Eu creo que é o fim do ano, sinceramente eu creo. O turrón non creo que é porque non o provo apenas. Eu comi un pouco de turrón de gijona, que é o que eu gosto. É o que saca o ácido da almendra e que é blandito porque o outro... O outro non temos edad, sabeis como eu digo? Eu sei que eu teno unha boca sanísima, pero aún assim me dá cosica. E non pode ser o cava porque non sei, en todas as festas que podido ser. Unha copa de cava?
Non sei, creo que comprei 4 botellas de cava e sobran 3 ou 2 por aí. As uvas non as tomei. Así que o unico que me queda é que isto é o fim do ano. Comeza, bala extra con Pedro Sánchez. E acabamos o ano... Espera, vamos saludar. Perdon, perdon, perdon. Buenos días, martes 9 de enero de 2024. Este é o capítulo 1127 de un podcast sobre as minhas coisas que en el fondo son as tuyas. E hoje vamos con un pouco máis de consumo e de cosas destas. Pero non os asusteis, non salgáis corriendo.
Isto máis hoy que ver con anécdotas vitales que con consejos que eu os dê. Me xama a atención o impacto que tuvo que recordara. Unha cosa que por favor seguid faciéndola. Que é, al menos unha vez cada 2 meses, cogeis a factura da empresa que seja. Todo o enorme caterva de persoas que os habeis dado de alta en Octopus. Genial. Ahora mesmo sigues siendo a empresa que me pone máis barata a factura. E seguro que en vós caso tamén. Pero non sabemos dentro de 2 meses.
Non porque váis a empeorar a factura da tarifa de Octopus. Sino porque pode haber alguém que a mejore por o que seja. Por o tanto, esa herramienta da Comisión Nacional do Mercadio e da Competencia, mantenezla al día. Eu de vez en quando o vou faciéndolo. E se, para diceros, sigues sendo a melhor Octopus para mim, porque sempre digo que cada unha tíne que mirar o seu, para iso non vou veni.
Mas se de pronto me surge algo nuevo, me vôe a veni Fran madrillano díndome oi, has visto esta tarifa tal, pois hai que provar e hai que ver. E os o contarei. Feliz da acogida que tenéis, feliz de que os tenéis beneficiado.
Feliz do capítulo de ayer, que os preguntaba especificamente se os interesaban os capítulos de consumo, e por ebox, que é unha plataforma onde habitualmente llevo alí unha copia, vamos a dizer, está registrado o meu podcast, pero non é o sitio onde grabo, aunque hai unha parte da audiencia, evidentemente.
Hasta en ebox un par de persoas se han dirigido a mi, unha dicéndome e agradezco, ademais que o hai hecho, que sim, que sim, que sem dúvida, le gustan os episodios e le resultan útiles os capítulos que dedicamos aos temas de consumo e aos consejos, e outra persoa directamente pediéndome un código para darse de alta no banco N26.
Entón, eu encantado, contentísimo, de que as cosas que a mi me han servido, pensem que no año 23 he pasado por xa menos por 14 ou 15 bancos con contas online, sem condiciónes e sem comisiones, españolas e extranxeras, e até me abriu unha conta no Renol Bank, non xo digo máis, que non sei se de todas xa xablei, non sei se de todas xa xalvei, que diría o outro, pero esas cosas xa xai.
