367.ให้ชีวิตใหม่ดำเนิน - podcast episode cover

367.ให้ชีวิตใหม่ดำเนิน

Nov 20, 202426 min
--:--
--:--
Download Metacast podcast app
Listen to this episode in Metacast mobile app
Don't just listen to podcasts. Learn from them with transcripts, summaries, and chapters for every episode. Skim, search, and bookmark insights. Learn more

Episode description

บรรยายเมื่อ 16-11-2024

 

ความปลอดภัยที่สูงสุด คือ ความไม่ต้องแสวงหาอะไรเลย

 

ไว้ใจธรรมชาติที่เป็นอยู่ทั้งหมดของชีวิตในตอนนี้ ... ไว้ใจมัน

 

ไว้ใจการนอนไม่หลับ อย่าตัดสินมัน ว่ามันเป็นอาการป่วย หรือเป็นสิ่งที่ไม่ดี

 

ไว้ใจสิ่งที่เป็นอยู่ในตอนนี้ทั้งหมด

 

นอนไม่หลับ ก็นอนไม่หลับ

 

ไว้ใจว่า ชีวิตในขณะนี้ปลอดภัยที่สุดแล้ว กับการเป็นแบบนี้ เป็นสิ่งที่เหมาะสมที่สุดกับชีวิตนี้แล้ว ในขณะนี้

 

ไว้ใจสิ่งที่เป็นอยู่ทั้งหมด นั่นคือความมั่นคงปลอดภัยที่สุด ไม่ใช่พยายามแก้ให้เป็นไปอย่างที่เราคิด

 

ความไว้ใจ กับขณะนี้ ที่เป็นอยู่ทั้งหมดนี้ ไม่มีความคาดหวัง

 

ถ้ามันคาดหวัง ว่ามันจะดีกว่าตอนนี้ นั่นแปลว่า ไม่ไว้ใจ

 

ความไว้ใจเป็นตัวแทนของความรัก

 

หัวใจที่มีความรัก จึงจะสามารถไว้ใจได้

 

แต่เพราะหัวใจที่ขาด จึงไม่สามารถไว้ใจสิ่งที่เป็นอยู่ทั้งหมดได้

 

หัวใจที่ขาด เป็นคุณสมบัติของหัวใจที่ไม่ไว้ใจ จึงเป็นคุณสมบัติของหัวใจที่แสวงหาของมาเติมเต็ม

 

เพราะฉะนั้น ถ้าเราเป็นหัวใจที่ขาด เราจึงต้องแสวงหา

 

และถ้าเราไม่เห็นแบบนี้ มันก็จะขาด...ไม่ไว้ใจ และก็แสวงหา วนไปเรื่อยๆ ไม่มีวันจบสิ้น

 

ตอนนี้เหลืออยู่ทางเดียว คือ ต้องเปลี่ยนหัวใจ

 

จากหัวใจที่ขาดความรัก เป็นหัวใจที่เต็มไปด้วยความรัก ซึ่งนั่นหมายถึง ความไว้ใจต่อสิ่งที่เป็นอยู่ทั้งหมดในขณะนี้ แค่นั้น

 

ถาม : ก็คือให้กลับมารักตัวเอง?

ตอบ : ไม่ใช่ตัวเอง แต่รักสิ่งที่เป็นอยู่ทั้งหมดในขณะนี้ ไว้ใจให้มันเป็นไป

 

ความไว้ใจ ไม่ใช่เพียงแค่ ไว้ใจการนอนไม่หลับ แต่ไว้ใจความกลัวที่เกิดขึ้นด้วย ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น

 

ให้ใจเหมือนแผ่นดิน คือหมายความว่า ปลูกอะไรก็งอกงาม

ความกลัวก็งอกงาม ความกังวลก็งอกงาม ...ต่างๆ งอกงาม ใจกว้างให้มันงอกงาม

 

ไม่ต้องไปพยายามจะขจัดมันทิ้ง หรือจัดการมัน หรือทำอะไรกับมันทั้งนั้น

 

ดูมันงอกงาม แค่นั้น

 

