Hoy uno de política, pero non te asuste, é uno de política que me va a servir un pouco como gancho para hablar como a lo largo de la vida
de unha persona de mis 57 años ya. Lo que le parecen a uno valores moi asentados, relaciones, entrenaciones, coxas que unha visto a lo largo de la vida e que están incluso na cultura popular, como por ejemplo a rivalidade durante a Guerra Fria entre a Unión Soviética, a extinta Unión Soviética, que se suele dizer, e os Estados Unidos, pode terminar dando -se a vuelta e se rigan levantar a cabeça do hombre en estes tempos, se quedaría moi sorprendido de que alguém aún máis conservador
que él, aunque de unha maneira distinta, Terminará terminando como principal aliado posiblemente ou unho de seus principales aliados Alguien que jugou un papel en aquella guerra fría porque tiene ya sus años el amigo Putin Como a vida nos vá dando perspectiva de la relatividad de muchas coisas Incluso do carácter diario deste podcast que evidentemente durante a semana en que minha madre estuvo para Chuchita, pois se mantuvo ausente, pero que ayer tampoco se grabo.
Ahora bien, os quero deixar unha aclaración porque ayer hubo 2 persoas que afirman en a comunidade de Telegram que pudieron chegar a descargarse o capítulo e que lhes había gustado moito, os vei a decir, se a vosotros non se descargou o capítulo, Dónde estaba o secreto? Porque o secreto é moi, moi, moi, moi importante. O capítulo só lo pudieron descargar as persoas zurdas, con un cociente intelectual superior a 160 e que
me ve nesbelto e guapo nas fotos. Sempre que se hubieran comprado o teléfono onde se descargan nos podcast, un día de plenilunio, de un mes de 30 días, en un establecimiento a menos de un quilómetro de un río, en una ciudad con dos catedrales. Se cumbes esos requisitos, eres de las personas con suerte que escucharon el capítulo de ayer. Como maioritariamente casi nadie pudo descargarlo, en realidad porque non o gravei, claro, le vamos a poner o número do capítulo
de ayer ao capítulo de hoy. Comienza Bala Extra con Pedro Sánchez pois a cualquiera que lleves su José ou su Josefa en el nombre. Me vais a permitir que sa un poquito máis excéptico con o tema do Día do Padre, porque como con o Día dos Enamorados ou como con o Día da Madre, non nascieron de unha comunidade vinculada a unha serie de derechos ou de necesidades, sino fundamentalmente
ao mundo do comercio. Aún así celebraz cada día ser padres e dar las gracias ás madres que prestaron sus vientres para ello Mirad, creo que foi o outro día leyendo un artículo estupendo como todos os que se pueden leer en a revista The Atlantic, unha revista imprescindible en os tempos que corren que tiene unha suscripción que non é barata, pero tampouco podriemos dizer que é cara tenendo en conta a cantidad de contenido e a calidad do contenido, que me facía recordar,
ou que me ponía en perspectiva, como o Ronald Reagan, aquele presidente mítico que algunos hemos conocido en seu mandato e que supuso, xunto con Margaret Thatcher a este lado do Atlántico, unha reconceptualización da derecha popular. Não vou dizer que foram populistas, pero, de certa maneira, foram protopopulistas. O capitalismo popular, o capitalismo do pueblo, foram traves
que deixaron imborrables rastros na vida. Foi quando aqui se privatizaron anos depois, pero, con a inspiración no zacherismo e no reaganismo, se privatizaron unha buena parte das empresas públicas, por ejemplo todo o tema de Camsa, a distribución das gasolineras e toda esta historia, generando monstruos enormes como Repsol. Diciéndonos aos ciudadanos, podéis ser dueños de vuestras acciones de Repsol, podéis formar parte desta
fiesta do capitalismo. É curioso que todo aquello que en aquella época era sobre todo anticomunista en este momento non tenga ningún remilgo en considerar a súa aliado principal non a Europa. Ni siquiera a la Gran Bretaña gobernada por os laboristas. Ya veremos se en algún momento volven os conservadores durante o mandato de Trump, que non o creo, a gobernar, digo, en Gran Bretaña. Já veremos se produce unha alianza distinta por parte de algún trampista que pudiera llegar a gobernar Gran
Bretaña. Pero é que creo que Trump lo está haciendo tan rematadamente mal, incluso para as persoas de súa propia ideología. Puedo estar equivocado. Esta é a minha opinión. Que non parece razonable que a este lado do Atlántico nadie le vá a querer un poquito. Más allá da gente que vive pois un poquito al este de los Urales, ¿verdad? En Rusia,