Ya xa xa adelanto que ten un proyecto, que é xa sacar un ratico, porque ademais xa xa lo ten que intentar xer en o mesmo final para que non hai alteración de precios devido ao passo do tempo, e intentar xar e non me venganis como me venia unha boa amiga diciéndome, e está coviran, e está o lao ramaxi, a ver, eu podo comparar o que teno cerca de casa, então, xa xar por Eroski, xa xar por Lidl, non xo xar por Aldi porque se me vai largar moito, pero podria, xa xar por Carrefour,
vou pasar por Lidl, Carrefour, Eroski, Mercadona, e non sei se Día, eu creo que podria ser esas cinco, e vou buscar quinze produtos que me parezcan como comunes ao tempo de comprar e que eu possa comparar, a medida do posible que non sean marca blanca, a medida do posible que sean produtos que tengan su propia marca, aunque quizas, quizas, elija media docenita de produtos adicionales que sean a marca blanca da casa, pero tened en cuenta que quando haga iso,
quando comparamos marcas blancas estamos comparando cosas distintas, a veces non, a veces é o mesmo que face as galletas doradas, Maria, Maria Dorada de Eroski, é o mesmo que face as de Lidl, vale, pode ser, pero podemos estar comparando xurras com merinas, pero as marcas non, se eu comparo un bote de Faire e de 750 ml en un supermercado e en outro, supuesto caso de que lo vendan, porque alguns destes supermercados pueden non vender este tipo de marcas,
aí non hai duda, quer xer, quen gana máis e quen gana menos, esa é a minha idea, para que? Pois non vou te dizer onde tenéis que comprar, é que me apetece facer un ranking de os lugares onde se poden comprar mejor e máis barato, sobretodo onde se poden comprar máis barato o mesmo producto.
Os agradezco a coxida do capítulo de ayer, non é un capítulo nuevo, hemos hablado de contas remuneradas, sin condiciónes e sin comisiones, máis veces, pero me alegro de que todavia hai a persoas que hai descoberto, incluso ayer me pedisteis alguns códigos para daros de alta en N26, para daros de alta en Trade Republic, estamos hablando de muchas alternativas, hai máis, está por supuesto un alternativa magnífica, a deuda pública do Estado, que é melhor que invertir al 3 e pico,
entre o 3 e o 4, algo menos do 4 en estes momentos, en deuda pública, pero non era tanto mi interés ayer hablaros de productos que supongan apalancar o dinero como productos en donde o dinero esté disponible ao instante, aunque é verdade que por aí deslice alguna, en My Investor por exemplo, a posibilidad de as contas, perdón, os fondos ou os plazos fijos que se decían antiguamente en tiempos de mis padres, deixe a ti o dinero aqui seis meses, sem nenhum risgo a tipo fijo,
ou te obtenes ao acabar este dinheiro e o total do capital, por suposto.
Bom, fímos todo iso, tuvo acogida, foi comentado e tuve feedback, e ademas me pedisteis, non hubo nado que me diga que non me interesa, e é o que me calcei un programa de 20 minutos, casi, e todos os comentarios que me chegaron foram, se nos interesa que fases un programa de consumo con certa habitualidade, vale, lo intentare, vale, e no principio, nos lunes, así tambén a que non lhe interesen estas cosas, pois mira, ya está, pero eu creo que tenen interés para ques vivimos en España,
estado español ou como le querais llamar, e para ques nos escuchen desde fora, pois entendeis tambén como funcionan as cosas aqui, os mercados, os produtos e todo o resto.
Então digo, non sei se é sido algo inxoto, pero no principio é o cambio de año, pois antes de ayer, veréis, en casa de Teresa, temos a costumbre, me incluyo, pois isto ya lo sabéis, somos familia, non vou contar aquí agora mi vivencia del rol parental con Teresa e lo mucho que la quiero como madre e como lo que foi mi mujer, mi esposa e yo su esposo.
No pudimos celebrar nuestra mítica celebración de desayuno de reyes que se celebra en casa de Teresa, la que foi a nuestra casa familiar e que agora é a casa de Teresa e Oscar, onde Guillermo está a 15 días e depois vienes a 15 días conmigo. Todos os amaneceres, é un decir porque suele ser as 14, pero todas as mañanas de reyes, alí nos comemos o roscón, hai un intercambio de regalitos, este tipo de cosas tan clásicas.
Non pudo ser porque tuvimos fútbol o sábado, fútbol, a las 8 e meia estávamos cogiéndonos unha xupa impresionante no campo de Mayona para que nos dieran unha paliza. As cosas como son, vamos moi bien, pero quando nos dan unha paliza hai que decírlo.
E dices, o pasamos ao domingo, que foi a propuesta que eu xe, o pasemos ao domingo, ao final e ao final, o dia de reyes, está a comida en casa de Amama, en casa de mi madre, e por xe, mira, já pegamos con máis hambre o outro, porque comer todo o mesmo día, aunque a comida do dia de reyes en casa de mi madre é máis ligera, é un decir, pero non hai picoteo.
