La culpa y el pecado - podcast episode cover

La culpa y el pecado

Jul 02, 202411 minSeason 7Ep. 1252
--:--
--:--
Download Metacast podcast app
Listen to this episode in Metacast mobile app
Don't just listen to podcasts. Learn from them with transcripts, summaries, and chapters for every episode. Skim, search, and bookmark insights. Learn more

Episode description

Hoy te hablo de un asunto complejo y fascinante que toca fibras muy profundas: la culpa. Su origen judeocristiano, cómo se entrelaza con el amor, pero también con el castigo y el pecado y de qué manera influye en nuestros comportamientos, especialmente en relación al sexo y a las relaciones humanas.

Transcript

Catolic.net Formación católica.org Info católica.com Adelante la C.com Coalición por el evangelio.org Coalición Está ya está repetida. Theólogos.info. VaticanNews.va. Eza son las páginas que te aparecen en DacDacGo. Me imagino que en Google será moi parecido. Si buscas en la misma búsqueda culpa, pecado e castigo. Páginas católicas. O como poco cristianas. Pero fundamentalmente católicas. Comienza. Bala extra con Pedro Sánchez.

Buenos días es martes 2 de julio de 2024 e este é o capítulo 1247 de un podcast sobre mis cosas que en el fondo son las tuyas e hoy vamos justamente con la culpa, con el pecado, con el castigo. Bueno ya te lo decía. Fíjate hasta que punto tiene que ver con nuestra cultura judiocristiana que quando tú pones culpa, castigo, como he dicho culpa, pecado, castigo e prácticamente todas las búsquedas, las primeras 10 o yo que sé ya no he seguido buscando máis. Al menos en DacDacGo e insisto más allá de

lo que apulcitariamente aparezca en en en Google. Todo páginas católicas católicas aparentemente genuinas

o sea no cosas destas ultracatólicas e nada católicas asecas. Hoy me gustaría adentrarme contigo en este tema que bueno tampoco é tan simple, tienes un complejidad, es fascinante e lo llevamos más adentro de lo que pensamos incluso aquellos que presumimos de vivir una vida máso menos libre de ataduras religiosas e tal que en mi caso al menos es falso porque tengo una cultura e una religión, una educación católica, hice la primera comunión,

hice la confirmación, me casé por la iglesia católica, o sea es imposible. Después rompí de unha manera absolutamente insólita e muy poco coerente toda esta línea de continuación de lo que había sido la historia de mi familia, no bautizando a mi hijo que había nascido de un matrimonio católico, en la hipótese superliberal de que ya é o decidiría quando fuera maior, cuando se ha hecho maior,

me ha mirado nos ojos e me ha dicho, aí está, yo no creo en nada de eso. Entonces me da la sensación de que en ausencia de un incentivo para creer en éso la tendencia natural, pero vamos que é só eu tengo un sujeto de observación e non puedo decirlo, creo que que la teoría o que a práctica máis habitual é que te vengan a hablar luego 15 años después de todo é xa tú dices de que me estáo esté hablando caballero.

É unha culpa, un castigo también, un pecado que é sin níguna duda tiene é xa rea o relación con o judío cristiano e que se entrelaza moi especialmente, lo podriamos relacionar con muchas outras cosas, pero me apetece oi hablarlo en relación ao amor, en relación ao sexo, en relación ao reláxio e a nustros comportamientos en general en éste ámbito. La culpa é unha emoción que para múchas personas tiene sú raíces en é xa tradición que digo judío cristiana.

Desde moi pequeñitos se nos enseña a distinguir entre el bien e o mal fijaos que está en nuestra cultura popular. O outro dia veí una película de drácula que está disponible na Netflix que é o 2017, sale un actor guaperrimo de é xa que non me acuerdo de seu nombre e de alguna manera explica o mito de drácula desde outro punto de vista, casi desde o punto de vista de drácula, é xa xa justificando porque drácula é drácula. É xa se ve a elección entre o bien e o mal, no hay un termino medio.

Se ve também na saga de la guerra de las galaxias, aunque é o que é o que nos dá que pensar quando non se sabe muy bien se o bien é o bien o mal é o mal. Pero para quines non lo habéis visto tampoco os vou a hacer spoiler. Esta sensación de la culpa é una loza a veces muy pesada e muy corrosiva que nos impide vivir,

que nos impide ser exactamente como somos. Estos dias hemos vivido e esta semana se declara oficialmente na semana do orgullo LGTBIQ Plus, aunque fuera su fiesta o viernes pasado, o 28J, pero é verdade que há muita gente que bajo o llugo do pecado, bajo o llugo da culpa, sobre todo da culpa.

