Bu bölümde size küsme ve kabullenme arasındaki minnak bağlantıdan bahsettim ve o iş iyi ki de olmadığı için hayata teşekkür ettim. Beni beğeniyorsanız takibe alınız, mesela sizin hayatınızda da "iyi ki olmadı" dediğiniz işler varsa bana anlatınız. Öpüyorum :*
sizlerle yakın geçmiş flashback bir konuşma paylaşıyorum, çok değişik hissettim
Bu bölümde, kendimizi "başkalarının gözleri"nden değerlendirerek etrafa nasıl karmaşık sinyaller yaydığımızı konuşuyoruz. Kendimizi nasıl kalıba sokuyoruz, bunu yapmak zorunda mıyız? Neden kendimizi kötüye hazırlıyoruz, bizden ne istiyorlar, neden kendimiz olamıyoruz? Eğer aynı şeyleri hissediyorsak bana selam vermeyi unutma. Yorumlara bekliyorum.
Neden burda olduğumdan, niye video çektiğimden ve dünyaya gelme sebebimden, podcastimi videoya kaydetme sürecimden bahsediyorum. Hayat amacını bulduysan bana yazmanı istiyorum.
O yüzden bu bölümde biraz gergin. Ama ben sevdim. Bazen gergoluk iyidir.
Yaşadığımız her olumsuz şey gerçekten travma mı yoksa yaşadığımız hayatın bizi biz yapması mı? Gel biraz konuşalım
Çoktan kazandığımız veya zaten girmek zorunda olmadığımız bi yarışın içinde kendimize yabancılaşmaktansa daha iyisini yapmak zorunda olmadığımızı kabullenmek çok daha iyidir.
Bize gölge edenleri kurcalıyoruz, çeşitli çıkış yolları geliştiriyoruz. Duygusal bi bölüme hoş geldin
bir şeylere ve bir yerlere ait hissedememenin bir sorundan ya da başarısızlıktan ziyade gayet de bir tercih olabileceğini ve bunda hiçbi sorun olmadığını konuşuyoruz.
Ben, rüya cinim ve sizlerle 20. bölüme hep beraber kavuşuyoruz. Gereğinden fazla öğretici hatalar, patavatsızlıklar, söylenmediğine pişman olunan laflar. Kafamın içindeki notlar, dinlemenize hazırlar.
Duygusal bağışıklığımızı korumayı öğreniyoruz. Bölüm sonundaki sürpriz şarkıyı dinlemeyi unutma. Yapay zeka ile yapıldı. Mehmed ve Deniz'e teşekkürler.
Herkes ayakkabısına sahip çıksın
Bu bölümde x kere "neyse" dedim.
Sizden gelenler ikinci kısım
Bu bölümü sizinle birlikte yaptık. Soru cevap kutusuna yazdıklarınız üzerine konuştum. Çok uzun oldu diye ikiye böldüm. Napiyim çenem düştü.
Gülme sebeplerimizden, olumlamadan ve suçluluk hissine nasıl sığındığımızdan bahsediyorum.
Alma verme dengesinden ve dengesizliğinden bahsedip konuyu yine bi şekilde kendime ve her şeye bağlıyorum.
Rüyalarımda beni lanet gibi saran eziklik hissinden bahsediyorum.
Toksik ilişkilerin şemasını çıkarıyorum.
...yavaşlaması gerekir.
Burası, bizim ülkemiz.
Ve artık korkmadığımdan bahsediyorum.
Herkesi memnun etme kaygısından ve bu konuda payıma düşenlerden bahsediyorum.
Hiçbir yarışta iyi olmadığımdan bahsediyorum. Ve bunu bi yere bağlıyorum.
Meselenin zeki görünmek değil, olduğun gibi görünmek olduğuna değiniyor, tembellik hakkımı savunuyor, öpüyorum.
Entelektüel Kompleks diye bi şey uyduruyor, üzerine atıp tutuyorum.
Bu bölümde bazı hünerlerimden ve daha da önemlisi türlü soytarılıklarımdan bahsediyorum. Bölümdeki edit hatalarını nazar boncuğu olarak varsayıyor, sizin de böyle yapmanızı temenni ediyorum.
Bu bölümde yer alan ağız şapırtımın dakikasını tespit edenlerin misophonia tedavi ücretini; karşılayamam. Üzgünüm. Isınıyorum.
Tıpkı boynum gibi tutulmuş sesimle alabildiğine konuşuyorum. Adeta pilot bölüm. Başardım.