เพราะฉะนั้น ไม่ว่าอะไรงอกงามในผืนแผ่นดินนี้ จะเป็นสิ่งที่เราชอบหรือไม่ชอบ ดูมันเฉยๆ ให้มันงอกงาม

 

ไม่ต้องคาดหวังอะไรทั้งนั้น ว่าเดี๋ยวมันคงหายไปมั้ง เดี๋ยวมันคงดับไปมั้ง เดี๋ยวมันคงดีขึ้น... ไม่ต้อง

 

ถ้าเป็นแบบนั้น แปลว่า ใจไม่กว้างพอ ใช่มั้ย

 

ใจกว้างๆ ไปเลย ให้มันงอกงามไป

 

เราแค่รับรู้ ความเป็นไปของมัน แค่นั้น

 

ไม่ต้องไปตัดสินมัน

 

เพราะทันทีที่เราตัดสิน ว่าอันนี้เป็นความกลัว อันนี้เป็นความนอนไม่หลับ มันจะทันทีเลย แล้วบอกว่าอันนี้ไม่ดี ไม่อยากเป็นแบบนี้ และนั่นแหละ ปัญหาเกิดขึ้นที่ตรงนั้น

 

ใจเราไม่กว้างอีกแล้ว ไม่ไว้ใจอีกแล้ว

 

ให้มันเติบโตขึ้นมา ดูมันเหมือนดูละคร ให้มันแสดง ดูซิมันจะแสดงอะไรบ้าง

 

เราแค่อยู่เฉยๆ นอนดูไป สบายจะตาย เหมือนนอนดูหนัง

….

 

มีหลายมุมให้มอง อย่าใช้ชีวิตตามความเคยชิน...มันคับแคบ

 

ความรู้ทุกความรู้ รู้แล้ว จะต้องทิ้งไป

 

เพราะถ้าเราเก็บมันไว้ ในมุมนึงที่ผมเคยบอกว่า มันคืออดีต แล้วเอามาใช้ในปัจจุบัน

 

แต่ในมุมวันนี้ที่ผมพูด อีกมุมนึงให้เห็นก็คือ ความรู้นั้น ไม่ว่ามันจะดีแค่ไหนในการมองปัญหา มันจะเป็นความเคยชิน และทำให้การมองปัญหาทั้งหมดคับแคบทันที

 

ไม่ว่าความรู้นั้น จะกว้างแค่ไหนก็ตาม มันก็แคบ

 

การเผชิญกับสถานการณ์ ในแต่ละขณะอย่างเป็นปัจจุบัน นั่นคือความใหม่ที่สุด นั่นคือการที่ไม่ได้ยึดถือองค์ความรู้อะไรเอาไว้

 

เราจะมองปัญหาขณะนี้ ใหม่ที่สุด

แล้วฟังเสียงของปัญญานั้น

 

แต่ถ้าไม่มีเสียงของปัญญา ก็อย่าเพิ่งทำอะไร

 

เพราะฉะนั้น อย่าทำอะไรที่เป็นความเคยชิน เพราะนั่นเป็นแค่การ Repeat ของเก่าๆ ซ้ำไป ซ้ำมา

 

แล้วพอของเก่า มันเข้ามากินพื้นที่ชีวิตแล้ว ของใหม่ก็เกิดไม่ได้

 

เราก็จะได้รสชาติแต่ของเก่าๆ ที่เราเป็น

 

แล้วเราก็อาจจะเบื่อ เซ็ง ทุกข์ กลัว สารพัดที่จะเกิดขึ้น

 

หลังจากนั้น เราก็ใช้หัวใจนั้น แสวงหา แก้ปัญหา Action ต่างๆ นานา

 

ทั้งที่จริงๆ แล้ว มันไม่ใช่การแก้ปัญหา หรือแสวงหาอะไรจากหัวใจอันนั้น

 

แต่เพียงแค่เลิกใช้หัวใจอันนั้นเฉยๆ

 

แล้ว Action ใหม่ในชีวิตจะเกิดขึ้นเอง

 

#Camouflage

16-11-2024

 

For the best experience, listen in Metacast app for iOS or Android