั่งรู้จากภายในนำชีวิต ไม่ได้แปลว่ามันจะต้องดีกับชีวิตเรา ไม่ได้แปลว่ามันต้องถูกในความหมายที่เราคิด มันแค่พอดีตามเหตุตามปัจจัย ตามกรรมในขณะนั้นๆ ชีวิตแบบนี้มันอยู่เหนือดีและไม่ดี ดีและไม่ดีนั้นเอา Self ไปวัด ถ้ามันส่งผลประโยชน์ต่อตัวเราเรียกดี ถ้าส่งผลเสียกับตัวเราเรียกไม่ดี แต่พอดีนี้ไม่มีตัวเราไปรองรับว่าดีหรือไม่ดี แค่พอดีตามสถานการณ์ อยู่เหนือของคู่ทั้งหลาย เข้าถึงความอิสระเฉยๆ
บรรยายเมื่อ 22-03-2563
บรรยายเมื่อ 21-03-2563
บรรยายเมื่อ 16-03-2563
บรรยายเมื่อ 16-03-2563
บรรยายเมื่อ 01-03-2563
บรรยายเมื่อ 01-03-2563
บรรยายเมื่อ 01-03-2563