Entramos directamente a xopa de pescao impresionante que xe mi madre, seguimos con unha lengua en salsa, lengua de ternera en salsa rebozadita e con sú salsa impresionante, e quando crees que xe has xe unha comida moi rica, relativamente sana, dices mi madre que xe piñeiro rellenos de carne. Que xe vas a fer? Como xe decía o outro, caer en tentación, que é a melhor maneira de evitar.
O caso é que como xe non xe domingo ou xe xe xe domingo pudimos celebrar o desayuno de reyes, Teresa que nos trae todos os anos un roscón de reyes bien rico da pastelería Suberoa de Baracaldo, decidimos que fiera el domingo á tarde unha merienda de reyes ao día siguiente de reyes e antes de que empezara ayer a vuelta ao cole e nuevamente un calendario nuevo. Que perecita!
Echamos un blackjack tamén que Oscar nos ha enseñado a xugar e habíamos xugado aquí a blackjack Guillermo, Ángela e yo na tarde das de Navidad nos o pasamos moi bien e ao domingo perfeccionamos a técnica. Pero en estas que me dice Oscar oye tú, xe ver el fútbol, e eu dize, xe ver o fútbol me podeis sacar unha factura de Movistar? Me sacan a factura de Movistar, o fútbol.
Unha cosa que eles non han contratado, a típica cosa que te pasa con Movistar que encima non mirar a factura e llevan pagando como 6 euros masiva por un servicio que se llama Top Videos desde o principio dos tiempos. As cosas que te pasan en ese tipo de compañías, en O2 como non podes pagar con tu cuenta de O2, ningunha compañía te estafa. Vale 140 e pico pavos. Por o fútbol, que en teoría vale 25, haha, e por as telecomunicaciones. Oscar tomou a decisión de pasarse ao lado oscuro da fuerza
e ver o fútbol a mi maneira. Con un Fire Stick, con un adaptador Ethernet para que ese Fire Stick este conectado directamente con o router e con un IPTV. Ose, televisión a través de Internet. Como cunquero outro servicio.
Vamos deixarlo aí. E entónse, se esse servicio cuesta ahora, porque tamén é vera que ten uns precios un pouco caprichosos, 60 euros ao ano e van a pagar en O2, que é a compañía a que han decidido pasarse despois de que eu les explicara que é a maneira má suave de aterrizar, porque ao fin e ao cabo seguramente non ia ver ningún cambio.
E agora os cuento, non hai ningún cambio. Van a pagar en O2 por os dos teléfonos móviles e por o fijo que non usan e por Internet a 500, que en realidad todos sabemos que é a 600 e pico, van a pagar 43 euros. E me dize, quando hicimos toda a operación, que tamén le ayude eu a Oscar a serlo, de pronto Movistar nos manda un mensaje, miento Movistar, o 2, para intentar entendernos, aunque o 2 sea Movistar, o 2 nos manda un mensaje dicendo,
é un cliente de Movistar. Por tanto, le advertimos, non vai pasar un técnico, non vamos cambiar os dispositivos, non vamos cambiar as tarjetas sim, simplemente en algún momento, vocês empezarán a ter o servicio con o O2 e les avisaremos. Bom, xa, ayer á tarde, xa non tenían Internet con Movistar, tenían Internet con O2, sem que hicieran nada. Nada se hai hecho. Eu creo que o único que vão ter que xa xa é devolver o descodificador da tele
e quedarse só con o router. Nos vai venir moi bem porque o HDMI que vai deixar livre o descodificador da televisión de Movistar é onde vamos enxufar o Fire Stick 4K, que por 39 euríos, máis o cable adaptador Ethernet, é por onde se vai ver a tele á través de unha aplicación basada en Android, que nos vamos a bajar a ese Fire Stick TV. E hasta aí pudo ler, señoría.
Entón, viene Teresa e me dize, o xa, non nos cambian o cacharro, non vien o técnico, non hai cambio de señal, non hai cambio de velocidad, non hai cambio de tarjetas SIM nos teléfonos. Por xerto, Teresa se passa ao iPhone. Ela está rabiosa porque díce que, como le van a sacar de xa Android? Bom, xa le he dicho que vou estar xa para dar todos os consejos e para ponerle o teléfono xa a xa gusto ao inicio. Que que é o que cambia?