Eu interessa hablar da culpa, é verdade que o pecado é como una derivada, ou tiene una relación directa, sobre todo en o aspecto má religioso, pero me interessa sobre todo da culpa, é ese sentimiento da culpa. Em o contexto concreto do amor, incluso da culpa da culpa de um papel crucial. As enseñanzas religiosas, ou a cultura religiosa que arrastamos, que é como mencionamos muchas vezes o patriarcado, é igual que tu non seas ou non te consideres machista.

Estás cresciendo e has crescido e has desarrollado en una sociedade. Depende de la edad, en una sociedade que eran os últimos coletazos de un nacional catolicismo e se eres más joven, pues en os efectos que ese nacional catolicismo ha dejado nas estructuras sociales. É ese sentimiento de lo proibido e de lo castigado que pode generar una gran carga emocional e psicológica nas vidas.

Vivir vidas que non queremos vivir, pero que non saímos de esa forma de vida, que non saímos de determinadas situaciones vitales que á veces nos permiten ser felices o nos hacen mal, justamente por muchas outras motivaciones, pero também e en determinados ambientes especialmente porque a cosmovisión que se nos ha metido aí un pouco con calzador ao largo dos anos e non hablo de nas propias familias, poden ser también formas de ver a vida cosmovisión que tienen que ver con estructuras sociales,

pues están muy relacionadas con esto que hablamos. E dicio especialmente en sexo, en amor, a culpa juega un papel fundamental. En esta semana do orgullo, o GTBQ Plus, pues é importante que veamos como a culpa influido na tristeza, nas conductas autolíticas, na daño que muchas de estas pessoas han vivido ao longo do tempo, está muito bem o apoio a lucha por seus direchos, a sua visualización, pero a culpa non se limita a comunidade do GTBQ Plus.

Em nossas relações cotidianas, sin importar a nossa orientación sexual ou a nossa identidade de género, a culpa é un obstáculo enorme un montón de veces. Nos hace dudar de nosos sentimentos, nos inive en la intimidad e muchísimas meses nos impide ser auténticos con nosotros mismos, con o que sentimos e con os demas. E era unha reflexión así sencilla que queria traer-o e aquí sobre como podriamos liberarnos da culpa impuesta e aprender a vivir, amar, disfrutar con autenticidad e libertad.

Quizás reconocer que a culpa, aunque profundamente arraigada, no tiene por que dictar nuestras vidas, no tiene por que ser o guardián de nuestra... non se como decir, de nuestra maneira de ser, de nuestra maneira de comportarnos de nuestra moral. De nuestra moral. Guiemos non... guiemos nos, mejor dicho, máx por la ética que por la moral, porque la moral casi siempre está teñida de culpa, de la forma que nos envivemos, de castigo.

Deberíamos de poder optar, como digo, por... por la ética, pero por unha ética del amor o del sexo o de las relaciones humanas basada en el respeto, basada en la comprensión, basada en la aceptación, basada en lo que queremos e en lo que sentimos, máx que en roles sociales, en establecimientos sociales que se esperan de nosotros.

E yo lo recuerdo, lo viví especialmente mal, quando de muto acuerdo e con bastante tranquilidad decidimos divorciarnos, como todo o nosso mundo alrededor parecia estar muchísimo peor que nós, lo cual evidentemente no ayudaba, ni mucho menos, a que aquello pudiera ser una experiencia fácil de vivir. Así que, a tope con la celebración del orgullo, sigamos avanzando en asasia...

Hacia unas asociadas máis, máis justa, máis comprensiva, máis inclusiva, pero recordemos que o primer paso para la felicidad es dejar atrás la culpa e abrazar nuestra verdadera identidad, e non me refiero solo a la identidad sexual o a la identidad en general, a quénes somos e quales son nuestros deseos. En fin, bueno, hasta aquí, a ver si os sirve para algo e, bueno, en la comunidad nos leemos e compartimos.

Acaba el bala extra de hoy martes, puedes dirigirte a mi en Mastodon, en Arroba el Ojo que ves, Arroba emilcar.social o por correo, en Pedro Arroba PedroSanchez.eus. Pídeme ingresar en la comunidad de Telegram o buscan nuestro canal en el Discord de EmilcarFM. Grácias por tu tiempo e hasta mañana miércoles.

Transcript source: Provided by creator in RSS feed: download file
For the best experience, listen in Metacast app for iOS or Android