vaya. Se Rigan vira iso, quedaría completamente pasmado, pero claro, también habría que explicarle que quem foi unho de os miembros dos poderes fácticos daquela unión soviética totalitária, soviética comunista, porque o comunismo na experiencia soviética foi totalitario por se alguém pensase que soi tan rojo que non me doi contas destas coisas ese mesmo extremo vamos a dizer por a esquerda aunque eu creo que o soviético nunca estuvo nem a esquerda nem a derecha como o chino
sim, bom, o comunismo esse extremo está agora justamente no outro lado eu creo que ha dado un girito máis que os 360º e volve a estar en o mesmo sitio, pero máis allá, é dicir, na ultraderecha. É curioso que os que simbolizaron o comunismo e os que simbolizaron a lucha contra o comunismo ou o anticomunismo, se le preguntáramos a Santiago Abascal que opina de Ronald Reagan seguramente que diría boas coisas. Posiblemente foi o melhor
presidente que actor, fíjate tú por onde. pois agora non tenen ningún rubor en alinearse con quienes eran os enemigos daquele Reagan e daqueles Estados Unidos anticomunistas. Como ao longo dos anos a terra ha girado de tal maneira que os ejes se han cambiado e isto é posible, é algo que seguramente se estudiarán nas escuelas de política. Pero para un cidadano común como yo, non deja de ser curioso. ¿Qué puntos tienen en
común estes dos tipos? Non lo sei, porque por outra parte, le dá cierta centralidad a Rusia. Rusia que é amiga dos chinos, se ademas se convierte en amiga dos estadounidenses, ¿como é iso de os amigos de mis amigos son mis amigos? Son tus amigos? De que maneira poden os chinos e os estadounidenses
chegar a entenderse con Putin en medio? Pois tamén me curiosea, porque realmente, sin os chinos, se o mundo se bipolariza entre China e os Estados Unidos, porque Rusia non vai ser, Rusia má poder, má petróleo, má gas, eso ya lo sabemos, pero tampouco nos ha costado tantísimo superar estes 3, 4 anos Tras a invasión de Ucrania e, en fin, todo o que supuso de bloqueo á Rusia para nada, porque agora somos conscientes de que a Unión Europea, Europa en sú conjunto diría, non té
poder suficiente. E non me refiero ao poder armamentístico que tengamos que rearmarnos e a ese tipo de coxas, que sobre iso se queréis un dia hablamos, sino que realmente pintamos moi pouco. Políticamente pintamos moi pouco porque en ningún momento chegamos a hacer unha unión política. Todo isto ha pasado. Yo recuerdo as pegatinas de la Europa del 92. Euskadi e la Europa del 92 se decía aquí con unha banderita con as estrellitas de la Unión Europea e a Icurriña. Donde ha quedado todo iso?
Donde ha quedado o ideal europeo? de ideologías diversas, pero basado en a democracia, en unha democracia liberal serena e realmente creíble. Quando o que temos é unha Europa que está hecha unha piltrafa, que ha dejado entrar en o club dos 27 agentes como Orban, que en fin, son literalmente mala gente. Que tipo de... Me lleva a Groucho Mars. Eu non formaria parte de un club en el que me dejaran estar a mi como socio. Pois, non
sei, non sei donde estamos. E me doi cuenta que ao largo destes 57 años he sido un europeista convencido e ahora realmente tengo a confianza de que Europa pueda servir de algo, pero tengo a certeza de que posiblemente non. Non lo sei.
Todo isto a raíz de ver, ya digo, unha foto de Donald J. Trump delante de de un retrato de Ronald Reagan e con un titular que non recordará exactamente como decía, pero que de alguma forma venía a concluir algo así como que, que pensaría Ronald Reagan se viera a los Estados Unidos completamente alineados, con una Rusia que non ha dejado de ser en ningún momento o que foi. Sólo ha cambiado aparentemente de sistema político, pero sigue
sendo un lugar sin democracia. gobernado por unha élite que, en a maior parte dos casos, siga vinculada à antiga élite do Partido Comunista da Unión Soviética, sin libertad e con cero escrúpulos para hacer desaparecer, literalmente, hacer desaparecer a sus adversarios políticos. E a un señor al outro lado da democracia supuestamente máis grande do mundo, o con máis antigüedad, o con máis tradición, o con máis x, lo que sea, que se alinea sin ningún
tipo de rubor. Que tiempos locos nos quieren ofrecer en el trabajo formación para liderar ou algo así, en tiempos de cambio. E yo pensaba el outro día, quando nos lo ofrecían, que mejor nos ofrecen una formación para liderar ou para gestionar ou para innovar en tiempos de derrumbamiento.