É unha coisa máis sencilla. Vais a ter 100 euros máis todos os meses para gastá-los en vino. Vais a deixar de regalarle a Movistar 100 euros. A Liga tene un problema máis gros, pero de iso se queréis hablamos outro día. Máis gros. Non xa sabendo vender os derechos do fútbol. Alguien diría, hombre, pero xa está ganando un pastizal. Se les está yendo el agua del mar entre os dedos da mano.
Non xa sabendo granular a oferta. Non xa sabendo buscar unha plataforma que nos venda as coisas algo distinto ao que significa, non, te compras o fútbol e te compras a tele e te compras adeimáx el teléfono e o internet. Porque eu o fútbol por separado non te o vendo. Então, iso que é un erro de Movistar, que non lhe queda máis remedio porque paga tantísimo por o fútbol, que non lhe queda máis remedio que venderlo asi e posiblemente xa vería casi fagocitada por a súa própria hermana gemela ou 2.
Se non for porque ofrece o fútbol, claro, 140 euros, 2 teléfonos móviles, un acceso a internet normal, normal, de alta capacidad, pero normal, que hai muchos accesos a internet desse tipo por 15 euros. Muchos non, pero 1 ou 2, si. Non se soporta. Non se soporta. A liga tine que cambiar o modelo xa. Nos tine que vender xa directamente o fútbol xa través de unha plataforma que xa existe, a da liga, onde dán deportes rarísimos, pero non fútbol, ou non, por xa menos, o fútbol que esperamos.
E, pois nada, que a lo tonto a lo tonto e en 10 minutos, 10 minutos non máis, le aorré ayer, non antes de ayer, a Teresa, 1200 euros al año. Non, alguien me escribía, 800 euros he ahorrado en electricidad non, 800 euros he aorrado graxas ao consejo que nos diste de unha conta a horro o ano pasado.
E eu feliz como unha perdiz. Pero ver como a madre de mi son, se vai aorrar 1200 pavos, teniendo o mesmo servicio, co as mesmas tarjetas SIM, co o mesmo acceso a internet, co o mesmo router, bom ou malo, o mesmo, e que vai a pasar de pagar 140 a pagar 43? Creo que hai mucha gente que non mira as facturas e creo que hai muchas empresas
que viven de la gente que non mira as sus facturas. Non digo máis, non quero señalar, non quero acusar, todos tenemos muchas coasas en as que pensar, pero gente, estamos en a primeira semana ou en a segunda semana de enero.
É o momento que tiréis de todos os vusos consumos e en aqueles lugares estamos prisioneros porque alguns servicios son prisioneros, nos tenen prisioneros, non vou mencionar porque son públicos e me dá un pouco de coxas, pero hai que ver o precio do agua en alguns lugares e máis que tendremos que pagar tal e como se está ponendo o planeta, pero as coasas en as que podemos revisar os precios e negociar seguros, contas a horro e o que pagamos por as telecomunicaciones
tenemos a obligación moral e económica de facerlo, aunque tengamos pasta, aunque tengamos pasta, porque este sistema de capitalismo que vivimos e mientras nos aconseguimos cambiar ou buscar unha alternativa, necesita que os clientes, os consumidores estemos avispados para que a gente compita, porque se a gente non compite, o sistema non funciona e nos sangran e depois decimos que suben os precios, suben os precios da luz, me chegou a dizer unha vez
unha amiga, digo, pero tú ya sabes que tarifa de luz tienes? Não, então como sabes que suben os precios da luz e como sabes que non podes ahorrar a luz? En fin, unha reflexión un tanto resa cosa por unha parte da tarde da celebración de reyes da tarde do domingo e por outra parte da buena coxida que tuvo ayer no programa de consumo, unha simple reflexión. Acá va o bala extra de hoi, podes dirigirte a mi en mas.todon en www.elojoqueves.emilcar.social ou por correo en pedro.pedrosanchez.eus
Pídeme ingresar na comunidade de Telegram. Gracias por tu tiempo e hasta mañana.